Foto Pamfleti / Prej 12 ditësh, studentët dhe qytetarët kërkojnë dorëheqjen e kryeministrit, ndërsa ai sillet sikur protesta, zemërimi dhe rreziku i zemërimit nuk janë realë. Prej 12 ditësh, protestat e studentëve, pedagogëve dhe qytetarëve të shtresave të ndryshme e kanë vendosur Edi Ramën përballë një krize politike dhe qeverisëse. Protestuesit i kërkojnë dorëheqjen, refuzojnë dialogun që propozon ai, nuk pranojnë joshjet dhe sfidojnë dhunën policore.
Megjithëse vala e protestave e ka vendosur në pozitë të vështirë, Edi Rama refuzon të largohet. Ai e trajton zemërimin popullor sikur nuk përbën rrezik real për të dhe pushtetin e tij.
Ndoshta Rama nuk e kupton se po i lëkundet kolltuku. Ai vazhdon të mendojë dhe të ligjërojë si në historinë e gomarit që po e shqyente ujku, ndërsa ai kujtonte se po shihte një ëndërr.
Protesta nuk është ëndërr. Ajo buron nga zemërimi i qytetarëve kundër një pushteti që ata e akuzojnë për autokraci, korrupsion dhe lidhje me krimin. Mijëra protestues kanë dalë në rrugë dhe deklarojnë se nuk do të ndalen pa largimin e kryeministrit.
Ky objektiv e ka futur Edi Ramën në panik. Herë demonstron forcën e shtetit, herë premton zgjidhje përmes dialogut, herë denigron protestuesit dhe përdor mekanizma të ndryshëm për ta dobësuar lëvizjen.
Rama vazhdon ta shpërfillë kauzën, fuqinë dhe synimin e protestës. Ai deklaron se nuk do të dorëhiqet dhe sillet sikur pushteti i tij nuk rrezikohet, madje sikur protesta nuk ia ka cenuar as figurën si kryeministër.
Ndoshta ka vendosur të mos e lëshojë kolltukun me asnjë çmim, edhe nëse vendi përballet me një situatë të ngjashme me atë të vitit 1997. Atëherë, Sali Berisha refuzoi të largohej pas shembjes së firmave piramidale dhe e çoi Shqipërinë drejt kaosit, shkatërrimit të shtetit dhe mijëra viktimave.
Edhe protesta e sotme ngrihet kundër korrupsionit, grabitjes së fondeve dhe pasurive publike, si edhe monopolizimit të ekonomisë nga një grup oligarkësh dhe qeveritarësh. Protestuesit denoncojnë kontrollin mbi tokat bregdetare, plazhet, lejet e ndërtimit, licencat, energjinë, ushqimin, ilaçet, spitalet, transportin dhe tregun e karburanteve.
Përvojat e rrëzimit të sundimtarëve autokratë në vende të ndryshme, si edhe ngjarjet shqiptare të viteve 1991 dhe 1997, tregojnë se pushteti fillon të shembet kur udhëheqësi humbet kontaktin me realitetin.
Sjellja e Edi Ramës tregon se ai po e përjeton pikërisht këtë fazë. Pushteti po i lëkundet, ndërsa ai vazhdon të sillet sikur është në ëndërr.
Dikush duhet ta zgjojë dhe t’i tregojë se ujku po e shqyen./Pamfletiëndrra e gomarit që po e ha ujku edi rama Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Dosja e zezë Vjeshta e zemërimit në Shqipëri: Revolta që mund të përmbysë ekuilibrat politikë 23 Tetor 2026, 17:2317:23Dosja e zezë Dhuratë apo blerje me çmim të fryrë? Pikëpyetjet mbi dy ujëhedhësit nga Turqia 23 Tetor 2026, 16:3516:35Dosja e zezë Luca, dashnori i fundit i Edi Ramës 22 Tetor 2026, 11:2511:25Dosja e zezë Dialog me “virgjëreshën” Mirelë 21 Tetor 2026, 11:5311:53Dosja e zezë Edi Rama është buzë greminës! 21 Tetor 2026, 10:2410:24Dosja e zezë Ku ka humbur Ron Yeffet? 20 Tetor 2026, 14:5514:55Dosja e zezë