Në moshën 48-vjeçare, isha në formën më të mirë fizike që kisha qenë ndonjëherë; shëtisja dy qentë e mi çdo ditë dhe bëja spinning katër herë në javë. E martuar me bashkëshortin tim prej 20 vitesh, jeta jonë seksuale nuk ishte në pikën e saj më aventureske, por ishte e rëndësishme për të dy. Pastaj, krejt papritur, fillova të kisha kruajtje të tmerrshme vaginale dhe inflamacion. Kisha kaluar menopauzën gjatë tre viteve të mëparshme dhe kisha përjetuar njëfarë thatësie, por kjo ishte ndryshe.Lexo edhe:Terapia kundër kancerit ndihmon në shërimin e artritit reumatoid të rëndë Gjërat po përkeqësoheshin vazhdimisht: kryerja e marrëdhënieve seksuale ndihej sikur po më godisnin me copa qelqi të thyera. Bashkëshorti im ishte i kujdesshëm dhe i durueshëm, por pas njëfarë kohe, duke mos qenë fizikisht pranë tij, ai filloi të më dukej i largët. Nuk ishte prekur vetëm jeta ime seksuale: nuk mund t’i shëtisja më qentë dhe çdo mbrëmje duhej të kthehesha nga puna dhe të shtrihesha në shtrat me këmbët e ngritura, për të ulur presionin mbi legenin tim. Përpjekja për të gjetur përgjigje Në fillim mendova se bëhej fjalë për një rast të rëndë të infeksionit të përsëritur mykotik dhe shkova te mjeku im i përgjithshëm. Pas 12 muajsh vizitash te mjekë dhe dermatologë, e vetmja këshillë që mora ishte të përdorja çdo ditë krem me steroid, por kjo po e bënte lëkurën në atë zonë më të hollë dhe dhimbjen më të madhe. Sa më shumë stresohesha për diagnozën, aq më shumë shpërthime të simptomave kisha. Sa më të dhimbshme bëheshin ato, aq më shumë stresohesha – ishte një rreth vicioz. Isha vazhdimisht në një situatë pa rrugëdalje, pa e ditur nëse trupi im do të ishte ndonjëherë përsëri si më parë apo nëse unë dhe bashkëshorti im do të mund të ishim sërish intimë. Ndonjëherë ndihesha më mirë për pak kohë, por më pas mund të isha duke ecur drejt makinës dhe papritur të më godiste aq shumë dhimbja, saqë nuk mund të hidhja asnjë hap. Nuk mund të vrapoja dhe të luaja me fëmijët e mi, të moshave nga shtatë deri në 17 vjeç. Kishte trishtim dhe depresion, duke pyetur veten se sa gjatë mund të vazhdoja ta përballoja këtë. Gjërat u përkeqësuan edhe më shumë nga mungesa e ndihmës që mora nga mjekët, asnjëri prej të cilëve dukej se nuk dinte shumë për shëndetin intim të grave. Akoma më keq, asnjëri nuk kërkoi realisht të shikonte zonën e prekur. Një dermatolog më tha gjithashtu se do të më duhej të përdorja kremin me steroid për pjesën tjetër të jetës, gjë që mund ta kuptoja se ishte këshillë e keqe, pasi dukej se po i përkeqësonte simptomat e mia. Pika e thyerjes Pak muaj më parë, pasi kishte kaluar një vit, ndjenja ime për veten ishte shkatërruar. Isha e rraskapitur, e lodhur nga dhimbja dhe më mungonte intimiteti me partnerin tim. Kështu, fillova të kërkoja zgjidhje në internet. Pikërisht atëherë gjeta një video të Dr. Shirin Lakhani-t duke folur për liken sklerozuesin dhe menjëherë mendova: “Zot, kjo është.” Dr. Shirin Lakhani Është një sëmundje autoimune që prek zakonisht vulvën, duke e bërë lëkurën në atë zonë të hollë, të brishtë dhe, në shumë raste, jashtëzakonisht të dhimbshme. Mendohet se prek rreth një në 80 gra, zakonisht pas menopauzës (shkaku i saktë nuk dihet, por mund të ketë një lidhje me uljen e nivelit të estrogjenit). Pagova për një konsultë private me të, ku ajo më diagnostikoi pikërisht me këtë sëmundje: liken sklerozues. Në rreth gjashtë konsultat që kisha bërë, askush nuk e kishte përmendur ndonjëherë këtë term. Telefonova klinikën e saj dhe ajo më rekomandoi të bëja Morpheus8V, një trajtim vaginal jokirurgjikal që përdor mikrogjilpërimin dhe teknologjinë e radiofrekuencës për të stimuluar prodhimin e kolagjenit, në mënyrë që lëkura e dëmtuar të mund të riparohet. Ai përdoret gjithashtu për arsye kozmetike, si për të zbutur rrudhat dhe varjen e lehtë të lëkurës, duke kontribuar në një industri globale të trajtimeve estetike intime me vlerë miliarda paund. (Në SHBA, disa gjinekologë që ofrojnë këto trajtime u tarifojnë klientëve 10,000 dollarë; njëra prej tyre i referohet klienteve të saj si “Klubi i Vaginave të Miliarderëve”.) Trajtimi prej 3,000 £ që premtonte lehtësim Dr. Lakhani më tha se nuk do të shpëtoja kurrë plotësisht nga likeni sklerozues dhe se ai do të ishte gjithmonë diçka që do të më duhej ta menaxhoja, por se mund të kthehesha të ndihesha rehat, të rikthehesha te aktiviteti fizik – të cilin e kisha braktisur plotësisht dhe të vishja përsëri rroba të ngushta. Klinicistë më pranë shtëpisë sime në Skoci ofrojnë këto trajtime estetike, por unë isha e vendosur ta bëja te klinika e Dr. Lakhani-t në Kent. Bashkëshorti im ishte shumë mbështetës, ndaj udhëtoi me avion atje bashkë me mua për trajtimin e parë nga tre gjithsej, të kryera gjatë një periudhe prej gjashtë javësh, me një kosto prej rreth 3,000 £. Udhëtimet me avion dhe qëndrimi gjatë natës në Kent çdo herë (gjë që nuk ishte e nevojshme, por unë nuk e dija se sa dhimbje do të kisha më pas) i shtuan edhe më shumë kostos. Çmimi më bëri të hezitoja është shumë para, veçanërisht për diçka që nuk mund ta kurosh. Por në atë pikë kisha nevojë të rifitoja jetën time dhe përdorimi i kursimeve të mia për çdo gjë që premtonte ta bënte këtë ia vlente plotësisht. Dr. Lakhani Trajtimi i parë zgjati një orë fillimisht u aplikua xhel mpirës, i ndjekur nga 20–30 minuta mikrogjilpërimi në vulvë, i cili shkaktonte një ndjesi pickimi. Më pas vesha fustane dhe funde të lirshme, si dhe përdora një pecetë higjienike, pasi kishte pak gjakderdhje; rikuperimi zgjati ndoshta rreth 10 ditë për shkak të mavijosjeve. U ktheva për seancën tjetër pas pesë javësh, ndërsa mavijosjet zgjatën rreth dy javë, dhe zbulova se pas seancës së fundit më duhej një periudhë më e gjatë rikuperimi, prej katër javësh. Zona është rikthyer në gjendjen që kishte para se të shfaqej likeni sklerozues lëkura është më e trashë, më e plotë dhe me pamje më rinore. Shpresa ime ishte që dhimbja të zbriste nga 11 në 10, ndoshta në gjashtë ose shtatë. Tre muaj pasi përfva trajtimin, niveli i dhimbjes sime është zero. Do të më duhet një seancë mirëmbajtjeje në vit, e cila kushton rreth 1,200 £, ndaj thjesht do të lë mënjanë pak para çdo javë për t’u siguruar se mund të vazhdoj t’i bëj trajtimet. Ato ma kanë ndryshuar jetën. Bashkëshorti im ishte shumë mirëkuptues dhe dukej se e kuptonte se nuk ishte se kisha humbur interesin për jetën tonë seksuale apo se nuk e doja më atë, por se po përballesha me një kufizim serioz fizik. Ai ishte shumë i durueshëm ndërsa priste që unë të ndihesha përsëri si vetvetja. Kemi arritur ta rikthejmë marrëdhënien tonë intime në gjendjen që ishte më parë dhe tani ndihemi sërish më të afërt me njëri-tjetrin. Por në atë kohë e kisha shumë të vështirë të përballoja jo vetëm distancën fizike mes nesh, por edhe faktin që nuk kisha asnjë mënyrë për të çliruar stresin. Zakonisht mund të çlirosh tensionin seksual, ose edhe të shkosh për vrap apo në palestër, por unë nuk kisha asgjë nga këto. Madje ndihesha xheloze që bashkëshorti im mund të ushtrohej dhe të nxirrte diku frustrimet e tij. Rifitimi i jetës sime Ajo që më ka treguar ky vit e gjysmë është se sa e ulët është ndërgjegjësimi për shëndetin gjinekologjik në Mbretërinë e Bashkuar. Nuk do të më habiste nëse ka pasur një rritje të rasteve të likenit sklerozues thjesht sepse kaq pak gra e dinë se çfarë është ose si trajtohet. (Mund të jetë më pak i rëndë dhe, si rrjedhojë, më lehtë i trajtueshëm kur zbulohet herët.) Duke qenë se rastet e rënda mund të kërkojnë ndërhyrje kirurgjikale dhe se kjo sëmundje i bën njerëzit më të prirur ndaj kancerit, është shumë e rëndësishme që njerëzit të kuptojnë se çfarë është dhe cilat gjëra mund të jenë duke e përkeqësuar. Pa e kuptuar, po e përkeqësoja gjendjen time duke veshur rroba sportive që, ndonëse të shtrenjta dhe në modë, ishin të ngushta dhe të përbëra nga material plastik. Kur djersit në atë material plastik, ai bllokon nxehtësinë dhe lagështinë, duke rritur mundësinë që bakteret ose kërpudhat të shumohen dhe të shkaktojnë irritim ose infeksion. Tani që e kuptoj këtë, kam kaluar nga getat sportive te pantallonat e lirshme dhe nga tangat prej materiali të ngushtë te të brendshme prej bambuje organike. Kisha vuajtur në heshtje për një vit deri në momentin e diagnozës dhe nuk u fola miqve për këtë askush nuk kishte përmendur se kishte pasur simptoma të ngjashme dhe, duke qenë se pjesën më të madhe të asaj kohe besoja se bëhej fjalë për infeksion mykotik, dukej diçka e parëndësishme kur miqtë po kryenin ndërhyrje serioze kirurgjikale, si histerektomitë. Një herë kisha bërë edhe një test citologjik për kancerin e qafës së mitrës, i cili doli i pastër; kështu, fokusi im ishte thjesht të përballoja situatën dhe të gjeja një zgjidhje. Njerëzve mund t’u duket i lartë çmimi, por nga përvoja ime mund të them se kushdo që jeton me nivelin e dhimbjes që kisha unë nuk do të hezitonte asnjë sekondë. Kur kjo ndodh çdo natë për një vit, jeta bëhet e pajetueshme. Ju garantoj se kushdo që nuk gjen asnjë lehtësim prej saj do të ndalonte së shpenzuari para për rroba apo pushime dhe do t’i përdorte ato para për këtë në vend të tyre. Do t’i nxisja të gjithë ata që përjetojnë probleme të vazhdueshme vaginale të këmbëngulin që klinicistët që vizitojnë ta kontrollojnë siç duhet zonën, në mënyrë që të kenë mundësinë më të mirë për të marrë diagnozën e duhur. Njerëzit mund t’i përçmojnë trajtime si Morpheus8V duke i quajtur “trajtime estetike luksoze”, por mua më është kthyer jeta dhe nuk mund të isha më e lumtur./TheTelegraph
