Humbja afatgjatë e peshës mund të mos jetë e mjaftueshme për të parandaluar diabetin te njerëzit me një profil metabolik veçanërisht të rrezikshëm. Ngrënia e një diete ushqyese, humbja e peshës dhe rritja e aktivitetit fizik mund të ulin ndjeshëm rrezikun e diabetit të tipit 2. Megjithatë, ndryshimet në stilin e jetesës nuk duket se ofrojnë të njëjtin nivel mbrojtjeje për të gjithë njerëzit.Lexo edhe:Trëndafili i egër: Fruti i pasur me vitaminë C që forcon imunitetin, dhe përmirëson shëndetin Studiuesit raportojnë se njerëzit e klasifikuar në grupin 5 të rrezikut për diabetin e tipit 2 sipas modelit të Tübingen vazhduan të përjetojnë rritje të sheqerit në gjak, një rënie të theksuar të prodhimit të insulinës dhe një rrezik të vazhdueshëm të lartë për zhvillimin e diabetit. Këto ndryshime të pafavorshme ndodhën edhe te njerëzit që humbën një sasi të konsiderueshme peshe dhe e ruajtën këtë humbje për vite me radhë. Gjetjet vijnë nga shkencëtarët e Qendrës Gjermane për Kërkimin e Diabetit (DZD), Spitalit Universitar të Tübingenit dhe Helmholtz Munich. Rezultatet u publikuan në revistën shkencore Diabetes. Gjashtë grupe të dallueshme të rrezikut për diabetin e tipit 2 Disa vite më parë, studiuesit e DZD-së i ndanë njerëzit me rrezik për diabetin e tipit 2 në gjashtë grupe të përcaktuara qartë. Këto grupe ndryshojnë ndjeshëm për sa i përket shpeshtësisë së zhvillimit të diabetit dhe mënyrës se si përparojnë komplikacionet e lidhura me diabetin. Grupet 3 dhe 5 u identifikuan si grupe me një mundësi veçanërisht të lartë për zhvillimin e diabetit të tipit 2. Në analizën më të fundit, studiuesit shqyrtuan nëse humbja afatgjatë e peshës dhe parandalimi i diabetit përmes ndryshimeve në stilin e jetesës prodhonin rezultate të ndryshme në këto grupe rreziku. Grupi 5 mbetet i rrezikuar pavarësisht humbjes së peshës Studiuesit analizuan të dhëna nga Programi i Ndërhyrjes në Stilin e Jetesës në Tübingen (TULIP). Njerëzit me rrezik të shtuar për diabetin e tipit 2 morën pjesë në një program dyvjeçar për ndryshimin e stilit të jetesës dhe më pas u monitoruan për rreth nëntë vite. Analiza u përqendrua te pjesëmarrësit që arritën një humbje të konsiderueshme të peshës dhe që arritën ta ruanin atë në afat të gjatë. “Ne ishim veçanërisht të interesuar të kuptonim nëse individët në grupet e rrezikut 3 dhe 5 ndryshonin nga ata në grupet e tjera për sa i përket përmirësimit të niveleve të glukozës në gjak dhe parandalimit të diabetit të tipit 2”, shpjegon profesori Norbert Stefan, autori kryesor i studimit. “U befasuam shumë kur zbuluam se, pavarësisht një humbjeje të madhe dhe të qëndrueshme të peshës prej 8% dhe pas një periudhe shumë të gjatë ndjekjeje prej 9 vitesh, individët në grupin e rrezikut 5 shfaqën rritje të niveleve të glukozës në gjak, ulje të sekretimit të insulinës dhe një rrezik vazhdimisht të lartë për diabetin e tipit 2.” Mëlçia e dhjamosur dhe rezistenca ndaj insulinës mund të nxisin rrezikun Studiuesit hetuan gjithashtu pse ndërhyrja në stilin e jetesës dukej se ofronte më pak mbrojtje për njerëzit në grupin 5. Analiza e tyre u përqendrua te mekanizmat biologjikë që mund të shpjegojnë përkeqësimin e shëndetit metabolik të këtij grupi. Rezultatet sugjerojnë se rezistenca ndaj insulinës luajti një rol të rëndësishëm. Kjo rezistencë ka shumë gjasa të lidhet me sëmundjen e rëndë të mëlçisë së dhjamosur. Grumbullimi i yndyrës në mëlçi mund të ketë dëmtuar gjithashtu aftësinë e qelizave beta të pankreasit për të çliruar insulinë, duke kontribuar në nivele më të larta të sheqerit në gjak te njerëzit e grupit 5. Gjetjet mbështesin prova të mëparshme që tregojnë se sëmundja e mëlçisë së dhjamosur dhe rezistenca ndaj insulinës janë proceset kryesore të sëmundjes që ndikojnë te njerëzit në grupin 5 të rrezikut për diabetin e tipit 2 sipas modelit të Tübingen. Këto karakteristika mund t’i bëjnë ata veçanërisht të prekshëm ndaj diabetit të tipit 2 dhe sëmundjeve kardiovaskulare. Parandalimi i personalizuar i diabetit mund të jetë i nevojshëm Rezultatet tregojnë se njerëzit në grupin 5 mund të mos marrin të njëjtat përfitime metabolike nga ndërhyrjet në stilin e jetesës si njerëzit në grupet e tjera të rrezikut. Kjo ishte e vërtetë edhe kur ata arritën një humbje të konsiderueshme dhe të qëndrueshme të peshës, veçanërisht kur studiuesit shqyrtuan rregullimin e nivelit të sheqerit në gjak. Nëse kërkimet e ardhshme konfirmojnë këto gjetje, parandalimi i diabetit mund të duhet të bëhet më i personalizuar. Njerëzit me profile biologjike me rrezik të lartë, si grupi 5, mund të kenë nevojë për kujdes më intensiv ose trajtime të krijuara për të trajtuar problemet e tyre specifike metabolike./ScienceDaily
