Studiuesit në Universitetin Shtetëror të Oregonit kanë zhvilluar një trajtim eksperimental të krijuar për të trajtuar kancerin e mushkërive dhe humbjen e rëndë të masës muskulore që mund të shfaqet bashkë me të. Hulumtimi, i publikuar në Journal of Controlled Release, përdor nanopjesëza lipidike për të transportuar material gjenetik terapeutik drejtpërdrejt te tumoret e mushkërive.Lexo edhe:Pijet dietike apo uji? Studimi 2-vjeçar zbulon cilat ndihmojnë më shumë në humbjen e peshës Nanopjesëzat dërgojnë mARN-në te tumoret e mushkërive Në eksperimente me minj, një ekip i udhëhequr nga Oleh Taratula dhe Yoon Tae Goo, nga Kolegji i Farmacisë i OSU-së, testoi nanombartës që përmbanin ARN-në lajmëtare (mARN) të folistatinës. Nanopjesëzat u grumbulluan në tumoret e mushkërive, ku mARN-ja udhëzoi qelizat të prodhonin folistatinë, një proteinë që mund të ndihmojë në frenimin e rritjes së tumorit, duke mbështetur gjithashtu rritjen e indit muskulor. Nanopjesëzat lipidike, të njohura si LNP, administrohen në mënyrë intravenoze. Aftësia e tyre për të arritur tumoret e mushkërive varet pjesërisht nga vitronektina, një proteinë që gjendet natyrshëm në serumin e gjakut. Lipidet janë acide yndyrore dhe përbërje organike të lidhura me to, të cilat përfshijnë shumë vajra dhe dyllëra natyrorë. Nanopjesëzat janë pjesëza jashtëzakonisht të vogla materiali, zakonisht me përmasa nga një deri në 100 miliardtë e një metri. “Ne zbuluam se këto LNP lidhen me vitronektinën në qarkullimin e gjakut, e cila më pas i drejton ato drejt tumoreve të kancerit të mushkërive, duke ndërvepruar me receptorët e integrinës që mbishprehen në sipërfaqen e tumorit”, tha Taratula. Receptorët e integrinës ndihmojnë në lidhjen e qelizave me mjedisin e tyre dhe ndikojnë në mënyrën se si qelizat reagojnë ndaj sinjaleve në mjedisin përreth. Kapërcimi i një sfide të madhe në dërgimin e mARN-së Ka qenë e vështirë që terapitë e bazuara në mARN të arrijnë te tumoret e mushkërive pasi administrohen përmes qarkullimit të gjakut. Nanopjesëzat lipidike konvencionale shpesh grumbullohen në mëlçi në vend që të arrijnë qelizat kancerogjene të synuara. “Dërgimi sistemik i terapive me mARN te tumoret e kancerit të mushkërive ka qenë një sfidë e rëndësishme në fushën tonë dhe kjo punë ofron një zgjidhje premtuese”, tha Taratula. “Krahasuar me LNP-të konvencionale, të cilat priren të grumbullohen në mëlçi pas administrimit sistemik, qasja jonë arriti një reduktim rreth 2,5 herë më të madh të ngarkesës tumorale.” Kanceri i mushkërive është kanceri i tretë më i zakonshëm në Shtetet e Bashkuara dhe shkaku kryesor i vdekjeve nga kanceri (kanceri i lëkurës është më i zakonshmi, i ndjekur nga kanceri i prostatës te burrat dhe kanceri i gjirit te gratë). Shoqata Amerikane e Kancerit vlerëson se rreth 230.000 raste të reja të kancerit të mushkërive do të diagnostikohen në Shtetet e Bashkuara këtë vit dhe se rreth 125.000 njerëz do të vdesin nga kjo sëmundje. Në përgjithësi, rreth 5% e njerëzve do të zhvillojnë kancer të mushkërive, ndërsa duhanpirësit përballen me një rrezik më të lartë. Synimi i kaheksisë së kancerit në të njëjtën kohë Kanceri i mushkërive mund të shoqërohet gjithashtu me kaheksi, një gjendje serioze që shkakton humbje të madhe të peshës dhe masës muskulore. Kaheksia mund të shkaktojë vdekjen e deri në 30% të pacientëve me kancer që preken prej saj. Ndryshe nga humbja e zakonshme e peshës, kaheksia mund të vazhdojë edhe kur një person ushqehet mjaftueshëm. Pacientët humbasin jo vetëm yndyrën trupore, por edhe sasi të konsiderueshme të masës muskulore. Studiuesit e projektuan trajtimin e tyre për të trajtuar të dyja problemet njëkohësisht, duke përdorur mARN-në e folistatinës, e cila ka efekte që lidhen si me frenimin e tumorit, ashtu edhe me rritjen e muskujve. “Duke ngarkuar LNP-të tona me mARN-në e folistatinës, ne zhvilluam një terapi që synon njëkohësisht kancerin e mushkërive dhe kaheksinë e kancerit, të gjitha këto pa efekte të padëshiruara”, tha Taratula. “Nevojiten më shumë punë paraklinike, por jemi shumë të inkurajuar nga ajo që kemi parë deri tani dhe shpresojmë që testimi te njerëzit të jetë hapi i ardhshëm.” Nevojiten më shumë testime përpara provave te njerëzit Gjetjet janë ende në fazën paraklinike, që do të thotë se trajtimi ende nuk është testuar te njerëzit. Do të nevojiten studime shtesë për të përcaktuar sigurinë dhe efektivitetin e tij përpara se studiuesit të mund të marrin në konsideratë provat klinike te njerëzit./ScienceDaily
