Hegseth dhe Trump Dorëheqja e sekretarit të Ushtrisë, Dan Driscoll, nxjerr në pah tensionet në Pentagon, largimet e drejtuesve të lartë ushtarakë dhe kundërshtimet brenda zinxhirit të komandës për vazhdimin e luftës me Iranin. Megjithatë, Hegseth vazhdon të ketë mbështetjen vendimtare të Presidentit Donald Trump. Dan Driscoll kishte një epror: Sekretarin e Mbrojtjes, Pete Hegseth. Por, përpara se të jepte dorëheqjen, ai zgjodhi të shkonte drejtpërdrejt te eprori i Hegseth, Presidenti Donald Trump. Sipas disa raportimeve mbi takimin, sekretari i Ushtrisë amerikane diskutoi me Trump gjendjen e forcës, duke ngritur shqetësime për përkeqësimin e gatishmërisë gjatë luftës me Iranin dhe për numrin e oficerëve të lartë që ishin shkarkuar, larguar ose anashkaluar në procesin e ngritjes në detyrë. Më pas, Driscoll paraqiti dorëheqjen.
Takimi erdhi pas disa muajsh tensionesh mes Hegseth dhe Driscoll dhe përbën një tjetër tregues të izolimit në rritje të sekretarit të Mbrojtjes brenda Pentagonit. Driscoll nuk ishte një burokrat i trashëguar nga administratat e mëparshme. Ai është veteran i luftës në Irak, u emërua nga Trump dhe prej vitesh është mik i Nënpresidentit JD Vance, që nga koha kur të dy studionin në Fakultetin Juridik të Yale.
Kjo marrëdhënie me Vance i siguronte Driscoll një pozicion relativisht të fortë brenda administratës. Edhe në momentin e largimit, Shtëpia e Bardhë e cilësoi atë si “shumë efektiv” dhe tha se Ushtria ishte bërë “më e fuqishme se kurrë falë punës së tij” me Trump dhe Hegseth.
Fakti që një zyrtar me lidhje kaq të forta politike vendosi të komunikonte drejtpërdrejt me presidentin, në vend që të ndiqte kanalin e zakonshëm përmes Hegseth, është domethënës.
Më shumë pushtet, më pak aleatë
Hegseth duket se po arrin një pjesë të objektivit që vendosi kur mori drejtimin e Pentagonit: të ndryshojë një institucion që ai e konsideronte të disiplinuar dobët dhe të rikthente atë që e quan “etika e luftëtarit”.
Oficerët të cilëve nuk u besonte janë larguar, vartës që kundërshtonin politikat e tij po ikin dhe Pentagoni po funksionon gjithnjë e më shumë sipas prioriteteve të sekretarit, nga standardet e përgatitjes fizike deri te heqja e theksit mbi politikat e diversitetit, barazisë dhe përfshirjes, të njohura si DEI.
Sipas standardeve që vetë Hegseth ka vendosur, kjo mund të konsiderohet sukses. Ai synoi të ndryshonte një establishment që e shihte si jo besnik dhe, në një masë të konsiderueshme, ia ka dalë.
Por kjo fitore ka edhe pasoja.
Në prill, Hegseth largoi shefin e Shtabit të Ushtrisë dhe dy gjeneralë të tjerë. Në qershor u largua edhe gjenerali me 4 yje që drejtonte forcat e Ushtrisë amerikane në Evropë dhe Afrikë. Javën e kaluar, sekretari bllokoi ngritjen në detyrë të katër oficerëve që kishin lidhje profesionale me drejtuesit e shkarkuar.
Që nga pranvera, Ushtria nuk ka një shef shtabi të konfirmuar nga Senati. Pas largimit të Driscoll, ajo nuk ka as një sekretar civil të konfirmuar, një gjeneral të konfirmuar përgjegjës për operacionet dhe një komandant të konfirmuar për trupat amerikane të Ushtrisë në Evropë.
Kjo nuk provon se largimet lidhen drejtpërdrejt me luftën në Iran ose me mungesën e besnikërisë personale ndaj Hegseth. Megjithatë, sipas analizës së Newsweek, modeli i krijuar ka një efekt të qartë institucional: çdo largim zgjeron kontrollin e Hegseth, ndërsa zvogëlon numrin e zyrtarëve me autoritetin dhe sigurinë institucionale të nevojshme për ta kundërshtuar atë.
Një shembull ishte shkarkimi i kreut të Agjencisë së Inteligjencës së Mbrojtjes, pasi agjencia vlerësoi se goditjet ndaj objekteve bërthamore iraniane kishin arritur rezultate më të kufizuara nga sa kishte deklaruar Trump.
Problemi i Hegseth nuk është mungesa e pushtetit në Pentagon. Përkundrazi, ai e ka ushtruar qartësisht autoritetin e tij. Çështja është se pushteti po zë gjithnjë e më shumë vendin e besimit në marrëdhëniet me vartësit.
Kur gjeneralët shprehën kundërshtimin
Kostoja e këtij modeli po bëhet më e dukshme gjatë luftës me Iranin. Komandantët e Komandës Evropiane, të Paqësorit dhe Jugore, së bashku me shefin e operacioneve detare, regjistruan zyrtarisht kundërshtimin e tyre ndaj urdhrave për zgjatjen e angazhimit të forcave në fushatën iraniane. Ata kundërshtuan vendimin, por zbatuan urdhrat.
Drejtues të Ushtrisë dhe Forcave Ajrore gjithashtu shprehën shqetësime për rreziqe të konsiderueshme. Lufta kaloi kufirin e gjashtë muajve në fund të gushtit. Disa dislokime ushtarake tashmë shtrihen deri në vitin 2027, ndërsa Center for American Progress vlerëson se më shumë se 50 mijë trupa amerikane vazhdojnë të ndodhen në rajon.
Këto kundërshtime nuk përbëjnë mosbindje. Në sistemin amerikan, drejtuesit ushtarakë mund të regjistrojnë zyrtarisht mospajtimin e tyre dhe t'u japin drejtuesve civilë një vlerësim profesional, ndërsa vendimi përfundimtar u takon autoriteteve civile.
Si sekretar i Mbrojtjes, Hegseth ka të drejtën të mos pranojë rekomandimet e gjeneralëve. Megjithatë, numri dhe niveli i kundërshtimeve janë të rëndësishëm. Kryetari i Shefave të Shtabeve të Bashkuara u ka thënë privatisht këshilltarëve të tjerë të Trump se administratës i duhet një rrugëdalje nga konflikti, ndërsa komandantët operacionalë kanë regjistruar kundërshtime formale. Zinxhiri i komandës vazhdon të funksionojë, por komunikimi mes drejtuesve ushtarakë dhe sekretarit të Mbrojtjes duket gjithnjë e më pak dypalësh.
Rrjedhjet e informacionit nga Pentagoni
Një tjetër tregues i tensioneve janë rrjedhjet e vazhdueshme të informacionit, pikërisht një problem që Hegseth është përpjekur ta ndalojë.
Në korrik, ai njoftoi krijimin e një grupi të përbashkët pune me Departamentin e Drejtësisë për identifikimin dhe ndjekjen penale të personave që u japin mediave informacione të klasifikuara.
Megjithatë, më pas në media dolën dokumente të klasifikuara që përmbanin paralajmërimet e drejtuesve ushtarakë për Iranin, informacion mbi debatet e brendshme për rezervat e municioneve dhe hollësi nga takimi i fundit i Driscoll me presidentin.
Zëdhënësi i Hegseth deklaroi se publikimi i “vlerësimeve shumë të klasifikuara” përbënte vepër penale dhe kundërshtoi interpretimin se çështja lidhej me gatishmërinë ushtarake. Ai, megjithatë, nuk mohoi se drejtuesit kishin paraqitur kundërshtimet e tyre.
Shtëpia e Bardhë deklaroi gjithashtu se informacionet për rezervat e municioneve u ishin ofruar disa mediave nga dikush që synonte të dëmtonte sekretarin. Kjo ngre pikëpyetje se brenda Pentagonit ka zyrtarë që kundërshtojnë mënyrën se si Hegseth po e drejton institucionin.
Aleati më i rëndësishëm i Hegseth
Pavarësisht tensioneve, Hegseth vazhdon të ketë mbështetjen politike që ka më shumë rëndësi për të ardhmen e tij: atë të Donald Trump. Në gusht, presidenti deklaroi se ishte “jashtëzakonisht i kënaqur me punën që po bën Pete Hegseth” dhe reagoi ashpër ndaj raportimeve për përplasje mes tyre.
Pozicioni politik i Hegseth mund të jetë forcuar. Operacioni që çoi në kapjen e Nicolas Maduro u konsiderua i suksesshëm në aspektin taktik, ndërsa në qarqet politike kanë nisur edhe diskutime për mundësinë e një kandidature të ardhshme presidenciale të Hegseth.
Lufta me Iranin po zgjat shumë më tepër nga sa pritej, por Trump nuk ka dhënë publikisht shenja se e konsideron këtë një dështim të sekretarit të Mbrojtjes. Presidenti ia atribuon Teheranit përgjegjësinë për vazhdimin e konfliktit, për shkak të refuzimit për t'u dorëzuar.
Ekziston gjithashtu një shpjegim më pak dramatik për largimin e Driscoll. Sipas raportimeve që citojnë një person pranë tij, ai kishte planifikuar që në fillim të qëndronte në detyrë rreth dy vjet.
Driscoll nuk është as i vetmi person pranë Vance që po largohet këtë vit. Edhe shefi i tij shumëvjeçar i kabinetit dhe këshilltari për sigurinë kombëtare pritet të largohen, zhvillime që mund të lidhen më shumë me përgatitjet politike për vitin 2028 sesa me situatën në Pentagon.
Për këtë arsye, cilësimi i Hegseth si një drejtues gjithnjë e më “i vetmuar” nuk do të thotë domosdoshmërisht se ai është pranë largimit. Ai mund të vazhdojë të gëzojë besimin e presidentit, ndërkohë që mbetet gjithnjë e më i izoluar brenda departamentit që drejton.
Emërimet që do të plotësojnë vendet vakante në drejtimin e Ushtrisë do të jenë një tregues i rëndësishëm. Nëse postet u jepen oficerëve dhe zyrtarëve të zgjedhur personalisht nga Hegseth dhe kundërshtimet e brendshme zvogëlohen, kontrolli i tij mbi Pentagonin mund të forcohet më tej. Për sa kohë që ruan mbështetjen e Donald Trump, pozicioni i Pete Hegseth në krye të Pentagonit mbetet i fortë. /Përshtati Pamfleti nga Newsweek/ trump hegseth pentagoni Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Rajoni dhe Bota Armë dhe drone, pakti që kërcënon Detin e Kuq 1 Shtator 2026, 16:0516:05Rajoni dhe Bota Irani hap derën për marrëveshje me SHBA-në, Pezeshkian në bisedime me Putin dhe Xi 1 Shtator 2026, 15:4115:41Rajoni dhe Bota Keir Starmer i jep fund karrierës si deputet, nis beteja për mandatin e tij 1 Shtator 2026, 15:3915:39Rajoni dhe Bota A është ky fundi i dollarit amerikan? 1 Shtator 2026, 15:2615:26Rajoni dhe Bota E rëndë në Itali, burri vret dy vëllezërit e tij brenda restorantit dhe i jep fund jetës 1 Shtator 2026, 14:5414:54Rajoni dhe Bota Basti i rrezikshëm ekonomik i Marine Le Pen 1 Shtator 2026, 14:4614:46Rajoni dhe Bota