Vincent Yusiu Van Gerven Oei/ The Albanian Mechanism
Edhe një herë, popullsia studentore e Shqipërisë e gjen veten përballë një figure që mishëron mediokritetin e plotë të klasës sunduese shqiptare dhe kolapsin e sistemit arsimor: ministrit të Brendshëm Ervin Demo. Dhe kësaj here, përballja është gjithçka tjetër përveçse paqësore.
Në dhjetor 2018, studentët shqiptarë zhvilluan ato që, deri atëherë, ishin protestat më të mëdha që nga rënia e regjimit komunist në vitin 1991 kundër qeverisë Rama dhe gjendjes së mjerueshme e mungesës së financimit të sistemit publik të arsimit. Një nga simbolet e korrupsionit që kishte lulëzuar nën drejtimin e ministres së atëhershme të Arsimit, Lindita Nikolla — dikush pa kredenciale akademike, arritja e vetme e së cilës ishte favorizimi i shtëpisë botuese të teksteve shkollore ku kishte punuar më parë — ishte zëvendësministri i atëhershëm i Arsimit, Ervin Demo.
Siç doli më pas, Demo — së bashku me një varg funksionarësh të tjerë të lartë të partisë në pushtet — kishte plagjiaturuar punimet e tij akademike. Kjo, natyrisht, duhet ta skualifikonte menjëherë këdo nga mbajtja e një funksioni qeveritar që mbikëqyr arsimin e lartë dhe, në të vërtetë, Demo u shkarkua përfundimisht në shkurt 2019 për të përmbushur kërkesat e studentëve, vetëm që më pas të emërohej kryetar i Bashkisë së Beratit. Së fundmi, në shtator, ai u promovua në postin e ministrit të Brendshëm dhe, si i tillë, u bë përgjegjës për forcat e policisë.
Që prej emërimit të Demos, skandal pas skandali kanë përfshirë Policinë e Shtetit. Në kuadër të një hetimi të gjerë për korrupsion, Struktura e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (SPAK) sekuestroi telefonin celular të Ardi Veliut, ish-drejtor i Përgjithshëm i Policisë së Shtetit dhe administrator aktual i kompanisë shtetërore të mbrojtjes KAYO, në lidhje me aferat kriminale të mashtruesit izraelit Ron Yeffet, ndërsa një funksionar i lartë policie nga Elbasani, Ulian Shpataraku, u shfaq së fundmi si shoferi i ndërmjetësit më të kërkuar të Shqipërisë, Ergys Agasi. Nga çdo çështje korrupsioni apo krimi të organizuar gjatë viteve të fundit, duket qartë se forcat e policisë janë kompromentuar plotësisht, duke dëshmuar marrëdhëniet e ngushta dhe koordinimin ndërmjet ministrisë së Demos dhe mafias.
Dhe tani, ish-zëvendësministri i turpëruar i Arsimit dhe plagjiatori Demo e ka lëshuar këtë organizatë kriminale të strukturuar e plotësisht të kompromentuar kundër brezit të ri të lëvizjes studentore që shkaktoi rënien e tij tetë vjet më parë.
Por, ashtu si lëvizja studentore është e mbushur me energji të re për t’iu kundërvënë neglizhencës së përhershme të qeverisë ndaj sistemit arsimor dhe për t’i bashkuar kërkesat e saj me ato të lëvizjes më të gjerë kundër qeverisë, edhe policia ka qenë në gjendje t’i përmirësojë kapacitetet e veta përmes automjeteve TOMA me ujëhedhës, të blera nga Turqia, si dhe armëve dhe trajnimit për “kontrollin e turmave”, pa dyshim të lehtësuara nga marrëdhëniet gjithnjë e më të ngushta ndërmjet regjimit shqiptar dhe Izraelit.
Dhuna e ushtruar nga policia nën drejtimin e Demos ka qenë tronditëse. Gjatë 24 orëve të fundit, rrjetet sociale janë përmbytur nga pamje të dhunës së shfrenuar policore kundër të rinjve shqiptarë: rrahje në grup, thyerje gjymtyrësh, shpërfillje e plotë e dhënies së ndihmës mjekësore — një fakt interesant: autoambulancat janë në pronësi të kompanisë Timak të Yeffet — dhe përdorim i tepruar i gazit lotsjellës dhe ujëhedhësve që nga çasti kur studentët u mblodhën për të protestuar; çka, në fund të fundit, është e drejta e tyre njerëzore.
Përgjigjja e Demos ndaj gjithë kësaj ka qenë boshe dhe nuk ia vlen të përsëritet apo të përkthehet: dërdëllitje e turbullt pseudo-eurokrate për monitorimin e situatës, ndërkohë që forca policore plotësisht e kriminalizuar, e cila është përgjegjësi e tij, i shkarkon lirisht frikërat dhe frustrimet e veta mbi rininë shqiptare. Kjo është dhunë e plagjiaturuar: dhunë pa synim apo funksion, pa rimë apo arsye, pa strategji apo qëllim — e arnuar me copa të marra nga Erdoğan dhe Netanyahu, por edhe më patetike dhe impotente.
Studentët e kuptojnë këtë: kur shteti përgjigjet si një kafshë e egër, është e qartë se është shtyrë në qoshe. Tani e rëndësishme është të qëndrojmë fort në pozicionet tona dhe të mos lëshojmë asnjë centimetër. Atyre do t’u mbarojë uji, do t’u mbarojnë granatat shurdhuese dhe, sigurisht, edhe morali; por kërkesat e protestuesve do të mbeten edhe një ditë tjetër, sepse janë universale: e drejta për arsim dhe për një jetë dinjitoze në vendin ku ke lindur. Kontakto me Politiko në rast se: Mendoni se nuk shkruajmë Shqip Mendoni se kemi bërë shkelje etike Mendoni se kemi bërë CopyPaste Mendoni se kemi bërë FakeNews Doni të postoni nje Lajm