Drejtori i CIA-s, John Ratcliffe / Vizita e John Ratcliffe te “armiku” dhe frika se Vladimir Putin mund të shfrytëzojë dobësinë amerikane... Vizita e paparalajmëruar e drejtorit të CIA-s, John Ratcliffe, në Moskë nuk ishte një takim rutinë mes dy shërbimeve sekrete. Pas dyerve të mbyllura qëndrojnë tri dosje shpërthyese: lufta me Iranin, Ukraina dhe frika se Vladimir Putin mund ta konsiderojë angazhimin amerikan në Lindjen e Mesme si momentin e duhur për të vënë në provë Perëndimin.
Në diplomacinë mes fuqive të mëdha, rëndësi nuk ka vetëm ajo që thuhet, por sidomos ajo që palët përpiqen të mos e thonë publikisht. Pikërisht kështu duhet lexuar vizita e beftë e drejtorit të CIA-s, John Ratcliffe, në Moskë.
Donald Trump është përpjekur ta paraqesë udhëtimin si diçka pothuajse rutinë. Por një drejtor i CIA-s nuk shkon pa bujë në kryeqytetin e kundërshtarit kryesor strategjik të SHBA-së vetëm për të shkëmbyer mendime me kolegët rusë. Dhe sidomos tani.
Sipas informacioneve të inteligjencës të raportuara nga mediat amerikane, Moska beson se lufta e zgjatur me Iranin po e konsumon SHBA-në dhe po e shpërndan vëmendjen e saj strategjike. Për Kremlinin, një Amerikë e angazhuar fort në Lindjen e Mesme është një Amerikë me më pak hapësirë politike dhe ushtarake për t'u marrë me Rusinë dhe Ukrainën.
Këtu qëndron edhe shqetësimi i vërtetë i Washingtonit: jo domosdoshmërisht se Putin ka vendosur të sulmojë NATO-n, por se ai mund të mendojë se ka ardhur momenti për të provuar deri ku shkojnë kufijtë e durimit perëndimor.
“Testimi” i NATO-s nuk nënkupton medoemos tanke ruse që kalojnë kufijtë e Aleancës. Rusia ka treguar prej kohësh se di të veprojë në zonën gri: sulme kibernetike, sabotime, operacione të fshehta, provokime ushtarake dhe ndërhyrje që krijojnë tension pa arritur në pragun e një lufte të hapur.
Pikërisht këtu bëhet interesante kontradikta mes asaj që thotë Trump dhe asaj që bën administrata e tij.
Presidenti amerikan deklaron publikisht se Putin nuk do ta sulmojë NATO-n. Ndërkohë, drejtori i CIA-s udhëton personalisht drejt Moskës dhe, sipas raportimeve, diskuton me drejtuesit e inteligjencës ruse edhe rrezikun e veprimeve kundër vendeve të Aleancës.
Në publik, Washingtoni predikon qetësi. Në prapaskenë, kërkon garanci.
Por Ratcliffe nuk kishte vetëm dosjen e NATO-s në valixhen e tij. Në tryezë ishte edhe Irani.
Moska dhe Teherani kanë ndërtuar gjatë viteve të fundit një bashkëpunim të fortë strategjik. Irani ka ndihmuar Rusinë në luftën kundër Ukrainës, ndërsa Rusia ka interes të mbajë Iranin në këmbë përballë presionit amerikan.
Kjo krijon një situatë paradoksale për SHBA-në: Washingtoni përballet ushtarakisht me Iranin, ndërsa njëkohësisht duhet të sigurohet që Rusia të mos e përdorë këtë luftë për ta konsumuar Amerikën në Lindjen e Mesme dhe për të fituar terren në Evropë.
Prandaj vizita e Ratcliffe mund të përmblidhet në një mesazh të thjeshtë drejtuar Kremlinit: Mos e ngatërroni angazhimin tonë në Iran me dobësi përballë Rusisë.
Edhe Ukraina ishte pjesë e ekuacionit. Kievi ishte informuar për kontaktet amerikane në Moskë, ndërsa Volodymyr Zelensky konfirmoi se Washingtoni i kishte përcjellë Ukrainës informacione mbi takimet.
Kjo tregon se nuk kemi të bëjmë me ndonjë përpjekje për marrëveshje mes Washingtonit dhe Moskës. Përkundrazi, kemi të bëjmë me një diplomaci parandaluese mes dy fuqive që nuk i besojnë njëra-tjetrës, dhe që e dinë se një keqllogaritje mund të ketë pasoja shumë më të mëdha se lufta në Ukrainë.
Ka edhe një precedent që nuk mund të anashkalohet. Herën e fundit që një drejtor i CIA-s shkoi në Moskë ishte William Burns, në nëntor 2021. Mesazhi i tij ishte paralajmërimi amerikan kundër një sulmi ndaj Ukrainës. Disa muaj më vonë Putin dha urdhrin për pushtimin.
Historia nuk përsëritet domosdoshmërisht. Por fakti që Washingtoni ka zgjedhur përsëri kanalin më të lartë të inteligjencës për të komunikuar drejtpërdrejt me Moskën tregon se situata konsiderohet serioze.
Dhe këtu ndoshta flë përgjigjja e pyetjes se çfarë fsheh vizita e Ratcliffe.
Shefi i CIA-s nuk shkoi në Moskë për të bërë paqe me Putinin. Shkoi për t'i bërë të qartë Kremlinit se ekzistojnë ende vija të kuqe, pavarësisht se Amerika është e zhytur në luftën me Iranin.
Në historinë e përplasjeve mes fuqive të mëdha, keqllogaritjet kanë qenë shpesh shkëndijat e krizave më të rrezikshme./Pamfletijohn ratcliffe cia moska Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Editorial Gysi, 'fuqia' që Edi ua hodhi peshkaqenëve 27 Gusht 2026, 15:2615:26Editorial Sa na duhet edhe ne një Dolly Parton 26 Gusht 2026, 10:3310:33Editorial Donald Trump, ky humbës i madh 25 Gusht 2026, 15:1015:10Editorial Vjeshta e Mbijetesës 24 Gusht 2026, 13:0313:03Editorial Kush po kërkon t’i rrëmbejë “Flamingot”? 23 Gusht 2026, 16:0016:00Editorial Katovica buzë liqenit të Ohrit 22 Gusht 2026, 16:4516:45Editorial