Lajme Zone
Marrëveshja 20 miliardë dollarë e Lukoil, "beteja" e naftës bashkon Trump, Putin dhe miliarderët e Gjirit
PolitikëPamfleti
Ky artikull është pjesë e një historie me 2 burime — Krahaso mbulimin →

Marrëveshja 20 miliardë dollarë e Lukoil, "beteja" e naftës bashkon Trump, Putin dhe miliarderët e Gjirit

Pika e fillimit janë sanksionet amerikane të 22 tetorit 2025. Departamenti i Thesarit i SHBA-së ka synuar Lukoil dhe aktorë të tjerë të mëdhenj në sektorin rus të energjisë, duke e lidhur drejtpërdrejt këtë veprim me një përpjekje për të rritur presionin mbi Moskën për shkak të luftës në Ukrainë. Disa muaj më vonë, më 29 janar 2026, vetë Lukoil njoftoi se kishte arritur një marrëveshje me grupin amerikan Carlyle për shitjen e LUKOIL International GmbH, kompanisë në të cilën është përqendruar një pjesë e madhe e zotërimeve të saj ndërkombëtare. Marrëveshja, megjithatë, nuk ishte ekskluzive dhe mbeti e varur nga miratimet e nevojshme amerikane.

Shitja e Lukoil nuk është mbyllur ende, por transaksioni është kthyer në pikë takimi mes sanksioneve, energjisë dhe diplomacisë për Ukrainën. Putin dhe Trump Deri pak muaj më parë, shitja e operacioneve ndërkombëtare të Lukoil dukej si një marrëveshje e madhe biznesi e shkaktuar nga sanksionet perëndimore ndaj industrisë ruse të energjisë. Sot, çështja ka kaluar në një nivel krejtësisht tjetër. Fati i aseteve me vlerë rreth 20 miliardë dollarë duket se ka hyrë në bisedën midis Uashingtonit dhe Moskës mbi Ukrainën , duke e shndërruar shitjen e Lukoil në një pikë takimi midis diplomacisë së Trump , interesave energjetike të Rusisë dhe një rrjeti kompleks investitorësh amerikanë dhe arabë me lidhje biznesi me figura në rrethin e ngushtë të presidentit të SHBA-së.

Pika e fillimit janë sanksionet amerikane të 22 tetorit 2025. Departamenti i Thesarit i SHBA-së ka synuar Lukoil dhe aktorë të tjerë të mëdhenj në sektorin rus të energjisë, duke e lidhur drejtpërdrejt këtë veprim me një përpjekje për të rritur presionin mbi Moskën për shkak të luftës në Ukrainë. Disa muaj më vonë, më 29 janar 2026, vetë Lukoil njoftoi se kishte arritur një marrëveshje me grupin amerikan Carlyle për shitjen e LUKOIL International GmbH, kompanisë në të cilën është përqendruar një pjesë e madhe e zotërimeve të saj ndërkombëtare. Marrëveshja, megjithatë, nuk ishte ekskluzive dhe mbeti e varur nga miratimet e nevojshme amerikane.

Nga sanksionet te negociatat me Putinin

Pamja ndryshon ndjeshëm që nga momenti kur Lukoil pushon së qeni ekskluzivisht çështje sanksionesh dhe investimesh dhe hyn, sipas raporteve të reja, në kanalin e drejtpërdrejtë midis administratës Trump dhe Kremlinit. New York Times raportoi se kur Jared Kushner dhe Steve Witkoff u takuan me Vladimir Putin në Kremlin muajin e kaluar, vetë presidenti rus ngriti çështjen e përfundimit të shitjes së aseteve ndërkombëtare të Lukoil. Sipas të njëjtit hetim, bashkëbiseduesit e tij amerikanë u dukën të gatshëm të punonin në këtë drejtim, duke marrë parasysh se një marrëveshje biznesi e një madhësie të tillë mund të krijonte një kanal shtesë komunikimi me Moskën dhe në të njëjtën kohë të ndikonte pozitivisht në furnizimin në tregun global të energjisë. Ky version specifik vjen nga botimi dhe nuk është paraqitur deri më tani si një marrëveshje zyrtare midis Uashingtonit dhe Moskës. Kjo

nuk është hera e parë që administrata Trump i ka trajtuar marrëveshjet ekonomike si një mjet të mundshëm për afrim me Rusinë. Dallimi në rastin e Lukoil është madhësia dhe vlera strategjike e paketës. Nuk është një kompani ose depozitë e vetme, por një portofol ndërkombëtar që përfshin fusha nafte dhe gazi, rafineri dhe rrjete të gjera stacionesh karburanti. Vlerësimet e publikuara e vendosin vlerën e saj në rreth 20-22 miliardë dollarë, ndërsa paketa përfshin më shumë se tre miliardë fuçi rezerva të provuara dhe të mundshme dhe objekte kritike në tregun evropian, duke përfshirë Bullgarinë dhe Rumaninë.

Kjo është pikërisht ajo që i jep çështjes dimensionin e saj gjeopolitik. Shitja nuk ka të bëjë vetëm me atë se kush do të blejë një portofol të madh energjie me një vlerësim më të ulët për shkak të sanksioneve. Bëhet fjalë për atë se kush do të kontrollojë infrastrukturën që deri më tani ka qenë në duart e Rusisë, çfarë roli do të ketë qeveria amerikane në strukturën e re të pronësisë dhe në çfarë mase transaksioni mund të përdoret si pjesë e një përpjekjeje më të gjerë për të riformësuar marrëdhëniet ekonomike SHBA-Rusi.

Investitor miliarder amerikan dhe oferta e re

Në qendër të propozimit të ri është Todd Boely, një investitor miliarder amerikan me një prani të fortë në sport, shërbime financiare dhe investime. Boely ka formuar një konsorcium të ri që kërkon të tejkalojë marrëveshjen e mëparshme me Carlyle dhe të blejë operacionet ndërkombëtare të Lukoil. Sipas Financial Times dhe Reuters, investitorë nga Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Katari po marrin pjesë në këtë përpjekje, ndërsa përfshirja e Korporatës së Financave Ndërkombëtare të Zhvillimit të SHBA-së, agjencisë federale amerikane që financon investimet jashtë vendit, është me rëndësi të veçantë.

Prania e DFC-së krijon një situatë të pazakontë. Nga njëra anë, është qeveria amerikane që, nëpërmjet autoriteteve përkatëse, duhet të miratojë transferimin e aseteve të Lukoil-it të sanksionuar. Nga ana tjetër, një agjenci shtetërore amerikane shfaqet si një investitor potencial në një nga propozimet konkurruese. Sipas informacionit të publikuar, DFC mund të blejë një pjesë prej 10% deri në 20% në kompaninë e re, ndërsa së bashku me Boeli-n do të kishte një prani të fortë në bordin e saj të drejtorëve. Struktura përfundimtare nuk është finalizuar ende.

Ekziston një detaj i dytë që i shton peshë politike çështjes. Boeli nuk është vetëm një investitor i interesuar. Më 31 dhjetor 2025, ai pagoi një milion dollarë për MAGA Inc., komitetin politik të lidhur me Donald Trump. Kontributi është i regjistruar në të dhënat e financimit të fushatës. Ky fakt në vetvete nuk vërteton trajtim preferencial ose përfitim personal financiar për presidentin, por është një element që shpjegon pse përbërja e grupit të investimeve është nën shqyrtim të shtuar.

Miliarderët e Gjirit dhe lidhjet e tyreAspekti më kompleks i çështjes qëndron te investitorët e mbetur. Konsorciumi përfshin interesa të lidhura me Sheikh Tahnoun bin Zayed al-Nahyan, Këshilltarin e Sigurisë Kombëtare të Emirateve të Bashkuara Arabe dhe vëllain e presidentit të vendit. Kompania Ndërkombëtare Holding, të cilën ai e kryeson, duket se ka një rol qendror në propozim së bashku me Allied Investment Partners.

Interesi nuk ndalet këtu. Interesat e biznesit të lidhura me Sheikh Tahnoun blenë 49% të aksioneve në World Liberty Financial, kompania e kriptomonedhave që ka lidhje biznesi me anëtarët e familjes Trump dhe familjes Witkoff. Transaksioni, me vlerë rreth 500 milionë dollarë sipas raporteve, ka shkaktuar tashmë debat publik në Shtetet e Bashkuara në lidhje me kryqëzimin e marrëdhënieve të biznesit dhe politikës shtetërore. Ekzistenca e këtyre lidhjeve nuk do të thotë që Trump, Witkoff ose Kushner kanë një interes personal në shitjen e Lukoil, por krijon një rrjet marrëdhëniesh të mëparshme financiare midis individëve që janë aktualisht në të dyja anët e të njëjtit transaksion të madh.

E njëjta skemë investimi përfshin edhe familjen Al-Qayat nga Katari. Mutaz dhe Ramez Al-Qayat tashmë kanë sipërmarrje biznesi të lidhura me Jared Kushner dhe Ivanka Trump në Shqipëri. Pjesëmarrja e tyre në skemën Lukoil shton një lidhje tjetër në marrëdhëniet ekzistuese të biznesit midis investitorëve të Gjirit dhe individëve në rrethin e presidentit amerikan.

Carlyle dhe çështja e miratimit në SHBANga ana tjetër është Carlyle. Gjigandi amerikan i investimeve kishte rënë dakord që në janar me Lukoil për të blerë aktivitetet e saj ndërkombëtare. Vetë kompania ruse kishte theksuar në atë kohë se marrëveshja nuk ishte ekskluzive dhe se kërkoheshin miratimet e nevojshme, gjë që la rrugën të hapur për propozime konkurruese. Tetë muaj më vonë, transaksioni nuk është përfunduar dhe oferta e re e Boelit ka ndryshuar ekuilibrin.

Pika thelbësore është se Uashingtoni nuk është më thjesht një rregullator. Nëse DFC merr pjesë përfundimisht në propozimin e Boelit, një pjesë e aparatit shtetëror amerikan do të ketë një interes financiar në një transaksion për të cilin agjencitë e tjera të së njëjtës qeveri thirren të japin miratimin përfundimtar. Kjo është pikërisht ajo që qëndron në zemër të pyetjeve të ngritura rreth çështjes. Nuk është paraqitur asnjë provë publike që Carlyle është refuzuar në favor të ofertës rivale. Por tani ekziston një proces në të cilin dimensionet rregullatore, diplomatike dhe të investimeve takohen në të njëjtën pikë.

Lukoil si pjesë e një marrëveshjeje më të madheElementi më i rëndësishëm në fund të fundit nuk është as emri i blerësit dhe as vlerësimi i aseteve. Është koha e transaksionit. Shitja po diskutohet ndërsa SHBA-të përpiqen të gjejnë një rrugë drejt një marrëveshjeje për Ukrainën, ndërsa sanksionet mbeten një nga mjetet kryesore të presionit ndaj Rusisë dhe ndërsa energjia mbetet një burim themelor i të ardhurave për ekonominë ruse.

Për Moskën, një marrëveshje për Lukoil mund të ofrojë më shumë sesa paratë nga shitja. Mund të jetë një shenjë se marrëdhëniet ekonomike me Shtetet e Bashkuara mund të fillojnë të rivendosen edhe para se të zgjidhen të gjitha çështjet që lidhen me luftën. Për Uashingtonin, përkatësisht, transferimi i aseteve strategjike ruse të energjisë në një skemë ku interesat amerikane dhe një agjenci shtetërore amerikane do të kenë një rol të rëndësishëm mund të paraqitet si forcim i ndikimit perëndimor mbi infrastrukturën kritike.

Këtu qëndron pesha e vërtetë e çështjes. Sanksionet e hartuara për të privuar Moskën nga burimet dhe qasja në tregjet perëndimore kanë krijuar njëkohësisht një nga mundësitë më të mëdha për të blerë asete energjetike në vitet e fundit. Dhe sot, menaxhimi i kësaj mundësie duket se është lidhur me negociatat më të rëndësishme gjeopolitike të epokës.

Marrëveshja për Lukoil nuk është mbyllur ende dhe forma e saj përfundimtare mbetet e hapur. Megjithatë, ajo që ka ndryshuar tashmë është vendi i saj në pamjen e përgjithshme. Nuk bëhet më vetëm fjalë për atë se kush do të blejë rafineri, fusha dhe mijëra stacione benzine. Bëhet fjalë për atë nëse një transaksion energjitik me vlerë dhjetëra miliardë dollarë mund të bëhet pjesë e përpjekjeve për një "modus vivendi" (mënyrë bashkëjetese)të re midis Uashingtonit dhe Moskës dhe, mbi të gjitha, për sa ngushtë mund të lidhen interesat ekonomike, sanksionet dhe negociatat për t'i dhënë fund luftës në Ukrainë.marrëveshja 20 miliardë dollarë e lukoil Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Rajoni dhe Bota E përdhunuan dhe thithën ketaminë nga trupi i saj, shpëthen skandali në Universitetin e Cornell; profesorët mbrojnë studentët e përfshirë 4 Tetor 2026, 08:4108:41Rajoni dhe Bota Konkurrenca me Kinën, Trump emëron Jay Clayton si "carin" qeveritar për Inteligjencën Artificiale 4 Tetor 2026, 08:2808:28Rajoni dhe Bota Video/ Alarm në Kretë, reshjet e dendura shkaktojnë përmbytje dhe rrëshqitje dheu 3 Tetor 2026, 22:5022:50Rajoni dhe Bota Misteri i Hormuzit: Pse Irani nuk po i godet më cisternat e naftës? 3 Tetor 2026, 20:4320:43Rajoni dhe Bota Dodik ashpërson retorikën para votimit: Bosnja dhe Hercegovina është e vdekur 3 Tetor 2026, 20:3620:36Rajoni dhe Bota E dënuan me vdekje, por mbijetoi: Rasti i Christa Pike që ka trazuar SHBA-në 3 Tetor 2026, 18:5218:52Rajoni dhe Bota