Gadi Eisenkot ngushëllohet nga Presidenti Izraelit Isaac Herzog në funeralin e djalit të tij Gal Meir Eisenkot, 25 vjeç, një ushtar izraelit i vrarë në Gazën veriore në dhjetor 2023; Clodagh Kilcoyne/Reuters / A mund të shndërrohet dhimbja e një babai në një politikë që ua kursen dhimbjen baballarëve të tjerë? Në historinë biblike, kryqi është simboli i vuajtjes dhe sakrificës. Në politikën izraelite, Gadi Eisenkot mbart sot një kryq që pak udhëheqës e kanë vuajtur: ka humbur djalin dhe dy nipër në luftën e Gazës. Tani, ish-shefi i ushtrisë izraelite ka marrë përsipër një mision tjetër, të formojë qeverinë e Izraelit dhe t'i japë fund epokës së Benjamin Netanyahut.
Por tragjedia personale nuk është garanci për ndryshim politik. Dhe pikërisht këtu fillon dilema e Eisenkotit.
Djali i tij, Gal, 25 vjeç, u vra në dhjetor 2023 gjatë luftimeve në Gaza. Një ditë më vonë u vra nipi i tij, Maor. Në nëntor 2024, familja humbi edhe një nip tjetër, Yogev Pazy. Tre të rinj të së njëjtës familje, të vrarë në një luftë që ka shkatërruar edhe jetën e dhjetëra mijëra familjeve palestineze.
Eisenkot e njeh luftën nga të dyja anët e përvojës së tij: si gjeneral që ka urdhëruar operacione ushtarake dhe si baba që ka pritur trupin e pajetë të të birit.
Kjo e bën historinë e tij të pazakontë, por jo domosdoshmërisht politikën e tij të ndryshme.
Në të vërtetë, Eisenkot nuk vjen nga lëvizjet pacifiste. Ai është një nga përfaqësuesit e doktrinës së sigurisë izraelite, i lidhur me të ashtuquajturën Doktrina Dahiyeh, që mbështetet në përdorimin e forcës dërrmuese kundër kundërshtarëve të Izraelit. Gjatë drejtimit të ushtrisë prej tij, operacionet izraelite në territoret palestineze u shoqëruan me viktima civile dhe akuza të rënda për shkelje të së drejtës ndërkombëtare.
Prandaj, përballja e tij me Netanyahun nuk duhet ngatërruar me një përballje mes luftës dhe paqes.
Eisenkot kërkon një Izrael me institucione më të besueshme, me përgjegjësi politike dhe me një qeverisje që nuk mbështetet te aleancat e Netanyahut me të djathtën ekstreme. Por mbetet e paqartë nëse ai është i gatshëm të ndryshojë edhe marrëdhënien e shtetit izraelit me palestinezët.
Pas zgjedhjeve të 27 tetorit, presidenti Isaac Herzog i ka dhënë 28 ditë kohë për të formuar qeverinë, me mundësi zgjatjeje. Për të siguruar shumicën parlamentare, Eisenkot duhet të kapërcejë kundërshtitë mes partive të opozitës, përfaqësuesve arabë dhe forcave ultraortodokse.
Është një provë politike shumë e vështirë. Por prova historike është akoma më e madhe.
Izraeli nuk përballet vetëm me krizën e një qeverie. Lufta në Gaza, përplasjet rajonale dhe dëmtimi i marrëdhënieve me një pjesë të opinionit ndërkombëtar kanë ngritur pikëpyetje për vetë drejtimin strategjik të vendit.
Eisenkot mund të ndryshojë mënyrën e qeverisjes pa ndryshuar doktrinën e sigurisë. Mund të kërkojë përgjegjësi për dështimet e Netanyahut pa hequr dorë nga përdorimi i forcës. Dhe mund të jetë një baba i pikëlluar pa u bërë domosdoshmërisht një udhëheqës i paqes.
Këto kundërthënie nuk e zhvlerësojnë tragjedinë e tij. Përkundrazi, e bëjnë përgjegjësinë që kërkon të marrë edhe më të rëndë.
Sepse dhimbja nuk njeh kombësi. Një baba izraelit që humbet djalin në Gaza dhe një baba palestinez që nxjerr fëmijën nga rrënojat përjetojnë të njëjtën humbje njerëzore, edhe pse ndodhen në anë të ndryshme të konfliktit.
Kryqi i Eisenkotit nuk është vetëm kujtimi i tre të rinjve që familja e tij nuk do t'i shohë më. Është edhe përgjegjësia për të vendosur nëse përvoja e kësaj humbjeje do të ndikojë në mënyrën se si ai e kupton sigurinë, pushtetin dhe jetën e njerëzve të tjerë.
Netanyahu mund të largohet nga pushteti. Por kjo, në vetvete, nuk do të thotë se Izraeli do të largohet nga politika që ka ndjekur deri tani.
Në fund, historia nuk do ta gjykojë Eisenkotin vetëm për kryqin që mbart, por edhe për kryqet që mund të shmangë./Pamfletikryqi i rëndë i gjeneral eisenkotit gjergj zefi Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Editorial Përse njerëzit po revoltohen, kur bota është më e pasur? 7 Nëntor 2026, 11:5211:52Editorial Nuk mund të fshiheni pas budallallëkut! 6 Nëntor 2026, 11:3311:33Editorial A mësuan gjë arrogantët e Tiranës nga zgjedhjet në Amerikë? 5 Nëntor 2026, 11:2011:20Editorial E marta e zezë e Edi Ramës 4 Nëntor 2026, 10:2510:25Editorial Tetë portat e fatit amerikan 3 Nëntor 2026, 12:0812:08Editorial Të luash me zjarrin 2 Nëntor 2026, 11:0011:00Editorial