Foto Pamfleti / Ron Yeffet bleu 49% të TIMAK-ut për 49 mijë lekë vetëm gjashtë ditë pasi qeveria shpalli projektin ushtarak. Njëzet e tre ditë më vonë, Rama uli pjesën e shtetit nga 45% në 20%. Kompania e krijuar më pas me 3.5 milionë lekë kapital mori 2.58 miliardë lekë nga repartet ushtarake... Arben Ahmetaj ka të drejtë për atë që e quajti “koncepti KAYO”. Vendimet e qeverisë, dokumentet e Qendrës Kombëtare të Biznesit, vendimi i Autoritetit të Konkurrencës dhe pagesat e Thesarit rindërtojnë të njëjtën skemë që përshkroi ish-zëvendëskryeministri: shteti krijon një kompani publike, i jep pronat, sigurinë, informacionin teknik dhe tregun, pastaj formon kompani bija ku privatët zotërojnë 80% dhe marrin pjesën kryesore të përfitimit.
Fjala e Ahmetajt nuk mjafton si provë penale. Dokumentet publike, megjithatë, e mbështesin akuzën e tij politike dhe financiare. Madje, dokumentet zbulojnë një ndërhyrje që Ahmetaj nuk e shpjegoi plotësisht: qeveria fillimisht caktoi që KAYO të zotëronte të paktën 45% të ndërmarrjes së përbashkët, por një muaj më vonë e uli këtë pjesëmarrje në vetëm 20%.
Më 11 qershor 2025, Këshilli i Ministrave miratoi vendimin nr. 322 për krijimin e një kompanie të përbashkët mes KAYO-s dhe një partneri privat, me qëllim prodhimin ose përshtatjen e automjeteve të posaçme për ushtrinë, policinë dhe strukturat e emergjencave. Vendimi përcaktoi se shteti, përmes KAYO-s, do të zotëronte jo më pak se 45% të aksioneve.
Qeveria angazhoi në këtë projekt të paktën 20 mijë metra katrorë pronë publike. Ajo kërkoi nga privati një investim minimal prej 15 milionë eurosh, punësimin e 150 personave brenda tre vjetëve, instalimin e linjave teknologjike sipas standardeve të NATO-s dhe sigurimin e një rrjeti ndërkombëtar shpërndarjeje.
Shteti nuk ofroi vetëm tokën. Vendimi përcaktoi se Ministria e Mbrojtjes dhe Forcat e Armatosura do të garantonin sigurinë fizike të fabrikës, do t’i jepnin kompanisë të dhënat teknike dhe tregtare, informacionin e projektimit dhe të drejtën për të furnizuar Forcat e Armatosura. Pra, qeveria vuri në dispozicion pronën, sigurinë, njohuritë teknike dhe klientin kryesor.
Vetëm gjashtë ditë pas këtij vendimi, më 17 qershor 2025, Ron Yeffet hyri në pronësinë e TIMAK-ut. Marrëveshja e regjistruar në QKB tregon se Arjeta Puca i shiti 49% të kompanisë për 49 mijë lekë.
TIMAK kishte deklaruar për vitin 2024 rreth 135.8 milionë lekë fitim para tatimit. Yeffet bleu pothuajse gjysmën e një kompanie fitimprurëse për një çmim që përfaqëson vetëm 0.036% të fitimit të saj vjetor. Kontrata mund të përmbajë detyrime të tjera, por regjistri publik nuk tregon as pagesë shtesë, as marrje borxhesh, as investim të detyrueshëm që ta shpjegojë këtë çmim.
Kronologjia e bën këtë transaksion më të rëndë. Yeffet nuk hyri në TIMAK disa vjet përpara projektit ushtarak. Ai bleu 49% vetëm gjashtë ditë pasi qeveria kishte shpallur kushtet e ndërmarrjes që do të furnizonte ushtrinë.
Më 10 korrik 2025, vetëm 23 ditë pas hyrjes së Yeffet në TIMAK, Këshilli i Ministrave ndryshoi vendimin nr. 322. Qeveria nuk ndryshoi vlerën e investimit, numrin e punonjësve, sipërfaqen e pronës apo objektin e kompanisë. Ajo ndryshoi vetëm një numër: zëvendësoi 45 me 20.
Me këtë ndryshim, qeveria uli pjesëmarrjen minimale të shtetit nga 45% në 20% dhe i hapi partnerit privat mundësinë të merrte 80% të kompanisë së përbashkët. Vendimi nuk jep asnjë shpjegim ekonomik përse shteti hoqi dorë nga 25% të aksioneve, megjithëse vazhdoi të ofronte tokën, sigurinë, informacionin teknik dhe tregun ushtarak.
Më 4 gusht 2025, TIMAK dhe KAYO krijuan TIMAK Defence. TIMAK mori 80% të aksioneve, ndërsa shteti mbajti vetëm 20%. Përmes TIMAK-ut, Arjeta Puca zotëron efektivisht 40.8% të kompanisë së re dhe Ron Yeffet 39.2%. Shteti shqiptar mbeti aksionari më i vogël.
TIMAK Defence nisi me një kapital prej vetëm 3.5 milionë lekësh. Kompania vendosi selinë në Shkozë, në pronën e ish-Uzinës së Pjesëve të Këmbimit të Automjeteve. Regjistri i QKB-së tregon gjithashtu se kompania e mbylli vitin 2025 me humbje para tatimit prej 11.85 milionë lekësh.
Ahmetaj deklaroi se TIMAK Defence kishte vetëm 14 punonjës, një kosto vjetore pagash prej rreth 140 mijë eurosh dhe vlerë të papërfillshme pajisjesh prodhuese. Bilanci i vitit të parë nuk mjafton për të provuar se privati nuk do ta realizojë kurrë investimin prej 15 milionë eurosh, sepse qeveria i ka dhënë një afat trevjeçar. Ai provon, megjithatë, se kompania filloi të merrte qindra milionë lekë nga ushtria pa treguar publikisht më parë realizimin e investimit, instalimin e linjave teknologjike dhe ngritjen e kapacitetit njerëzor të premtuar.
Edhe procedura e Autoritetit të Konkurrencës ngre një problem. TIMAK Defence u themelua më 4 gusht dhe u regjistrua më 13 gusht 2025. Palët e njoftuan Autoritetin për përqendrimin vetëm më 10 shtator, ndërsa Komisioni e autorizoi më 10 tetor. Vendimi e quan transaksionin “të propozuar”, megjithëse kompania ekzistonte juridikisht prej dy muajsh.
Autoriteti shënon një fakt tjetër: TIMAK dhe KAYO e kishin nënshkruar marrëveshjen e aksionarëve më 4 gusht, por nuk ia paraqitën atë Autoritetit të Konkurrencës, pasi e klasifikuan si sekret tregtar. Megjithatë, institucioni arriti në përfundimin se dy aksionarët do ta kontrollonin bashkërisht kompaninë dhe e autorizoi përqendrimin.
Qeveria mund të përdorë të drejtën e vetos si argument mbrojtës. Statuti parashikon që KAYO të miratojë vendimet strategjike, emërimin e administratorit, buxhetin, investimet e mëdha dhe transferimin e aktiveve. Autoriteti i Konkurrencës e konsideron këtë kontroll të përbashkët.
Vetoja nuk e ndryshon pronësinë. Privati zotëron 80% të kapitalit, ndërsa shteti zotëron 20%. E drejta për të bllokuar disa vendime nuk ia kthen shtetit 25% që qeveria ia hoqi me vendimin e 10 korrikut. Ajo nuk shpjegon as përse qeveria uli përqindjen, as si e vlerësoi kontributin e pronës dhe të kapaciteteve ushtarake, as si e përzgjodhi TIMAK-un.
Më 10 tetor 2025, në të njëjtën ditë kur Autoriteti i Konkurrencës autorizoi kompaninë e përbashkët, TIMAK Defence nënshkroi kontratën për sistemin kundër dronëve C-UAS. Më 27 tetor lëshoi faturën e parë dhe më 29 tetor Reparti Ushtarak nr. 3001 i pagoi 608.19 milionë lekë.
Më 29 tetor, kompania lidhi kontratën për automjete të lehta taktike. Vetëm gjashtë ditë më vonë, më 4 nëntor, Reparti Ushtarak nr. 4300 i pagoi 440 milionë lekë.
Më 27 prill 2026, Reparti nr. 3001 pagoi edhe 506.82 milionë lekë për vazhdimin e sistemit C-UAS. Më 26 maj, Qendra e Furnizimit Materialo-Teknik pagoi 11.18 milionë lekë për automjete speciale. Më 25 qershor, Reparti nr. 3001 kaloi pagesën më të madhe, 1.013 miliardë lekë, për mjete dhe pajisje teknike.
Në total, Thesari regjistron pesë pagesa me vlerë 2,579,849,272 lekë për TIMAK Defence. Kompania me 3.5 milionë lekë kapital mori nga institucionet shtetërore një shumë rreth 737 herë më të madhe se kapitali i saj fillestar.
Krahasimi mes kapitalit dhe pagesave nuk provon vetvetiu një shkelje, sepse një kompani mund të realizojë kontrata shumë më të mëdha se kapitali themeltar. Ai kërkon një përgjigje konkrete: me cilat pajisje, linja prodhimi, punonjës, financime dhe garanci bankare i realizoi TIMAK Defence kontratat qindra milionëshe?
Ahmetaj foli për një tender prej 3.1 milionë eurosh. Nëse ai e paraqiti këtë si shumën e përgjithshme të marrë nga kompania, ai e nënvlerësoi ndjeshëm faturën. Të dhënat e Thesarit tregojnë pesë pagesa që arrijnë në 2.58 miliardë lekë. Përshkrimet e transaksioneve citojnë ligjin për prokurimet në fushën e mbrojtjes, vendime të Këshillit të Ministrave dhe vendime të klasifikuara të strukturave ushtarake. Regjistrat publikë nuk tregojnë garën, kompanitë konkurruese, ofertat, çmimet për njësi dhe mënyrën e përzgjedhjes.
Mbrojtja kombëtare mund të kërkojë klasifikimin e të dhënave teknike. Ajo nuk mund të fshehë arsyen pse qeveria uli pjesën e shtetit nga 45% në 20%, përse e zgjodhi pikërisht TIMAK-un, sa kapital investoi privati, cilët nënkontraktorë furnizuan sistemet dhe sa nga produkti u prodhua realisht në Shqipëri.
Këtu qëndron saktësisht “koncepti KAYO” që denoncoi Ahmetaj. Qeveria ndërton një kanal të mbyllur mes buxhetit dhe një privati të përzgjedhur. Shteti vë në dispozicion tokën, infrastrukturën ushtarake, sigurinë, informacionin teknik dhe porositë. Privati merr 80% të kompanisë dhe hyn menjëherë në kontrata me repartet ushtarake.
KAYO e ka përsëritur këtë formulë edhe me shoqëri të tjera. Ajo zotëron 20% të M.K.D dhe 20% të Advanced Arms Technology, ndërsa privatët zotërojnë 80%. Në GUNA Tactical, shteti ka ruajtur 51%. Ky rast provon se ligji nuk e detyronte qeverinë të mjaftohej me 20%. Këshilli i Ministrave zgjodhi vetë sa do të mbante shteti dhe sa do t’i jepte privatit.
SPAK-u nuk ka nevojë për fjalorin e Ahmetajt për të nisur hetimin. Prokurorët duhet të marrin vendimin që uli pjesëmarrjen e shtetit, dosjen e përzgjedhjes së partnerit privat, marrëveshjen e shitjes së 49% të TIMAK-ut, marrëveshjen sekrete të aksionarëve, vlerësimin e pronës shtetërore, dokumentet e investimit prej 15 milionë eurosh dhe dosjet e pesë pagesave të Thesarit.
Hetimi duhet të përcaktojë gjithashtu nëse TIMAK Defence prodhoi në Shqipëri sistemet dhe automjetet që i faturoi ushtrisë, apo bleu pajisje jashtë vendit dhe i montoi ose rietiketoi këtu. Diferenca mes prodhimit, montimit dhe rishitjes përcakton vlerën reale që kompania i shtoi produktit dhe marzhin që paguan taksapaguesi.
Arben Ahmetaj ka të drejtë për mekanizmin. Rama e nisi projektin me 45% pronësi shtetërore, futi në lojë një partner privat, uli pjesën e shtetit në 20%, krijoi kompaninë dhe i dha asaj kontratat e ushtrisë. Brenda vitit të parë, TIMAK Defence mori 2.58 miliardë lekë nga buxheti.
Qeveria mund ta quajë partneritet strategjik, industri kombëtare ose prodhim “Made in Albania”. Dokumentet tregojnë një histori më të thjeshtë: shteti solli pronën, sigurinë, dijen teknike dhe paratë; privati mori 80%. Kjo është KAYO. Këtë denoncoi Ahmetaj. Dhe në këtë pikë, Ahmetaj ka të drejtë./Pamfletiarben ahmetaj kreu i organizatës 1 Komente s senja 8 Shtator 2026, 11:37 Mbreti ka dale lakuriq. Mjerr Shqiperia dhe shqiptaret per banden me me emer grabitese dhe pushtuese qe po sn. Riciklojme si shoqeri llumin dhe papergjegjshmerine. Pandershkueshmeria eshte kthyer ne sistem. Askush nuk ka frike , askush nuk mban asnje lloj pergjegjesie. Ketu dkandali me i madh 3 dite zgjat. Zgjohuni o njerez reagini. Ska me te forte se ju. Mjaft me! Përgjigjjuni Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Anti-Mafia ‘Hanëmja’ e Edi Ramës, Elira Kokona: 7 apartamente dhe 2 milionë euro në bankë, 2 vjet pa deklaruar pasurinë 7 Shtator 2026, 17:2517:25Anti-Mafia Dokumenti/ Pse Tirana mbetet pa ujë; Edi Rama ia dhuroi burimet ujore të Bovillës HEC-it privat “Mali” të Bledar Hasalamajt 7 Shtator 2026, 10:0810:08Anti-Mafia Dokumente/ Lejet e ndërtimit me mbivendosje që dha Edi Rama; shkak i përleshjes mes biznesmenit Luan Muça dhe problematikut Bedinaj 7 Shtator 2026, 09:4709:47Anti-Mafia Pallat në emër të gruas te 'Kodra e Diellit' dhe pasuri të fshehta mijëra euro, lidhja e Petrit Vasilit me kompaninë që i dha miliona kur ishte ministër Shëndetësie 6 Shtator 2026, 12:5012:50Anti-Mafia Qeveria e Edi Ramës shqyen edhe Vilë-Bashtovën, 77 mijë m² tokë shtetërore në kthetrat e mafies së betonit 5 Shtator 2026, 12:0012:00Anti-Mafia Gysi hyri në burg dhe la litarin jashtë/ Si Agasi dhe Goxhobelli tjetërsuan tokën shtetërore dhe ndezën përplasjen në Vlorë 4 Shtator 2026, 11:5911:59Anti-Mafia