Osteoporoza, një gjendje që dobëson kockat dhe rrit rrezikun e frakturave, prek miliona njerëz dhe mbetet një sfidë e madhe për mjekët që kërkojnë trajtime të sigurta, të cilat mund të përdoren për periudha të gjata. Vetëm në Gjermani, rreth gjashtë milionë njerëz janë të prekur, shumica e tyre gra. Duke qenë se trajtimet ekzistuese mund të kenë kufizime dhe efekte anësore, studiuesit po kërkojnë objektiva të rinj biologjikë që mund të çojnë në mënyra më efektive për ruajtjen ose rindërtimin e kockave. Shkencëtarët në Universitetin e Leipzigut kanë identifikuar tani një objektiv të tillë te GPR133, një receptor që duket se luan një rol të rëndësishëm në ruajtjen e forcës së kockave.Lexo edhe:Pijet që ju ndihmojnë të flini më mirë: Ja cilat funksionojnë vërtet sipas ekspertëve Një receptor pak i njohur me një rol të madh në shëndetin e kockave GPR133 i përket një grupi të njohur si receptorët e lidhur me proteinën G të çiftuar me ngjitjen. Këta receptorë ndodhen në sipërfaqen e qelizave dhe i ndihmojnë ato të reagojnë ndaj sinjaleve nga mjedisi përreth. Megjithëse kjo familje receptorësh ende nuk është kuptuar plotësisht, gjetjet e reja sugjerojnë se GPR133 është i përfshirë ngushtë në proceset që ndërtojnë dhe ruajnë kocka të shëndetshme. “Nëse ky receptor dëmtohet nga ndryshime gjenetike, minjtë shfaqin shenja të humbjes së densitetit të kockave në moshë të hershme të ngjashme me osteoporozën te njerëzit. Duke përdorur substancën AP503, e cila u identifikua vetëm kohët e fundit përmes një kërkimi të asistuar nga kompjuteri si stimulues i GPR133, ne arritëm të rrisnim ndjeshëm forcën e kockave si te minjtë e shëndetshëm, ashtu edhe te ata me osteoporozë”, shpjegon profesoresha Ines Liebscher, drejtuese e studimit nga Instituti i Biokimisë Rudolf Schönheimer në Fakultetin e Mjekësisë. Rezultatet e paraqesin GPR133 si një objektiv potencialisht të vlefshëm për trajtimet e ardhshme të osteoporozës. Studiuesit zbuluan se stimulimi i receptorit me AP503 rriti forcën e kockave jo vetëm te minjtë e shëndetshëm, por edhe te minjtë me humbje të kockave të ngjashme me atë të osteoporozës. Si ndihmon GPR133 në ndërtimin e kockave më të forta Brenda indit kockor, GPR133 reagon ndaj forcave fizike dhe ndërveprimeve midis qelizave kockore pranë njëra-tjetrës. Kur receptori aktivizohet, ai nis sinjalizime që ndryshojnë ekuilibrin midis qelizave që ndërtojnë kockat dhe atyre që i shpërbëjnë ato. Qelizat që formojnë kockat (osteoblastet) janë përgjegjëse për prodhimin e indit të ri kockor. Në të kundërt, qelizat që resorbojnë kockat (osteoklastet) heqin kockën e vjetër si pjesë e ciklit normal të rinovimit të skeletit. Kockat e shëndetshme varen nga ruajtja e ekuilibrit të duhur midis këtyre dy proceseve. Aktivizimi i GPR133 nxit aktivitetin e osteoblasteve, ndërsa redukton aktivitetin e osteoklasteve. Kjo e zhvendos ekuilibrin drejt kockave më të forta dhe më të qëndrueshme. AP503 duket se imiton procesin natyror që aktivizon GPR133. Kjo ngre mundësinë që përbërësi, në të ardhmen, të mund të përdoret për të rritur forcën e kockave ose për të ndihmuar në rikthimin e kockave që tashmë janë dobësuar. Një përdorim i mundshëm do të ishte osteoporoza e lidhur me menopauzën, kur rënia e niveleve të hormoneve mund të përshpejtojë humbjen e masës kockore te gratë. Përfitime të mundshme si për kockat, ashtu edhe për muskujt Gjetjet mund të kenë implikime më të gjera, sepse AP503 mund të ndikojë në më shumë sesa vetëm në skelet. Në një studim të mëparshëm, studiuesit në Universitetin e Leipzigut kishin zbuluar tashmë se aktivizimi me AP503 forcon gjithashtu muskujt skeletorë. “Forcimi paralel i kockave, i demonstruar rishtazi, thekson edhe një herë potencialin e madh që ky receptor mbart për aplikime mjekësore në një popullatë në plakje”, thotë Dr. Juliane Lehmann, autorja kryesore e studimit dhe studiuese në Institutin e Biokimisë Rudolf Schönheimer. Një trajtim i aftë të përmirësojë njëkohësisht forcën e kockave dhe të muskujve mund të jetë veçanërisht i rëndësishëm për të rriturit e moshuar, të cilët shpesh përjetojnë rënie të forcës së të dyja indeve në të njëjtën kohë. Ruajtja e muskujve më të fortë mund të ndihmojë gjithashtu në lëvizshmëri dhe qëndrueshmëri, ndërsa kockat më të forta mund të ulin cenueshmërinë ndaj frakturave. Ekipi i Leipzigut tani po zhvillon disa projekte pasuese që synojnë të kuptojnë më plotësisht GPR133. Studiuesit po shqyrtojnë gjithashtu nëse AP503 mund të ketë aplikime në sëmundje të tjera dhe po vazhdojnë të studiojnë funksionet më të gjera të receptorit në të gjithë organizmin. Kërkimet e Universitetit të Leipzigut për receptorët GPR prej shumë vitesh Për më shumë se një dekadë, Universiteti i Leipzigut i ka bërë receptorët e lidhur me proteinën G të çiftuar me ngjitjen një prioritet të rëndësishëm kërkimor përmes Qendrës së Përbashkët të Kërkimit 1423, “Dinamika Strukturore e Aktivizimit dhe Sinjalizimit të GPCR-ve”. Programi përqendrohet në kuptimin e mënyrës se si këta receptorë ndryshojnë formën, aktivizohen dhe transmetojnë sinjale brenda qelizave. Universiteti i Leipzigut njihet ndërkombëtarisht si një qendër kryesore për kërkimet në këtë fushë./ScienceDaily
