Gjithçka nisi në vitin 2020, gjatë pandemisë së COVID-19, kur studiuesit po vëzhgonin se si njerëzit lëviznin në hapësira të mbyllura duke ruajtur distancën. Ata vunë re një dukuri të çuditshme: pothuajse të gjithë pjesëmarrësit ecnin në rrathë në të njëjtin drejtim, në sens kundërorar, pa e kuptuar se po e bënin këtë. Zbulimi nisi një kërkim pesëvjeçar për të kuptuar arsyen. Fillimisht studiuesit dyshuan se shkak mund të ishin muret e hapësirës dhe preferencat individuale të lidhura me faktin nëse dikush është djathtak apo mëngjarash.Lexo edhe:Parashikimi i horoskopit 6 tetor, ja çfarë kanë rezervuar yjet për ju sot Eksperimentet treguan të kundërtën. Studiuesit u kërkuan vullnetarëve të ecnin drejt një muri dhe regjistruan se nga cila anë ktheheshin. Më pas krijuan grupe me njerëz që kishin të njëjtën preferencë, por edhe në këto raste lëvizja kundërorare vazhdoi. Ata e përsëritën eksperimentin jashtë, në një hapësirë prej rreth 3000 metrash katrorë, pa mure dhe me më shumë se 100 adoleshentë. Tendenca jo vetëm që vazhdoi, por u bë edhe më e fortë. Më pas studiuesit shqyrtuan ndikimin e kulturës. Në Spanjë, njerëzit priren të kalojnë në të djathtë kur përballen me njëri-tjetrin, ndërsa në Japoni lëvizin në të majtë. Nëse kjo sjellje do të shpjegonte lëvizjen kundërorare, një grup japonezësh duhej të lëvizte në drejtim të kundërt. Por edhe grupi në Japoni u kthye majtas. Studiuesit testuan më pas fëmijët e kopshteve, të cilët ende nuk kishin përvetësuar plotësisht zakonet e të rriturve. Edhe ata treguan një prirje të fortë për të lëvizur kundërorar. Kjo i çoi shkencëtarët te përfundimi se shkaku mund të jetë brenda vetë individit. Më shumë se 200 persona u testuan duke ecur vetëm në një hapësirë bosh. Edhe pa njerëz të tjerë, pa mure dhe pa ndonjë drejtim të caktuar, shumica vazhdoi të devijonte majtas. Studiuesit zbuluan se të dhënat e një personi të vetëm mjaftonin për të riprodhuar modelin e lëvizjes së një turme. Pra, në këtë rast, sjellja kolektive duket se nis nga një prirje individuale. Por pse njerëzit kanë këtë prirje mbetet ende mister. Studiuesit kërkuan lidhje me dorën, këmbën apo syrin dominues, gjininë dhe faktorë të tjerë, por nuk gjetën një shpjegim të qartë. Një mundësi lidhet me asimetri shumë të vogla të veshit të brendshëm, të cilat mund të ndikojnë në perceptimin e drejtimit. Zbulimi mund të ndihmojë në projektimin e hapësirave si aeroportet, stacionet e trenave dhe muzetë, ku lëvizja e njerëzve duhet të jetë sa më e rrjedhshme. Dukuri të ngjashme janë vërejtur edhe te kafshët, si peshqit që lëvizin në tufa dhe milingonat ushtarake. Mund të jetë e mundur që forca që na shtyn të kthehemi majtas të jetë shumë më e lashtë se vetë njerëzimi.
