Ka vende në botë ku realiteti bëhet aq absurd, sa nuk ke më nevojë të lexosh ndonjë roman distopik apo të shohësh ndonjë film fantastiko-shkencor për të kuptuar se si duket një shoqëri që ka humbur lidhjen me normalitetin. Mjafton të shohësh Tiranën, ku kryetari i bashkisë ndodhet në burg, qyteti vazhdon të mbetet peng i një situate që nuk duhej të zgjaste kaq shumë, qytetarët dalin në protesta dhe kryeministri sillet sikur gjithçka është në rregull, sikur në kryeqytetin që drejton partia e tij të mos ketë ndodhur asgjë e jashtëzakonshme. Erion Veliaj merr peng Bashkinë e Tiranës që të dalë nga burgu
28 Gusht, 19:57 Por ky realitet distopik nuk ka ardhur nga ndonjë fatkeqësi natyrore dhe as nga ndonjë komplot i forcave të errëta. Ai është prodhuar nga kokëfortësia politike e një njeriu që e ka ngatërruar mandatin me pronën e tij private dhe karrigen e kryetarit me lodrën e tij të preferuar, të cilën nuk pranon t’ia japë askujt, edhe kur loja ka marrë fund.
Erion Veliaj, në këtë histori, sillet si një fëmijë në pubertet që, kur i thonë se ka ardhur koha të zbresë nga skena, kryqëzon duart, mbledh buzët dhe këmbëngul se nuk ikën. Nuk ka rëndësi se çfarë po ndodh përreth, nuk ka rëndësi se sa e pazakontë është bërë situata, nuk ka rëndësi se një qytet i tërë nuk mund të mbahet peng i tekave të tij politike. Rëndësi ka vetëm karrigia, sepse për disa politikanë pushteti nuk është më një detyrë që ushtrohet në shërbim të qytetarëve, por një lodër që nuk duhet t’ua marrë askush nga duart. Zdromsi si dëm ndaj Tiranës 3 Prill, 16:49 Dhe kështu, Tirana ka përfunduar në një situatë që do të ishte e vështirë të imagjinohej edhe në një komedi politike. Kryetari është në burg, por nuk heq dorë nga karrigia. Qyteti ka nevojë për një zgjidhje, por zgjidhja nuk vjen.
Institucioni duhet të funksionojë pa u kthyer në zgjatim të fatit personal të një politikani, por politika e ka lënë të zhytur në një ngërç që zgjatet sa herë që dikush vendos se egoja e tij vlen më shumë se normaliteti i qytetit. Dhe ndërsa kjo shfaqje vazhdon, qytetarët duhet të bëjnë sikur po jetojnë në një kryeqytet normal, ku gjithçka është nën kontroll. Mban peng 1 milion njerëz/ Veliaj vazhdon “çmendurinë” nga burgu i Durrësit 1 Shtator, 18:46 Në një vend normal, kokëfortësia e një politikani nuk do të kthehej në problem të një metropoli. Do të kishte një kufi mes ambicies personale dhe përgjegjësisë publike, mes dëshirës për të mbajtur pushtetin dhe detyrimit për të mos e kthyer institucionin në peng të fatit tënd. Në Tiranë, ky kufi duket se është zhdukur. Erion Veliaj nuk sillet sikur mandati është një përgjegjësi ndaj qytetarëve, por sikur qytetarët i kanë dhënë një karrige që ai mund ta mbajë sa të dojë, edhe kur rrethanat e kanë shndërruar vazhdimin e kësaj situate në një absurd të përditshëm.
Por nëse Erion Veliaj është protagonisti që nuk pranon të zbresë nga skena, Edi Rama është regjisori që ka zgjedhur të mos e ndërpresë shfaqjen. Pikërisht këtu qëndron përgjegjësia politike që nuk mund të fshihet më pas asnjë justifikimi.
Rama është kryeministri, kreu i Partisë Socialiste dhe njeriu që ka mbështetur politikisht Veliajn, ndaj nuk mund të bëjë sikur kjo është një çështje që nuk e prek, një histori personale e dikujt tjetër apo një problem që duhet ta zgjidhë koha. Ai nuk mund të sillet si spektator në një krizë që zhvillohet brenda kampit të tij politik, në institucionin që drejtohet nga partia e tij dhe në kryeqytetin që është vitrina e qeverisjes së tij. Rama kërkon lirimin e Veliajt, por kush do ta zgjidhë Tiranën? 2 Shtator, 12:15 Rama nuk lëviz gishtin për Tiranën
Por çfarë bën Edi Rama? Nuk lëviz gishtin. As për ta mbyllur këtë kapitull politik, as për të dhënë një sinjal se normaliteti institucional ka më shumë rëndësi se kokëfortësia e një individi. Rri dhe pret, sikur problemi të jetë një mot i keq që do të kalojë vetë, ndërsa Tirana vazhdon të jetojë në këtë teatër absurd.
Kryeministri që ka një përgjigje për çdo çështje, një koment për çdo zhvillim dhe një ndërhyrje për çdo betejë politike, në rastin e kryeqytetit të tij duket se ka zbuluar një filozofi të re qeverisjeje, atë të mosbërjes së asgjëje. Mjafton të mos prekë problemin, të mos marrë vendim dhe të shpresojë se një ditë qytetarët do të lodhen duke pyetur se kush e mban përgjegjësinë. Tirana pa kokë dhe medikamenti i kryeministrit
15 Shtator, 17:36 Në fakt, Edi Rama ka një rrugë të qartë politike për të kërkuar zgjidhjen e kësaj situate, duke marrë përgjegjësinë që i takon si kryeministër dhe drejtues i forcës politike që ka qeverisur Tiranën. Shkarkimi i Erion Veliajt nuk do të ishte zëvendësim i drejtësisë dhe as shpallje faji penal, por një akt politik për të mos e lënë më kryeqytetin peng të një mandati të kthyer në simbol të një ngërçi. Drejtësia le të bëjë punën e saj, Veliaj le të përballet me procesin e tij, por Bashkia e Tiranës nuk mund të trajtohet si një dhomë pritjeje ku të gjithë duhet të rrinë ulur derisa protagonistit t’i vijë mendja të ngrihet nga karrigia. Dy standardet e Ramës me Erion Veliajn/ Redaktori në hall 29 Gusht, 19:48 Në këtë pikë, realiteti distopik i Tiranës merr edhe një ngjyrim tjetër, sepse ajo që po shohim nuk është thjesht kokëfortësia e një politikani që nuk pranon të largohet nga karrigia, por shfaqja e një mentaliteti oriental të thellë, ku pushteti trajtohet si pronë personale dhe dorëheqja si poshtërim, ku njeriu mund të humbasë lirinë, por nuk pranon të humbasë postin, ndërsa institucioni dhe qyteti duhet të presin derisa atij t’i teket të heqë dorë.
Është një mentalitet që të kujton Karaçin e Pakistanit, ku edhe kryetari i bashkisë, Waseem Akhtar, u zgjodh në vitin 2016 ndërsa ndodhej në burg, sikur të ishte krejt normale që një qytet i madh të drejtohej nga një njeri që nuk ishte i lirë të ushtronte normalisht funksionin e tij.
Ngjashmëria me Tiranën qëndron te ky raport me pushtetin, te bindja se karrigia nuk lëshohet, pavarësisht rrethanave, dhe se mandati është një e drejtë personale që mund të mbahet me çdo kusht, edhe kur logjika institucionale kërkon të kundërtën. Gjykata e la në qeli; A do të vazhdojë Erion Veliaj të mbajë peng Tiranën?
15 Shtator, 13:09 Në Perëndim, një situatë e tillë do të ushtronte një presion të jashtëzakonshëm politik dhe publik për tërheqje, dorëheqje dhe zgjidhje institucionale, sepse askush nuk mund të pretendojë seriozisht se interesi i qytetit duhet të presë pafundësisht tekat e një individi. Parimi që duhet të mbizotërojë është i thjeshtë, asnjë mandat nuk mund të kthehet në pronë private dhe asnjë qytet nuk mund të mbahet peng i vullnetit të një njeriu për të mos lëshuar karrigen.
Në Tiranë, përkundrazi, kemi Erion Veliajn që sillet si fëmijë në pubertet, i cili nuk pranon t’ia lëshojë askujt lodrën e vet, dhe Edi Ramën që, në vend t’i japë fund kësaj shfaqjeje, qëndron duarkryq, sikur të mos jetë kryeministri i vendit dhe drejtuesi i forcës politike që mban përgjegjësinë për qeverisjen e kryeqytetit. Kështu, mentaliteti i moslëshimit të karriges gjen terrenin e përsosur te një kryeministër që nuk lëviz as gishtin, ndërsa Tirana vazhdon të paguajë faturën e kësaj kokëfortësie. Veliaj po kryen vepër tjetër penale me vetëdije
29 Gusht, 15:41 Absurditet e Tiranës së "marrë peng" nga kryetari
Dallimi është se Tirana nuk ka nevojë të kopjojë asnjë qytet tjetër për të hyrë në librin e rekordeve të absurditetit. Ajo i ka të gjitha elementet e veta, një kryetar që nuk pranon të heqë dorë nga karrigia, një kryeministër që nuk lëviz gishtin, një bashki që mbetet në qendër të një krize politike dhe qytetarë që duhet të dëgjojnë leksione për normalitetin nga njerëz që nuk po bëjnë asgjë për ta rikthyer atë.
Në të njëjtën kohë, protestat dhe pakënaqësia publike i kujtojnë pushtetit se qytetarët nuk janë figurantë në shfaqjen e tij dhe se durimi i tyre nuk është një burim i pafund që mund të shfrytëzohet sa herë politika nuk gjen guximin të marrë një vendim.
Kjo është distopia e vërtetë e Tiranës, jo thjesht fakti se kryetari ndodhet në burg, por se kokëfortësia e tij për të mos lëshuar karrigen dhe pasiviteti i kryeministrit për ta zgjidhur situatën janë bërë dy anët e së njëjtës krizë. Opozitari i qelisë, lali Zdromsi na doli edhe kundër Ramës
26 Tetor, 18:19 Njëri nuk pranon të largohet, tjetri nuk pranon të veprojë, ndërsa qyteti mbetet në mes, sikur të ishte pronë private e dy njerëzve që mund të presin sa të duan, pa u shqetësuar se koha e humbur nuk është e tyre, por e qytetarëve.
Tirana nuk ka nevojë për një hologram të kryetarit, për një mandat që mbahet gjallë nga kokëfortësia apo për një kryeministër që e ka kthyer mosveprimin në metodë qeverisjeje. Tirana që qeveriset nga hologrami 6 Tetor, 18:18 Ka nevojë për një drejtim të qartë, për përgjegjësi dhe për vendime që e nxjerrin qytetin nga kjo gjendje. Erion Veliaj duhet të mbajë përgjegjësinë për situatën që ka krijuar, ndërsa Rama duhet të mbajë përgjegjësinë për faktin se e lë atë të vazhdojë.
Një kryetar bashkie në burg është një paradoks politik, por një kryetar që kapet pas karriges si fëmijë në pubertet dhe një kryeministër që ka fuqinë politike për të ndërhyrë, por nuk lëviz as gishtin, janë arsyeja pse ky paradoks është shndërruar në një realitet distopik. /CNA Lajme ekskluzive nga CNA
Doni te informoheni te paret per lajme ekskluzive? Bashkohuni me grupin tone ne Facebook duke klikuar ketu.