Jarad Kushner dhe Steve Wittkof Premtimet e Perëndimit po përplasen me realitetin e një lufte që po zgjatet pa një strategji të qartë daljeje. Ndërsa Moska ruan iniciativën, aleatët e Kievit po përballen me pyetjen që kanë shmangur prej vitesh: Si mund të fitohet një luftë që po bëhet gjithnjë e më e vështirë për t’u financuar dhe për t’u vazhduar? Këto janë tri përfundimet dëshpëruese që dalin nga zhvillimet e fundit në Ukrainë: Rusia po e rrit presionin në fushën e betejës, Kievi po përballet me një krizë gjithnjë e më të rëndë financiare dhe politike, ndërsa Perëndimi nuk duket se ka një strategji të re për ta ndryshuar këtë situatë.
Për më shumë se katër vjet, Ukraina është mbështetur te premtimi se Shtetet e Bashkuara dhe Evropa do ta ndihmonin “për aq kohë sa të duhej”. Por sot ky premtim duket gjithnjë e më pak bindës.
Administrata e Donald Trumpit nuk e ka më fitoren totale të Ukrainës si objektiv të politikës së saj, dhe po e trajton luftën gjithnjë e më shumë si një problem që duhet mbyllur përmes një marrëveshjeje.
Jared Kushner dhe Steve ëitkoff kanë zhvilluar diplomaci intensive me Moskën, por pa sjellë ndonjë rezultat konkret për Kievin. Përkundrazi, qëndrimet ruse tregojnë se Vladimir Putin nuk ka hequr dorë nga objektivat e tij kryesore.
Presidenti rus vazhdon të flasë për “çlirimin” e të gjithë Donbasit dhe përsërit kërkesat për “çmilitarizimin” dhe “denazifikimin” e Ukrainës. Kjo do të thotë se Moska ende synon një marrëveshje që do ta kufizonte në mënyrë drastike aftësinë e Ukrainës për t’u mbrojtur në të ardhmen.
Ndërkohë në Uashington, po fiton terren një logjikë tjetër. Lufta shihet si një situatë ku të gjithë humbasin, ndërsa paqja dhe biznesi paraqiten si një marrëdhënie ku të dyja palët mund të fitojnë.
Vetë Kushner e ka përmbledhur këtë qasje duke argumentuar se lufta është një lojë me rezultat negativ, ndërsa paqja dhe bashkëpunimi ekonomik mund të krijojnë përfitime për të gjithë. Edhe nga Moska vijnë sinjale për një ndryshim të tillë.
Këshilltari i Putinit, Yuri Ushakov, ka deklaruar se gjatë kontakteve me amerikanët janë diskutuar në hollësi çështje ekonomike dhe projekte të mundshme ruso-amerikane me interes të ndërsjellë. Por ndërsa diplomatët flasin, lufta vazhdon të ndryshojë në terren.
Rusia po përdor gjithnjë e më shumë dronë dhe raketa me kosto relativisht të ulët, duke synuar sistematikisht qytetet dhe infrastrukturën ukrainase. Dronët e rinj rusë “Geran”, janë më të shpejtë dhe më të saktë se modelet e vjetra iraniane “Shahed”, ndërsa Moska po zhvillon sisteme të reja raketore dhe po rrit prodhimin e raketave balistike.
Për Ukrainën, kjo po krijon një problem që nuk mund të zgjidhet vetëm me vullnet politik. Mbrojtja ajrore po vihet nën presion të vazhdueshëm dhe municionet e sistemet më të avancuara, veçanërisht interceptorët Patriot, janë të kufizuara.
Siç ka paralajmëruar eksperti ukrainas Serhii Beskrestnov, kjo është gjithnjë e më shumë një luftë e qyteteve dhe e infrastrukturës. Sulmi po bëhet më i fuqishëm se mbrojtja dhe kjo e vendos Ukrainën përballë një problemi strategjik që nuk mund të zgjidhet thjesht duke dërguar më shumë armë të të njëjtit lloj.
Edhe Rusia po paguan një çmim të madh. Një pjesë shumë e konsiderueshme e të ardhurave shtetërore po shkon drejt prodhimit ushtarak, ndërsa sulmet ukrainase ndaj infrastrukturës energjetike dhe logjistike po krijojnë probleme të ndjeshme brenda territorit rus.
Por Moska ka ende kapacitet të madh për ta financuar luftën. Përkundrazi, Ukraina po përballet me një krizë financiare që mund të bëhet po aq vendimtare sa zhvillimet në front. Qeveria ukrainase e ka pranuar se një pjesë e madhe e fondeve të parashikuara për mbrojtjen për vitin 2026 është konsumuar.
Kievi përballet me një hendek prej dhjetëra miliarda eurosh në buxhet, pavarësisht mbështetjes së madhe financiare të Bashkimit Evropian. Kjo e vendos Evropën përballë një dileme të pakëndshme.
Ajo mund të vazhdojë të financojë Ukrainën për një kohë të gjatë, por nuk ka treguar ende se si kjo mbështetje mund ta ndryshojë raportin e forcave në fushën e betejës.
Në fakt, politika evropiane ndaj luftës është përfshirë në një kontradiktë të trefishtë. Evropa vazhdon të flasë për presion maksimal ndaj Rusisë, por ende shpenzon para për energjinë ruse; ngurron të dërgojë armë që mund të përshkallëzojnë konfliktin; dhe njëkohësisht ka shmangur për një kohë të gjatë një angazhim serioz diplomatik me Kremlinin.
Premtimi se lufta duhet të vazhdojë deri në fitoren e Ukrainës ka qenë politikisht më i lehtë për t’u bërë sesa për t’u realizuar. Ndërkohë, kriza nuk është vetëm ushtarake apo financiare. Ajo është edhe politike.
Skandalet e korrupsionit kanë dëmtuar rëndë besimin te qeveria e Volodymyr Zelenskyt. Arrestimi i një zyrtari të lartë të prokurorisë, hetimet ndaj anëtarëve të administratës dhe konfliktet brenda strukturave të sigurisë kanë krijuar përshtypjen e një sistemi politik nën presion të jashtëzakonshëm.
Hetimet për abuzime në prokurimet publike kanë ngritur gjithashtu pikëpyetje mbi mënyrën se si janë menaxhuar miliarda dollarë gjatë luftës. Në një vend ku lufta kërkon mobilizim maksimal të burimeve, çdo dyshim për korrupsion godet drejtpërdrejt legjitimitetin e pushtetit.
Kjo shpjegon edhe arsyen përse debati për një zgjidhje politike, po bëhet gjithnjë e më i vështirë për t’u shmangur. Për një kohë të gjatë, në Evropë ishte pothuajse tabu të flitej për negociata me Putinin. Sot kjo qasje po fillon të çahet.
Zëra të ndryshëm po kërkojnë rikthimin e kanaleve të komunikimit me Moskën, jo sepse besojnë te qëllimet e Kremlinit, por sepse po bëhet gjithnjë e më e qartë se një luftë pa një strategji daljeje mund ta dobësojë më shumë Ukrainën.
Kjo është dilema më e madhe e Perëndimit: si të mbështesë Ukrainën pa e shtyrë atë drejt një lufte që nuk mund ta fitojë dhe si të negociojë pa i dhënë Putinit mundësinë ta paraqesë agresionin si një sukses.
Për Kievin, problemi është se çdo marrëveshje e mundshme sot mund të jetë më e keqe se ajo që do të kishte qenë disa vite më parë. Sa më gjatë të vazhdojë lufta në kushtet aktuale, aq më shumë rritet rreziku që Rusia të fitojë avantazhe territoriale dhe politike që më pas do t’i përdorë në tryezën e negociatave.
Prandaj pyetja nuk është më thjesht nëse Ukraina mund të vazhdojë të luftojë. Pyetja është se sa gjatë mund ta bëjë këtë pa para të mjaftueshme, pa armë të mjaftueshme dhe pa një strategji të qartë perëndimore.
Administrata Trump duket se e ka braktisur objektivin e një fitoreje të plotë ukrainase. Evropa vazhdon të premtojë mbështetje, por ende nuk ka paraqitur një plan bindës se si mund të ndryshohet rrjedha e luftës.
Në këto kushte, Ukraina rrezikon të përballet me një realitet të hidhur: të luftojë më gjatë për një rezultat gjithnjë e më të pafavorshëm ose të pranojë një marrëveshje që mund t'i kushtojë shumë më tepër se sa do të kishte kushtuar disa vite më parë.
Nëse Perëndimi nuk gjen shpejt një strategji të re, lufta mund të mos përfjë me fitoren e Ukrainës që u premtua në fillim. Mund të përfjë me një marrëveshje të imponuar nga realiteti i fushës së betejës./ Përshtati "Pamfleti" Nga “The Spectator”jarad kushner dhe steve wittkof lufta ne ukriane Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Rajoni dhe Bota Fitorja e së djathtës ekstreme në Gjermani trondit establishmentin politik në Evropë 8 Shtator 2026, 14:4014:40Rajoni dhe Bota Varrimi i Mlladiçit, Zagrebi kritikon Beogradin: “Serbia po bën propagandë jashtëzakonisht të pistë ndaj fqinjëve” 8 Shtator 2026, 14:3114:31Rajoni dhe Bota Kanadaja përgatitet për luftë të zgjatur tregtare, hyjnë në fuqi kundërtarifat ndaj SHBA-së 8 Shtator 2026, 14:0914:09Rajoni dhe Bota Çfarë dinte Netanyahu para sulmit 7 tetorit? Investigimi që trondit Izraelin 8 Shtator 2026, 14:1014:10Rajoni dhe Bota Goditet rrjeti i trafikantëve në Spanjë, sekuestrohet mbi 1.2 ton kokainë; arrestohen dy persona 8 Shtator 2026, 12:5812:58Rajoni dhe Bota Përshkallëzohet lufta, sulmohet me breshëri raketash Arabia Saudite; shumë të plagosur 8 Shtator 2026, 11:5411:54Rajoni dhe Bota