Një studim i madh sugjeron se vetmia dhe izolimi social mund t’u kushtojnë njerëzve vite të jetës së shëndetshme, veçanërisht kur bëhet fjalë për shëndetin mendor. Burrat që përjetonin të dyja këto gjendje humbnin rreth 5,8 vite jetë pa depresion dhe ankth, ndërsa gratë humbnin afërsisht 3,7 vite. Vetmia dhe izolimi social mund të kenë një ndikim çuditërisht të madh në numrin e viteve të shëndetshme që njerëzit mund të presin të jetojnë.Lexo edhe:Shkencëtarët zbulojnë pse plagët te personat me diabet nuk shërohen, shpresë për trajtime të reja Vetmia dhe izolimi social janë të përhapura në Shtetet e Bashkuara. Sipas një raporti të vitit 2023, rreth gjysma e të rriturve në SHBA përjetojnë vetmi, ndërsa pothuajse po aq janë të izoluar nga pikëpamja sociale. Pavarësisht pasojave shëndetësore që mund të jenë po aq të rënda sa ato të faktorëve të tjerë madhorë të rrezikut, të dyja këto probleme vazhdojnë të mos marrin vëmendjen e duhur si çështje urgjente të shëndetit publik. Megjithatë, deri vonë, studiuesit kishin pak informacion se sa vite jetë të shëndetshme mund të humbnin njerëzit për shkak të vetmisë dhe izolimit social. Vetmia lidhet me më pak vite jetë të shëndetshme Studiuesit në Shkollën Celia Scott Weatherhead të Shëndetit Publik dhe Mjekësisë Tropikale të Universitetit Tulane janë përpjekur tashmë të përcaktojnë me shifra përmasat e këtij ndikimi. Studimi i tyre vëzhgues, i pari i këtij lloji, i botuar në revistën Nature Communications, zbuloi se vetmia dhe izolimi social shoqëroheshin me humbjen e gati gjashtë viteve jetë pa çrregullime mendore, si depresioni dhe ankthi. Efektet në shëndetin fizik ishin më të vogla, por gjithsesi të rëndësishme. “Në përgjithësi, studimi zbuloi se izolimi social dhe vetmia mund të kenë një ndikim të konsiderueshëm në jetëgjatësinë pa sëmundje”, tha autori kryesor, Lu Qi, mbajtës i titullit të nderuar HCA Regents dhe profesor në Shkollën Celia Scott Weatherhead të Shëndetit Publik dhe Mjekësisë Tropikale në Universitetin Tulane. “Kjo përfshin si sëmundjet fizike, ashtu edhe ato mendore.” Megjithëse në bisedat e përditshme vetmia dhe izolimi social shpesh trajtohen si e njëjta gjë, studiuesit bëjnë dallimin mes tyre. Izolimi social i referohet mungesës objektive të lidhjeve shoqërore. Në të kundërt, vetmia përshkruan pakënaqësinë subjektive të një personi me cilësinë e marrëdhënieve të tij, pavarësisht numrit të ndërveprimeve shoqërore që ai ka në të vërtetë. “Gjetjet nuk më habitën”, tha Qi. “Studimet e mëparshme kanë zbuluar se izolimi social dhe vetmia lidhen me vdekshmërinë, veçanërisht me vdekshmërinë e parakohshme, dhe ky studim ofron prova të mëtejshme.” Monitorimi i më shumë se 277 000 të rriturve Studiuesit analizuan të dhënat e 277 489 të rriturve të moshës 40 deri në 69 vjeç. Në fillim të studimit, asnjë prej tyre nuk vuante nga shtatë sëmundje kronike madhore: diabeti, sëmundjet e zemrës, sëmundjet e mushkërive, demenca, kanceri, depresioni dhe ankthi. Duke përdorur moshën 50 vjeç si pikë referimi, ekipi llogariti se si vetmia dhe izolimi social lidhen me numrin e viteve që pjesëmarrësit mund të prisnin të jetonin pa këto sëmundje. Krahasuar me njerëzit që nuk përjetonin as vetmi, as izolim social, gratë që përjetonin të dyja kishin 2,4 vite më pak jetë pa sëmundje fizike. Burrat që përjetonin të dyja kishin 1,7 vite më pak. Dallimi ishte edhe më i madh për shëndetin mendor. Gratë që përjetonin si vetmi, ashtu edhe izolim social, jetonin rreth 3,7 vite më pak pa çrregullime mendore, ndërsa burrat jetonin afërsisht 5,8 vite më pak pa këto çrregullime. “Kjo lidhet me dallimet gjinore midis burrave dhe grave”, tha Qi. “Hulumtimi ynë zbuloi se burrat janë më të ndjeshëm ndaj ndikimeve të vetmisë. Gjithashtu, e dimë se gratë priren të jetojnë më gjatë se burrat. Ekzistojnë përparësi të lidhura me gjininë në rastin e disa sëmundjeve.” Zakonet e shëndetshme ndihmojnë përballë izolimit, por jo vetmisë Studiuesit shqyrtuan gjithashtu nëse mënyra e jetesës mund të ndikonte në këto lidhje. Zakonet më të shëndetshme, përfshirë ushqyerjen më të mirë, aktivitetin fizik të rregullt, gjumin e mjaftueshëm dhe mospirjen e duhanit, e reduktuan në mënyrë të matshme humbjen e viteve të jetës pa sëmundje që lidhej me izolimin social. Vetmia shfaqi një model të ndryshëm. Një mënyrë jetese më e shëndetshme nuk e reduktoi ndjeshëm rrezikun shtesë për shëndetin që lidhej me ndjenjën e vetmisë. Ky dallim sugjeron se vetmia dhe izolimi social mund të kërkojnë qasje të ndryshme për sa i përket mbrojtjes së shëndetit. Ekipi kërkimor planifikon të studiojë në të ardhmen grupe të tjera të popullsisë dhe të përdorë prova klinike për të hetuar nëse vetmia dhe izolimi social shkaktojnë drejtpërdrejt efektet shëndetësore të vërejtura në studim./ScienceDaily
