Rënia e interesit për mësimin, përkeqësimi i rezultateve shkollore dhe problemet e shëndetit mendor te të rinjtë po ngrenë pikëpyetje për mënyrën se si funksionon sistemi arsimor. Një analizë e publikuar nga The Guardian më 12 tetor argumenton se, megjithëse telefonat dhe rrjetet sociale shpesh fajësohen për shpërqendrimin e nxënësve, problemi mund të jetë shumë më i thellë. Sipas analizës, një pjesë në rritje e nxënësve po e përjeton shkollën si një detyrim pa lidhje të qartë me interesat dhe nevojat e tyre. Të dhënat e cituara tregojnë se përqindja e nxënësve që thonë se e gjejnë mësimin interesant shpesh ose shumë shpesh ka rënë nga 42% në vitet shkollore 2020–2021 në 28% në vitin 2023.Lexo edhe:TEG i jep sërish hapësirë ideve të studentëve në edicionin e pestë të Riciklo Kreativ Edhe kënaqësia me jetën shkollore ka pësuar rënie. Sipas të dhënave të përmendura në artikull, përqindja e nxënësve që shprehen se janë të lumtur në shkollë ra nga 65% në vitet 2020–2021 në 50% në vitet 2023–2024. Ndërkohë, mungesat e rënda dhe vështirësitë emocionale po e bëjnë më të vështirë për shumë të rinj të përfshihen në procesin mësimor. Gazetarja dhe autorja Jenny Anderson, e cituar në analizë, identifikon katër mënyra se si nxënësit përfshihen në arsim. Grupi i parë përbëhet nga ata që kalojnë nga një detyrë në tjetrën pa u angazhuar shumë; grupi i dytë nga nxënës që kundërshtojnë ose tërhiqen nga mësimi; grupi i tretë nga ata që përpiqen të arrijnë rezultate të larta pa kuptuar domosdoshmërisht arsyen; ndërsa grupi i katërt përbëhet nga nxënës kureshtarë, që kërkojnë të kuptojnë dhe të eksplorojnë. Sipas kërkimit të saj, vetëm 4% e nxënësve e përjetojnë shkollën në këtë mënyrë të fundit, të karakterizuar nga kureshtja dhe angazhimi i brendshëm. Kjo shifër ngre pyetje mbi faktin nëse sistemet arsimore po arrijnë të nxisin të mësuarit apo thjesht të përgatisin nxënësit për provime. Analiza thekson se ndalimi i telefonave mund të ndihmojë në uljen e shpërqendrimit, por nuk e zgjidh vetë problemin. Nëse mësimet perceptohen si të parëndësishme ose tepër të ngarkuara, nxënësit mund të vazhdojnë të jenë të painteresuar edhe pa pajisjet elektronike. Një prej zgjidhjeve të propozuara është një qasje mësimore që u jep nxënësve më shumë mundësi zgjedhjeje, i përfshin në proces dhe i ndihmon të kuptojnë lidhjen mes asaj që mësojnë dhe jetës së përditshme. Studime të përmbledhura në analizë sugjerojnë se rritja e autonomisë së nxënësve mund të përmirësojë si rezultatet akademike, ashtu edhe mirëqenien e tyre. Përfundimi është se kriza e angazhimit në shkollë nuk mund t'i atribuohet vetëm teknologjisë. Ajo kërkon rishikimin e kurrikulave, mënyrës së vlerësimit dhe rolit që nxënësit kanë në procesin e të mësuarit.
