Karikatura Pamfleti / Tirana kërkon përfaqësi në Luginën e Preshevës, ku jeton një popullsi autoktone shqiptare. Beogradi përgjigjet me Shkodrën, ndonëse qyteti nuk ka një komunitet serb që përligj konsullatën. Qeveria shqiptare duhet të tregojë çfarë ka negociuar dhe të refuzojë këtë reciprocitet të rremë... Marko Gjuriq pretendon se Serbia dhe Shqipëria kanë arritur një marrëveshje në parim për hapjen e konsullatave në Shkodër dhe Bujanoc. Ferit Hoxha thotë se palët nuk kanë arritur ende dakordësi. Përtej kontradiktës mes dy ministrave, kërkesa serbe ngre një çështje politike: Tirana nuk mund ta këmbejë të drejtën e shqiptarëve të Luginës së Preshevës me një konsullatë serbe në një qytet pa pakicë serbe. Ministri i Jashtëm i Serbisë, Marko Gjuriq, deklaroi për Radio Beogradin se kishte arritur një marrëveshje në parim me homologun shqiptar, Ferit Hoxha, për hapjen e një konsullate serbe në Shkodër dhe të një konsullate shqiptare në Bujanoc.
Gjuriq nuk foli për një ide të hedhur në tryezë dhe as për fillimin e konsultimeve. Ai përdori formulimin “arritëm një marrëveshje në parim”. Kjo gjuhë përcakton një nivel konkret dakordësie politike, edhe kur palët nuk kanë përfunduar procedurat diplomatike dhe ligjore.
Pas reagimeve publike, ministri Ferit Hoxha dha një version tjetër. Ai konfirmoi se Shqipëria kishte kërkuar hapjen e një konsullate të përgjithshme në Luginën e Preshevës dhe se Serbia kishte kërkuar një konsullatë të përgjithshme në Shkodër. Por Hoxha deklaroi se palët nuk kishin arritur ende një dakordësi dhe se bisedimet kërkonin shqyrtimin e çdo aspekti dhe hollësie. Ky sqarim nuk e mbyll çështjen. Përkundrazi, ai konfirmon se kërkesa serbe ekziston dhe se diplomacia shqiptare e ka futur atë në proces diskutimi. Ish-ministri i Jashtëm, Ditmir Bushati, e cilësoi hapjen e një konsullate serbe në Shkodër si vendim të gabuar në planin politik dhe strategjik. Kundërshtimi i tij prek thelbin e problemit: Beogradi po kërkon të vendosë një barazi artificiale ndërmjet shqiptarëve autoktonë të Luginës së Preshevës dhe një pranie serbe të pretenduar në Shkodër.
Kjo barazi nuk ekziston.
Shqiptarët e Preshevës, Bujanocit dhe Medvegjës përbëjnë një komunitet autokton, me vendbanime, identitet, përfaqësim politik dhe nevoja konkrete për shërbime konsullore. Konsullata shqiptare në Luginë do t’u shërbente qytetarëve që ruajnë lidhje të drejtpërdrejta familjare, arsimore, kulturore dhe ekonomike me Shqipërinë dhe Kosovën.
Në Shkodër nuk ekziston një komunitet serb i krahasueshëm. Censusi i vitit 2023 regjistroi 584 persona që u vetëdeklaruan serbë në të gjithë Shqipërinë, jo vetëm në qarkun e Shkodrës. Prandaj, Tirana duhet të shpjegojë se cilën nevojë konsullore synon të përmbushë Serbia në Shkodër.
Qytetarët e të dy vendeve udhëtojnë pa vështirësi të mëdha administrative. Bizneset, studentët, sportistët dhe përfaqësuesit kulturorë mund t’i kryejnë procedurat përmes ambasadave dhe strukturave ekzistuese. Territori dhe infrastruktura e Shqipërisë i japin mundësi Ambasadës së Serbisë në Tiranë të mbulojë nevojat normale konsullore në të gjithë vendin.
Prandaj, Beogradi nuk mund ta paraqesë konsullatën në Shkodër vetëm si sportel administrativ. Ajo do të zgjeronte praninë institucionale të Serbisë në një qytet me peshë të veçantë historike, kulturore dhe politike për shqiptarët.
Shkodra ka shërbyer si një nga qendrat kryesore të lëvizjes kombëtare shqiptare. Pas vendimeve të Konferencës së Londrës, qyteti u kthye në qendër të organizimeve që kundërshtonin copëtimin e trojeve shqiptare. Komiteti “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës” zhvilloi atje një pjesë të rëndësishme të veprimtarisë së tij.
Në Shkodër vepruan figura nga të gjitha trevat shqiptare. Çerçiz Topulli dhe Mustafa Qulli u vranë në Fushën e Shtoit në vitin 1915. Sali Nivica u angazhua në veprimtarinë politike dhe publicistike kombëtare. Gjergj Fishta shkroi “Lahutën e Malcisë”, veprën që trajtoi, mes të tjerash, përplasjet e shqiptarëve me ekspansionin e Malit të Zi.
Kjo histori nuk i jep askujt të drejtën që ta mbyllë Shkodrën ndaj marrëdhënieve diplomatike. Por ajo e detyron shtetin shqiptar të shqyrtojë qëllimin politik të kërkesës serbe dhe jo vetëm formën juridike të saj.
Beogradi e ka përfshirë Shkodrën prej kohësh në narrativat e veta historike dhe kulturore. Tradita epike serbe përmban këngën “Zidanje Skadra”, “Ndërtimi i Shkodrës”, të mbledhur dhe botuar nga Vuk Karaxhiqi në shekullin XIX. Kënga ua atribuon ndërtimin e kështjellës vëllezërve Mrnjavçeviq dhe e lidh me të motivin ballkanik të murosjes së një gruaje.
Kjo traditë letrare nuk përbën provë historike për origjinën serbe të Shkodrës dhe as për ndërtimin e kështjellës nga personazhet e këngës. Legjenda e murosjes shfaqet në variante të ndryshme te disa popuj të Ballkanit. Historiografia duhet ta trajtojë si folklor dhe jo si dokument pronësie kombëtare.
Këtu duhet të bëjmë edhe një dallim të domosdoshëm. Shkodra ka kaluar, gjatë historisë së saj të gjatë, edhe nën sundime mesjetare sllave. Burimet zyrtare shqiptare për historinë e qytetit e pranojnë këtë fakt. Prandaj, mohimi absolut i çdo administrimi mesjetar serb do ta dobësonte argumentin shqiptar. Ekzistenca e një periudhe pushteti mesjetar nuk krijon të drejtë politike, kombëtare apo territoriale mbi Shkodrën e sotme. Agjencia Kombëtare e Turizmit për historinë e qytetit.
Problemi nuk qëndron te botimi i një kënge popullore serbe. Problemi lind kur institucionet, mediat apo qarqet politike e përdorin folklorin për të krijuar një vazhdimësi historike të rreme dhe për të ushqyer pretendime politike bashkëkohore.
Dinastitë serbe dhe malazeze e kanë parë Shkodrën si objekt zgjerimi territorial. Forcat malazeze dhe serbe e rrethuan qytetin gjatë Luftës së Parë Ballkanike. Rrethimi zgjati nga tetori 1912 deri në prill 1913. Mbreti Nikolla I i Malit të Zi kërkoi ta përfshinte Shkodrën në shtetin e tij, por Fuqitë e Mëdha e detyruan Malin e Zi të tërhiqej pasi Konferenca e Londrës ia njohu qytetin Shqipërisë.
Kjo e kaluar nuk duhet të shërbejë për të prodhuar konflikt të përhershëm. Ajo duhet t’i kërkojë diplomacisë shqiptare transparencë dhe kujdes strategjik.
Një konsullatë nuk hapet vetëm me deklaratën e ministrit serb. Shqipëria duhet të japë pëlqimin e saj dhe institucionet shqiptare duhet të kryejnë procedurat përkatëse. Qeveria ka ende mundësinë dhe detyrimin ta refuzojë kërkesën, nëse Serbia nuk paraqet një nevojë konsullore të provueshme dhe nëse përfaqësia cenon interesat politike të Shqipërisë.
Tirana duhet të sqarojë publikisht katër çështje. Çfarë ka diskutuar Ferit Hoxha me Marko Gjuriqin? A ka pranuar pala shqiptare parimin e reciprocitetit mes Bujanocit dhe Shkodrës? Çfarë funksionesh kërkon t’i japë Serbia konsullatës? Pse qeveria shqiptare nuk e informoi publikun për kërkesën përpara se ta njoftonte ministri serb?
Shqipëria nuk duhet ta negociojë konsullatën në Bujanoc si këmbim territorial diplomatik. Të drejtat e shqiptarëve të Luginës nuk burojnë nga një koncesion i Beogradit. Ato burojnë nga prania e tyre autoktone, nga shtetësia serbe dhe nga standardet ndërkombëtare për pakicat kombëtare.
Beogradi po kërkon Shkodrën si çmim për Bujanocin. Tirana nuk duhet ta pranojë këtë formulë. Ajo vendos një shenjë barazimi mes dy realiteteve që nuk kanë as të njëjtën bazë demografike, as të njëjtën histori dhe as të njëjtën nevojë konsullore.
Një konsullatë shqiptare në Bujanoc përfaqëson përgjegjësi shtetërore ndaj një komuniteti autokton. Një konsullatë serbe në Shkodër përfaqëson, në kushtet aktuale, një projekt politik ende të pashpjeguar.
Qeveria shqiptare duhet ta ndalë pazarin përpara se diplomacia serbe ta kthejë në fakt të kryer./Pamfletikonsullata serbe në shkodër kali i trojës Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Politike Reforma e 2014-ës dështoi, qeveria Rama "shkrin" 15 bashki; prapaskena çfarë fshihet pas planit të PS 31 Korrik 2026, 08:5308:53Politike Eric Wendt drejt Tiranës, Senati Amerikan miraton procedurën për votimin e tij si ambasador 30 Korrik 2026, 23:0223:02Politike “Robi plaket kur do vetë”, Berisha synon postin e Kryeministrit në vitin 2029: Mosha është numër 30 Korrik 2026, 22:4422:44Politike Jola Hysaj drejtoreshë e PS, Berisha: Ata që u bashkuan me Ramën, fatkeqësi që i kam patur pranë 30 Korrik 2026, 22:2422:24Politike "Jam demokrate, por jo me PD", Jola Hysaj reagon pas emërimit në krye të Agjencisë Kombëtare të Turizmit 30 Korrik 2026, 22:0022:00Politike “Më morën në telefon”, Berisha tregon si u njoftua për heqjen e "non gratës" dhe kur do të udhëtojë në SHBA 30 Korrik 2026, 21:5121:51Politike