Gjetjet, të cilat do të prezantohen në Takimin Vjetor të Shoqatës Evropiane për Studimin e Diabetit (EASD) në Milano, Itali (28 shtator – 2 tetor), tregojnë se personat me diabet të tipit 1 ose tipit 2 ndonjëherë raportuan një cilësi më të mirë të jetës pas ditëve kur nivelet e glukozës luhateshin më shumë, me kusht që këto nivele të mbeteshin brenda kufijve të sigurt. Studiuesit kombinuan të dhënat nga pajisjet e monitorimit të vazhdueshëm të glukozës (CGM) me vlerësimet ditore të mirëqenies. Rezultatet e tyre sugjerojnë se përpjekja dhe kufizimet e nevojshme për të minimizuar çdo luhatje të glukozës mund ta bëjnë më të vështirë për disa persona që të shijojnë aktivitetet e përditshme.Lexo edhe:Studimi i ri: Kafeja ndikon te bakteret e zorrëve dhe mund të ndryshojë humorin, kujtesën dhe vëmendjen Hulumtimi u krye nga profesori Dominic Ehrmann i FIDAM (Instituti Kërkimor i Akademisë së Diabetit Mergentheim), Bad Mergentheim, Gjermani, dhe kolegët e tij. Përtej shifrave të sheqerit në gjak Ndihma ndaj personave me diabet për të ruajtur një cilësi të mirë të jetës është një pjesë e rëndësishme e trajtimit. Kontrolli i sheqerit në gjak ka rëndësi, por studiuesit duan gjithashtu të kuptojnë se si menaxhimi i përditshëm i diabetit ndikon në humor, energji, gjumë, stres dhe aftësinë për të marrë pjesë në aktivitetet normale. Analiza e re shqyrtoi nëse modelet e glukozës të regjistruara nga pajisjet CGM ishin të lidhura me cilësinë e përditshme të jetës te personat me diabet të tipit 1 dhe tipit 2. Të dhënat erdhën nga studimi PRO-MENTAL, i financuar nga Qendra Gjermane për Kërkimin e Diabetit (DZD). Pjesëmarrësit vlerësuan cilësinë e jetës së tyre çdo ditë për 14 ditë radhazi, duke përdorur një teknikë të njohur si vlerësimi ekologjik momental (EMA), bazuar në pyetësorin WHO-5. Pyetësori u kërkon pjesëmarrësve të vlerësojnë pesë pohime: Jam ndier i gëzuar dhe me humor të mirë.
Jam ndier i qetë dhe i relaksuar.
Jam ndier aktiv dhe plot energji.
Jam zgjuar duke u ndier i freskët dhe i çlodhur.
Jeta ime e përditshme ka qenë e mbushur me gjëra që më interesojnë. Studiuesit mblodhën gjithashtu informacione ditore rreth cilësisë së gjumit, stresit të perceptuar, humorit dhe energjisë, duke përdorur të njëjtën metodë EMA. Monitorimi i glukozës gjatë gjithë ditës dhe natës Të dhënat e CGM-së nga e njëjta periudhë 14-ditore i lejuan ekipit të shqyrtonte disa tregues të kontrollit të glukozës. Këtu përfshiheshin koha e kaluar nën kufirin e sigurt të sheqerit në gjak (TBR: 180 mg/dl), koha në intervalin normal (normoglicemia) (TING: 70–140 mg/dl) dhe ndryshueshmëria e glukozës. Ndryshueshmëria e glukozës tregon se sa shumë rritet dhe ulet niveli i sheqerit në gjak të një personi me kalimin e kohës. Studiuesit përdorën më pas modele statistikore për të përcaktuar nëse modelet e glukozës, gjumi, stresi, humori dhe energjia në një ditë mund të parashikonin cilësinë e jetës në ditën pasuese. Ata kryen gjithashtu një analizë të veçantë për të parë nëse matjet e së njëjtës ditë ishin të lidhura me cilësinë e jetës gjatë asaj dite. Modelet morën parasysh moshën, gjininë dhe llojin e diabetit. Ato përfshinë gjithashtu cilësinë e jetës së ditës së mëparshme, për të siguruar që ajo të mos ndikonte fuqishëm në rezultatet. Morën pjesë 400 persona me diabet Analiza përfshiu të dhëna nga 400 persona me diabet (72% me diabet të tipit 1, 28% me diabet të tipit 2, 55% femra, mosha 47 vjeç [intervali 32–63 vjeç], me një nivel mesatar të hemoglobinës së glikuar (HbA1c – një tregues i kontrollit të sheqerit në gjak) prej 7.6%). Dy modele të glukozës u veçuan. Kalimi i më shumë kohe në intervalin normal të glukozës gjatë një dite ishte i lidhur në mënyrë të konsiderueshme me një cilësi më të mirë të jetës ditën pasuese. Por, në mënyrë edhe më befasuese, një ndryshueshmëri më e madhe e glukozës gjatë ditës së mëparshme ishte gjithashtu e lidhur me një cilësi më të lartë të jetës ditën pasuese. Në të kundërt, koha që pjesëmarrësit kaluan mbi ose nën intervalin e sigurt të glukozës gjatë ditës së mëparshme nuk ishte e lidhur në mënyrë të konsiderueshme me cilësinë e jetës së tyre ditën pasuese. Gjumi më i mirë gjatë natës së mëparshme ishte gjithashtu i lidhur me një përmirësim të mirëqenies ditën pasuese. E njëjta gjë vlente edhe për nivelet më të larta të energjisë gjatë ditës së mëparshme, duke pyetur se sa energjik ndihej personi në një shkallë nga 0 (aspak) deri në 10 (shumë). Është interesante se matjet e glukozës gjatë së njëjtës ditë nuk ishin të lidhura me cilësinë e jetës gjatë asaj dite. Një kosto e mundshme e përpjekjes për ta mbajtur glukozën tepër të qëndrueshme Rezultatet nuk sugjerojnë se kontrolli i dobët i glukozës është i dobishëm. Në fakt, kalimi i më shumë kohe brenda intervalit normal ishte i lidhur me një cilësi më të mirë të jetës. Në vend të kësaj, studiuesit thonë se gjetja lidhur me ndryshueshmërinë e glukozës mund të tregojë për një çështje tjetër. Personat që përpiqen veçanërisht shumë për të eliminuar luhatjet normale mund t'i imponojnë vetes kufizime që e bëjnë jetën e përditshme më pak të këndshme ose i bëjnë disa aktivitete më të vështira për t'u realizuar. Autorët thonë: “Ditët me më shumë kohë të kaluar në intervalin normal dhe të sigurt të sheqerit në gjak u pasuan nga ditë në të cilat individët me diabet të tipit 1 dhe tipit 2 raportuan një cilësi më të mirë të jetës, duke nënvizuar rëndësinë e kontrollit optimal të sheqerit në gjak për mirëqenien. “Është interesante se një ndryshueshmëri e glukozës më e lartë se zakonisht ishte gjithashtu e lidhur me një cilësi më të mirë të jetës ditën pasuese. Këto gjetje mund të sugjerojnë se individët përjetojnë një cilësi më të ulët të jetës kur përpiqen t'i minimizojnë luhatjet e glukozës në mënyrë tepër të rreptë, potencialisht për shkak të barrës ose kufizimeve që lidhen me këtë në jetën e përditshme, gjë që mund të kontribuojë që disa persona që jetojnë me diabet të ndihen të paaftë për t'u përfshirë në mënyrë të sigurt në aktivitete të caktuara.”/ScienceDaily