Një studim befasues mbi trurin zbulon se autizmi mund të përfshijë shumë më tepër dallime individuale sesa mendohej më parë, duke vënë në pikëpyetje mënyrën se si shkencëtarët e studiojnë dhe e kuptojnë këtë gjendje. Skanimet e trurit kanë zbuluar një model befasues te personat me autizëm. Megjithëse të rriturit me autizëm dhe ata pa autizëm shfaqën një aktivitet jashtëzakonisht të ngjashëm të trurit kur studiuesit krahasuan mesataret e grupeve, një shqyrtim më i hollësishëm nxori në pah dallime të theksuara midis individëve. Këto dallime ishin veçanërisht të dukshme në rajonet e trurit që përfshihen në kuptimin dhe reagimin ndaj informacionit shoqëror.Lexo edhe:ISHP: Malaria në Shqipëri, 12 raste të raportuara në pesë vite, të gjitha të importuara Gjetjet, të publikuara në revistën shkencore JNeurosci, sugjerojnë se shqyrtimi i aktivitetit mesatar të trurit mund të fshehë dallime të rëndësishme midis personave me çrregullim të spektrit të autizmit (ASD). Ky zbulim mund t'i ndihmojë shkencëtarët të kuptojnë më mirë përse autizmi ndryshon kaq shumë nga një person te tjetri dhe, në të ardhmen, të mbështesë zhvillimin e qasjeve më të personalizuara të kujdesit. Studimi u drejtua nga Dorit Kliemann dhe James Traer, nga Universiteti i Ajovës, të cilët bashkëpunuan me studiues të tjerë për të hetuar se si ndryshon aktiviteti i trurit midis të rriturve me autizëm dhe atyre pa autizëm. Çfarë zbulojnë skanimet e trurit kur njerëzit shikojnë filma Për të shqyrtuar këto dallime, ekipi analizoi të dhëna të mbledhura më parë nga imazheria e trurit në Universitetin e Indianës dhe në Institutin e Teknologjisë të Kalifornisë (Caltech). Regjistrimet pasqyronin aktivitetin e trurit ndërsa të rriturit me autizëm dhe ata pa autizëm shikonin filma të zhanreve të ndryshme, përfshirë filma të animuar, filma aksion, komedi romantike dhe filma thriller në stilin e Hitchcock-ut. Filmat u ofruan studiuesve një mënyrë për të analizuar se si truri reagon ndaj një rrjedhe vazhdimisht në ndryshim pamjesh, tingujsh dhe ndërveprimesh shoqërore. Ndryshe nga detyrat e thjeshta laboratorike, filmat paraqesin një ndërthurje të pasur informacioni, që i afrohet më shumë kompleksitetit të përvojave të përditshme. Duke përdorur të dhënat e imazherisë, studiuesit trajnuan një model kompjuterik për të identifikuar lidhjet midis aktivitetit të trurit dhe elementeve të ndryshme të filmave. Këto përfshinin detaje pamore, tinguj dhe informacione shoqërore më abstrakte, siç janë ndërveprimet midis personazheve. Pas trajnimit, modeli ishte në gjendje të parashikonte me saktësi aktivitetin në disa sisteme të trurit. Kliemann shpjegoi përse kjo qasje është veçanërisht e dobishme për të studiuar vështirësitë shoqërore që ndonjëherë lidhen me autizmin: “Modeli kompjuterik na mundësoi të kërkonim përgjigje të qëndrueshme të trurit ndaj shumë aspekteve të ndryshme të konteksteve komplekse dhe dinamike të paraqitura në filma.” Një dallim befasues i fshehur pas mesatareve të aktivitetit të trurit Gjetja më e papritur doli në pah kur studiuesit krahasuan dy grupet. Fillimisht, rezultatet sugjeronin dallime relativisht të vogla. Kur përgjigjet e trurit u llogaritën si mesatare për të gjithë pjesëmarrësit, modeli parashikoi në mënyrë të ngjashme aktivitetin në sisteme të ndryshme të trurit, si tek të rriturit me autizëm, ashtu edhe tek ata pa autizëm. Megjithatë, pamja ndryshoi kur studiuesit shqyrtuan se sa ndryshonin pjesëmarrësit individualë nga të tjerët brenda grupit të tyre. Personat me autizëm shfaqën një ndryshueshmëri dukshëm më të madhe në përgjigjet e trurit krahasuar me pjesëmarrësit pa autizëm. Me fjalë të tjera, megjithëse mesataret e përgjithshme të grupeve dukeshin të ngjashme, përgjigjet e trurit të pjesëmarrësve individualë me autizëm ishin shumë më pak të ngjashme me njëra-tjetrën. Kjo ndryshueshmëri e shtuar u vu re pothuajse në çdo sistem të trurit që u analizua. Dallimet më të mëdha u shfaqën në sistemin e trurit që lidhet me përpunimin e informacionit shoqëror, një rrjet rajonesh të përfshira në përpunimin e informacionit shoqëror dhe në të kuptuarit e njerëzve të tjerë. Përse këto gjetje mund të ndryshojnë kërkimet shkencore mbi autizmin Rezultatet ngrenë pyetje të rëndësishme për mënyrën se si shkencëtarët e studiojnë autizmin. Shumë nga qasjet ekzistuese për të kuptuar dhe trajtuar këtë gjendje mbështeten kryesisht në krahasimin e matjeve mesatare të grupeve të individëve me autizëm dhe atyre pa autizëm. Por, nëse personat me autizëm shfaqin dallime të konsiderueshme në mënyrën se si truri i tyre përpunon informacionin, këto mesatare mund të fshehin disa nga gjetjet më domethënëse. Traer përshkroi habinë e ekipit: “U befasuam nga ngjashmëria e mesatareve të grupeve. Rezultatet sugjerojnë se duhet të përqendrohemi në kuptimin e hollësive të përgjigjeve individuale të trurit. Si ndryshojnë ato dhe përse?” Në vend që të kërkohen vetëm modele të aktivitetit të trurit që janë të përbashkëta për të gjithë personat me autizëm, gjetjet tregojnë vlerën e mundshme të studimit të individëve dhe të identifikimit të nëngrupeve më të vogla me karakteristika të ngjashme. Kliemann theksoi se çfarë mund të nënkuptojë kjo për kërkimet dhe mbështetjen në të ardhmen: “Identifikimi i nëngrupeve të personave me çrregullim të spektrit të autizmit mund të na ndihmojë të krijojmë një kuptim më të saktë të kësaj gjendjeje dhe të zhvillojmë mënyra për të ofruar mbështetje të përshtatur individualisht.” Studiuesit tani planifikojnë të hetojnë se si këto dallime në aktivitetin e trurit lidhen me ndryshimet në sjelljet që kanë të bëjnë me autizmin. Ata shpresojnë të përcaktojnë se ku dhe kur shfaqen këto dallime, si lidhen ato me karakteristikat individuale dhe çfarë mund t'i shpjegojë. Në fund, gjetjet sugjerojnë se të kuptuarit e autizmit mund të kërkojë që studiuesit të shohin përtej aktivitetit mesatar të trurit dhe t'u kushtojnë më shumë vëmendje mënyrave të veçanta se si individët e përpunojnë botën që i rrethon./ScienceDaily

