Rachel De Thample, TheTelegraph Rachel De Thample ka ngrënë gjithmonë shëndetshëm, por kuptoi se kishte një problem pasi nivelet e saj të energjisë ranë ndjeshëm.Lexo edhe:Sa shpesh duhet ta ndërroni furçën e dhëmbëve? Gjithmonë kam besuar te fuqia e ushqimit. Duke u rritur në Teksas, fundjavat dhe mbrëmjet i kaloja në mësime kërcimi ose duke performuar, dhe kjo më kishte bërë shumë të ndërgjegjshme për shëndetin. Kur isha adoleshente, kujtoj se në mensën e shkollës zgjidhja brokoli të zier në avull dhe oriz në vend të Taco Bell. Prandaj ishte një tronditje e vërtetë kur, 12 vjet më parë, në moshën 38-vjeçare, pas muajsh që ndihesha e plogësht, një test për shëndetin e zorrëve zbuloi se diversiteti i mikrobiomës sime që gjithnjë e më shumë po konsiderohet si një tregues i shëndetit të përgjithshëm ishte brenda nivelit më të ulët të mundshëm. Kam edhe dobësitë e mia: më pëlqen kafeja dhe vera. Por, duke qenë se kisha ngrënë shëndetshëm gjatë gjithë jetës dhe, në atë kohë, punoja si shkrimtare recetash për një kompani të njohur në Londër që shpërndante kuti me perime organike, e dija si të ushqehesha siç duhet dhe e dija se dieta ime ishte e mirë. Nuk mund ta kuptoja se ku kisha gabuar. Ajo që ndodhi më pas më çoi drejt zbulimit të një zakoni të thjeshtë (dhe të lirë) të përditshëm, i cili funksionoi për të rikthyer shëndetin e zorrëve të mia dhe për të luftuar lodhjen time në mënyrë afatgjatë. Pas disa provash dhe gabimesh fillestare, Rachel thotë se “filloi të argëtohej me ushqimet e fermentuara”. Gjetja e shkakut rrënjësor Secili ka versionin e vet të niveleve normale të energjisë. Unë shpesh ngrihesha në orën 5 të mëngjesit për të punuar mbi shkrimin e librave, përpara se të shkoja në zyrë. Prandaj vura re se diçka nuk shkonte kur fillova të ndihesha jashtëzakonisht e lodhur dhe pa energji, në pamundësi për të bërë gjërat që doja. Po më kapnin migrenat dhe ndihesha e kërcitur, e ngurtë dhe, në përgjithësi, më e madhe në moshë nga sa duhej të isha. Kisha gjithashtu një zonë me psoriazë në veshë, e cila përkeqësohej gjatë natës dhe më kruhej aq shumë, saqë doja të më shkëpusja lëkurën. Në fillim, simptomat ia atribuova faktit që isha një nënë e zënë me punë dhe me djalin tim, i cili sapo kishte mbushur tetë vjeç. Nuk kisha më të njëjtin energjizim si më parë dhe po e kisha të vështirë të mendoja qartë. Në të njëjtën kohë, nëna ime, e cila ishte në të 50-at (ajo më kishte lindur kur ishte 16 vjeçe), më tha se kishte nevojë për një zëvendësim të gjurit dhe diçka në lidhje me këtë më detyroi të veproja. Nuk doja që të isha në atë gjendje pas 10 vitesh dhe kujtoj se mendova: “Nuk ndihem mirë dhe duhet ta zgjidh këtë.” Kur shkova te mjeku im i familjes, ai më përshkroi qetësues të fortë për migrenat, por unë doja të gjeja shkakun rrënjësor. Prandaj vendosa të paguaja privatisht për të bërë disa ekzaminime. Një kërkim i shpejtë në internet më çoi te Emma Vanlint, në The Nutritional Therapy Clinic në Harley Street. Një konsultë me të nuk ishte e lirë, rreth 200 paund, por për mua ia vlente nëse ajo mund të më ndihmonte të gjeja një zgjidhje afatgjatë. Nuk isha kundër ilaçeve, por doja të shihja nëse kishte diçka që mund ta ndryshoja fillimisht përmes dietës. Në atë fazë nuk e kisha idenë se problemet shkaktoheshin nga shëndeti i zorrëve, por gjatë konsultës së parë Emma më kërkoi të filloja të mbaja një ditar ushqimor dhe të bëja një analizë gjithëpërfshirëse të jashtëqitjes (CSA) nga Doctor’s Data. Kjo kushtonte rreth 400 paund dhe rezultatet do të na lejonin të shihnim ekuilibrin e baktereve të zorrëve, si edhe nëse kishte mbirritje të majave ose parazitë. Rachel thotë se produktet sezonale mund të përdoren për t’i dhënë shije ose për të plotësuar fermentet e bëra në shtëpi. Zbulimi i një çekuilibri problematik Prisja që rezultatet e analizave të ishin pozitive, ndaj kur u ktheva për t’i diskutuar me Emmën dhe ajo më tha se shëndeti i zorrëve të mia ishte në gjendje të keqe, m’u deshën disa minuta për ta përpunuar. Ajo ra dakord se ditari im ushqimor dhe dieta përgjithësisht e mirë nuk përputheshin me gjendjen në të cilën ndodheshin zorrët e mia: kisha një parazit të zakonshëm të quajtur Blastocystis hominis, i cili lidhet me lodhjen, dhe zorrët e mia ishin në gjendje disbioze, pra kishte një çekuilibër në llojet e baktereve në mikrobiomën e zorrëve dhe zakonisht ka më shumë baktere të dëmshme sesa të mira. E dija se kisha marrë shumë antibiotikë kur isha fëmijë, por deri në atë moment nuk i kisha lidhur kurrë këto dy gjëra. Nëna ime, e cila na rriti e vetme, na jepte antibiotikë sa herë që teshtinim. Ishim katër fëmijë, kështu që ajo nuk mund të përballonte që të sëmureshim, sepse i duhej të punonte. Gjithçka bëhej me qëllim të mirë, por besoj se kjo vrau si bakteret e mira, ashtu edhe ato të këqija, duke kontribuar në mungesën problematike të diversitetit në zorrët e mia në moshën 38-vjeçare. Dhe ushqimi i mirë që kisha ngrënë gjatë gjithë atyre viteve nuk kishte qenë i mjaftueshëm për ta rikthyer ekuilibrin. Më duhej një qasje e synuar. Pasi studioi rezultatet e mia, Emma propozoi një trajtim tre-mujor kundër parazitëve dhe një rivendosje të shëndetit të zorrëve. Ideja ishte që fillimisht ta thjeshtonim sa më shumë dietën, përpara se të rifutnim ngadalë ushqimet. Ajo më dha një recetë për një smoothie të përditshëm me fara papaje, duke shpjeguar se farat e papajes kanë veti antiparazitare. Më pas, duhej të ndiqja një dietë të ngjashme me atë paleo, që nënkuptonte eliminimin e produkteve të qumështit, glutenit dhe sheqerit (madje edhe mollët dhe boronicat ishin të ndaluara) dhe përqendrimin te proteinat, mishi, peshku dhe shumë perime. Emma shpjegoi se synimi im ishte të kisha dy jashtëqitje në ditë, për të ndihmuar në largimin e disa toksinave nga trakti tretës. Gjithashtu më dhanë një listë suplementesh, përfshirë enzima tretëse, diçka të quajtur ParaMicrocidin 250 për të rikthyer ekuilibrin mikrobik dhe Beta TCP, i cili ndihmon në rrjedhjen e tëmthit dhe tretje. Fillimisht u tremba, duke menduar se do të më duhej të qëndroja në shtëpi dhe të shmangia shoqërinë për tre muaj. Por, në vend që të ndihesha e privuar, u bëra krijuese me ushqimet që mund të haja. Puna ime më ndihmoi, pasi mund të eksperimentoja gjatë krijimit të recetave. E përballova lodhjen që erdhi me heqjen e glutenit dhe sheqerit dhe, vetëm një muaj pasi ndryshova dietën, fillova të ndihesha më mirë. Më pas, pas gjashtë javësh, fillova të fusja ushqime të fermentuara, si kefiri, kombucha, lakra turshi dhe turshitë. Dukej se kjo bëri një ndryshim të madh në lodhjen time. Duhet ta merrni seriozisht këshillën për t’i futur ngadalë, duke filluar me 50 ml ose 1 lugë çaji dhe duke e rritur gradualisht sasinë deri në 250 ml ose një lugë gjelle. Perimet e fermentuara përmbajnë mikroorganizma të gjallë të dobishëm dhe janë burim i mirë fibrash. Gabimi im ishte se e katërfishova sasinë e kefirit të rekomanduar, sepse më pëlqente aq shumë shija, dhe në fillim kjo më shkaktoi shumë fryrje. Tani e kuptoj se, për mikrobiomën time të zorrëve, ishte sikur një shtëpi e braktisur të pushtohej papritur nga një turmë njerëzish në një festë dhe unë duhej ta ndërtoja koloninë gradualisht. Pas kësaj, fillova të argëtohesha me fermentet, duke provuar kombinime dhe shije të ndryshme me produkte sezonale. Ishte në këtë pikë që fillova të ndihesha jashtëzakonisht energjike dhe si vetvetja e dikurshme. Edhe psoriaza filloi të zhdukej dhe që atëherë është larguar plotësisht. Fermentet janë jashtëzakonisht të dobishme sepse përmbajnë një sërë mikroorganizmash të gjallë që mund të përmirësojnë diversitetin e mikrobiomës së zorrëve. Unë vërtet besoj se ato e rikthyen gjallërinë e zorrëve të mia, duke kundërbalancuar çekuilibrin e dëmshëm që më kishte bërë të ndihesha keq. Perimet e fermentuara janë gjithashtu burim fibrash, të cilat ushqejnë bakteret e mira në zorrët tuaja. Çdo ferment ka një kombinim të ndryshëm bakteresh, të cilat mund të jenë të dobishme. Disa mund të jenë të mira për lëkurën, të tjera për imunitetin dhe, në mënyrë ideale, ju dëshironi pak nga secila për të mbështetur të gjitha sistemet tuaja. Të ushqesh veten dhe mikrobet e tua Kanë kaluar 12 vjet që nga ekzaminimi fillestar dhe, megjithëse kisha filluar të ndihesha më mirë pas rreth një muaji, vetëm katër vjet më vonë një tjetër test i zorrëve tregoi se diversiteti i mikrobiomës sime ishte përmirësuar jashtëzakonisht shumë dhe se paraziti ishte zhdukur. Tani nuk mendoj vetëm për të ushqyer veten; po ushqej mikrobet e mia dhe mendoj për atë që u nevojitet atyre. E konsideroj ushqimin funksional dhe më pas kujdesem që ai të jetë edhe i shijshëm. Tani, pothuajse 50 vjeçe, ushqehem kryesisht me bazë bimore, por ha mish kur kam dëshirë për të. Jam e ndërgjegjshme që të konsumoj mjaftueshëm fibra, pasi e di se ato ushqejnë bakteret e mira. Mbi mëngjesin tim hedh një përzierje me 11 lloje farash, e cila zakonisht përbëhet nga kefir dhe fruta të pjekura. Gjithmonë kam një lloj mikro-gjelbërimi dhe barishte në sallatën e drekës. Dhe në çdo vakt ha një lugë me diçka që kam fermentuar, si për mikrobet e mia, ashtu edhe për shijen (nëse i blini, zgjidhni ato që përmbajnë kultura të gjalla). Nuk mendoj se e kisha kuptuar se sa keq ishin bërë gjërat derisa mjegulla mendore u largua dhe kujtova se si ishte të kishe qartësi të vërtetë mendore. Nëse mund të përcaktoni shkaktarin, nuk keni pse të jetoni në atë gjendje. Lodhja ime rikthehet herë pas here, por i gjithë ky proces më ka dhënë njohuritë për ta gjurmuar atë deri te diçka që kam ngrënë dhe për ta korrigjuar përmes ushqimit – dhe, sigurisht, përmes ushqimeve të fermentuara.
