Më 12 shtator 2025, 42-vjeçari Bardhyl Kaloshi, baba i tre fëmijëve, humbi jetën në mënyrë tragjike në rrugën “Mujo Ulqinaku”, pranë stadiumit në Durrës. Kaloshi po kalonte në këmbë në një rrugë të përmbytur nga reshjet kur ra në kontakt me një shtyllë elektrike të dëmtuar dhe humbi jetën nga goditja elektrike. Një baba doli nga shtëpia dhe nuk u kthye më, ndërsa familja e tij mbeti përballë një humbjeje që nuk mund të zëvendësohet.
Por pyetja më e fortë nuk është vetëm si ndodhi tragjedia, por nëse ajo mund të ishte parandaluar. Pas ngjarjes, banorë dhe biznese të zonës deklaruan se shtylla kishte shfaqur probleme prej ditësh dhe se kishte pasur shqetësime për rrjedhje të energjisë dhe rrezik nga lagështira. Nëse këto paralajmërime kanë qenë realisht të dokumentuara, atëherë kemi të bëjmë me një pyetje serioze për institucionet: pse një rrezik i raportuar nuk u eliminua përpara se të merrte jetën e një qytetari?
Në qendër të vëmendjes u vunë OSHEE dhe Bashkia Durrës, nën drejtimin e kryetares Emirjana Sako. Nuk mjafton që pas një tragjedie të kërkohen shkaqet; përgjegjësia institucionale matet mbi të gjitha me atë që bëhet përpara tragjedisë. Nëse një shtyllë elektrike ishte e dëmtuar, nëse kishte sinjalizime dhe nëse zona ishte e përmbytur, detyrimi i institucioneve nuk duhet të ishte të prisnin një viktimë për të reaguar, por të ndërhynin përpara se rreziku të kthehej në fatalitet.
Sot, një vit më pas, Bardhyl Kaloshi nuk është më mes të gjallëve, ndërsa tre fëmijët e tij duhet të rriten pa babanë. Kjo është pjesa më e dhimbshme e kësaj historie. Por një vit më pas duhet të ketë edhe përgjigje: A ishte shtylla e identifikuar si problem? Kush ishte përgjegjës për ndërhyrjen? A pati denoncime dhe, nëse po, çfarë u bë me to? A pati hetim për përgjegjësitë institucionale? Nëse këto pyetje mbeten pa përgjigje, atëherë tragjedia e Bardhyl Kaloshit rrezikon të mbetet thjesht një lajm i harruar, ndërsa një vit më parë një familje humbi përgjithmonë njeriun e saj të dashur.