Lionel Messi ka ndarë një rrëfim emocional për humbjen e babait të tij, duke kujtuar marrëdhënien e veçantë që kanë pasur dhe rolin e rëndësishëm që ai ka luajtur gjatë gjithë jetës dhe karrierës së yllit argjentinas.
Në mesazhin e tij, Messi tregon se ende e ka të vështirë të pranojë mungesën e të atit dhe faktin se nuk do të mund ta shohë apo të bisedojë më me të.
“Babi, ende nuk arrij ta besoj që je larguar. Është shumë e vështirë për mua të imagjinoj se nuk do të të shoh më dhe se nuk do të flasim më. E di që po vuaje dhe se ndoshta kështu është më mirë, por u largove shumë shpejt. Kishim ende kaq shumë gjëra për të shijuar së bashku”, shkruan Messi.
Një nga kujtimet më të forta lidhet me Botërorin, ku babai i kishte kërkuar vazhdimisht që Messi të ishte pjesë e turneut. Pak para nisjes së kompeticionit, gjendja e tij shëndetësore ishte rënduar.
“Ti më kishe kërkuar aq shumë që të luaja Botërorin e fundit. Pikërisht në ditët para fillimit, gjendja jote u përkeqësua. Ishte hera e parë që nuk do të ishe i pranishëm në një turne, por mamaja më tha se do të përmirësoheshe dhe se do të ishe në gjendje të udhëtoje”, kujton ai.
Messi tregon se, pavarësisht situatës, i kishte premtuar të atit se do të shkonte deri në finale, me shpresën se ai do të mund të ishte aty për ta parë të luante.
“Ta thashë se do të arrinim në finale, në mënyrë që të mund të vije ta shihje një ndeshje.”
Megjithatë, gjatë turneut, mungesa e mesazheve të zakonshme nga babai e bëri Messin të kuptonte se gjendja ishte më serioze nga sa kishte menduar.
“Sa herë përfnte një ndeshje, prisja mesazhin tënd dhe ndieja mungesën e tij. Pikërisht atëherë kuptova se situata ishte vërtet e rëndë. Megjithatë, nuk ndalova së menduari se duhej të shkoja sa më larg, për të fituar kohë dhe për të të dhënë mundësinë të shihje një ndeshje. Arritëm në finale, por ti nuk munde të ishe aty.”
Ylli argjentinas rrëfen edhe dëshirën për t’ia dedikuar trofeun babait, por pranon se në atë periudhë nuk ishte në gjendjen e tij më të mirë fizike.
“Doja ta fitoja për ty, ta sillja dhe të ta tregoja një tjetër trofe. Nuk ia dola; këmbët nuk më mbanin më. Këtë herë u përpoqa të shkoja përtej limiteve të trupit tim, por nuk munda. Nuk arrita të ndihesha kurrë vërtet mirë.”
Pavarësisht dhimbjes dhe faktit që babai nuk mundi të ishte pranë tij, Messi kujton me nostalgji emocionet e përjetuara gjatë rrugëtimit.
“Nuk u bëmë kampionë, por nuk e ke idenë sa shumë u argëtuam në çdo ndeshje. Edhe një herë kishe të drejtë: duhej të isha aty dhe duhej ta luaja.”
Në rrëfimin e tij, Messi thekson se babai nuk ishte vetëm një prind, por një nga njerëzit më të rëndësishëm në formimin e tij si futbollist. Ai e kishte shoqëruar që në hapat e parë, kishte qenë pranë tij në stërvitje dhe kishte ndjekur nga afër çdo ndeshje.
“Ti ke qenë pranë meje që nga fillimi. Mungonte kaq pak nga fundi. Pse nuk munde të rezistoje edhe pak, që ta përfnim bashkë? Lumturia jote ishte të shihje familjen tënde mirë, bashkëshorten, fëmijët dhe, mbi të gjitha, edhe pse të tjerët nuk e dinin, të më shihje mua duke luajtur.”
Messi e përshkruan të atin si një figurë që gjatë viteve kishte mbajtur disa role njëkohësisht: baba, mik dhe agjent.
“Ke qenë baba, mik dhe agjent. Gjithmonë ke qenë personi që duhej në çdo moment dhe nuk ke gabuar kurrë. Përtej ndonjë qortimi apo diskutimi, në fund kishe gjithmonë të drejtë.”
Në fund, Messi premton se babai do të mbetet gjithmonë pjesë e jetës së tij, edhe përmes mënyrës se si ai po rrit dhe edukon fëmijët e tij.
“Do të më mungosh shumë, por do të jesh gjithmonë i pranishëm, veçanërisht në edukimin e fëmijëve të mi, sepse po i mësoj dhe po i rris në të njëjtën mënyrë siç bëtë ju të dy me mua. Pusho në paqe dhe kujdesu për ne nga lart, ashtu siç bëre këtu poshtë. Faleminderit për gjithçka. Të dua, babi.”