Një rosë e çalë apo një dem i tërbuar? A do të jetë Donald Trump i ardhshëm ai çuditërisht i nënshtruari që dje pranoi humbjen dhe madje i përgëzoi demokratët, duke premtuar se do t'ua bllokonte rrugën me vetot e tij, por edhe duke folur për gjetjen e zgjidhjeve të negociuara? Apo, siç ka ndodhur gjithmonë në të kaluarën në rrethana të ndryshme, pas disa hapjeve, a do të kthehet te Trumpi i zakonshëm arrogant që e quan nënshtrimin ndaj urdhrave të tij një marrëveshje? Goditja e 3 nëntorit ishte jashtëzakonisht e vështirë për të. Është e vërtetë, pothuajse të gjithë presidentët janë rikuperuar nga një humbje në zgjedhjet e mesit të mandatit dhe kanë dalë më mirë, pak a shumë. Ai vetë i humbi zgjedhjet e mesit të mandatit të vitit 2018 në mandatin e tij të parë. Por kjo ishte një histori tjetër: para së gjithash, ato nuk ishin, si këto, një referendum për të. Ai e mohon tani, por ishte ai që e donte, së pari duke shkaktuar vështirësitë ekonomike që i shteruan motorët e kandidatëve republikanë me luftë, pastaj duke u kërkuar amerikanëve të votonin sikur emri i tij të ishte në fletën e votimit. LEXO edhe...Skenarët/ Nga hetimet për familjen Trump te një tjetër shkarkim i mundshëm, çfarë pritet të bëjnë demokratët pas marrjes së kontrollit të Kongresit Ndërkohë, tetë vjet më parë, rezultati ishte më pak i rëndë (një humbje në Dhomën e Përfaqësuesve, por dy vende më shumë në Senat), ekonomia ishte e fortë dhe luftërat në Siri dhe Irak nuk i paraqitën asnjë problem në Kongres, pasi i kishte trashëguar ato nga demokrati Obama. Megjithatë, këtë herë ai do të hasë armiqësi të fortë nga demokratët për Iranin, Izraelin dhe Ukrainën.Në atë kohë, ai ishte më i ri dhe më vigjilent, përballë perspektivës së një karriere të gjatë politike dhe rizgjedhjes. Dhe nuk rrezikonte të gjendej në qoshe: ai ishte nën hetim nga Robert Mueller për ndërhyrjen ruse në zgjedhje, por hetimi u krye brenda kufijve të qeverisë së tij. Dhe, në fakt, nuk pati ndonjë efekt shkatërrues. Këtë herë, ai dhe djemtë e tij janë shumë më të prekshëm ndaj shqyrtimit të një Dhome me shumicë demokrate, e cila me siguri do ta hetojë atë, familjen e tij dhe klanin e tij për pasurimin e jashtëzakonshëm që ka bërë si president përmes kriptovalutave, donacioneve dhe marrëveshjeve të biznesit me vendet e huaja, veçanërisht në Gjirin Persik. Këto marrëveshje janë të njollosura nga, për të thënë të paktën, një konflikt interesi, duke pasur parasysh fuqitë rregullatore dhe ndërhyrëse të Shtëpisë së Bardhë në të gjitha nivelet. Disa argumentojnë se presidenti, i interesuar kryesisht për biznesin, është i gatshëm t'u japë demokratëve diçka në këmbim të sjelljes së sigurt për veten dhe të dashurit e tij. Kjo do të ishte ndryshe nga Trump: ai gjithmonë i ka menaxhuar marrëdhëniet, si në biznes ashtu edhe në politikë, duke mbjellë frikë. Pas një disfate kaq shkatërruese, Donald është më pak i frikësuar, por pikërisht kjo dobësi mund ta shtyjë atë të detyrojë gjërat në drejtimin e kundërt, duke përdorur brutalisht pushtetet, sado të gjera, që ai ende ka: ai ende ka kontrollin e aparatit ushtarak dhe policor, shërbimeve sekrete dhe gjyqësorit. Dhe ai ka dorë të lirë mbi tregtinë, tarifat, emigracionin dhe marrëdhëniet ndërkombëtare. Ndoshta ai do të bëjë zgjedhje të rrezikshme në politikën e jashtme, për shembull, duke e detyruar Zelenskyn të pranojë marrëveshjen me kushtet e Putinit për të hequr një çështje të diskutueshme nga tryeza kur Kongresi i ri i udhëhequr nga demokratët të marrë detyrën në janar. Sidoqoftë, pavarësisht nëse është i zemëruar apo bashkëpunues, ai do të jetë një president gjithnjë e më i plakur dhe i dëmtuar, tani madje i mundur, tani në vitet e tij të fundit: nuk mendon më për një mandat të tretë, por duhet të përballet me një breshëri akuzash dhe të shqetësohet për mbrojtjen e trashëgimisë së tij politike, duke e lënë atë në duart e një pasardhësi që ai zgjedh. Kjo nuk është e lehtë, duke pasur parasysh se zëvendëspresidenti dhe trashëgimtari i tij i dukshëm, J.D. Vance, po del gjithashtu në një mënyrë të keqe nga një fushatë zgjedhore në të cilën ai nuk ishte më pak i përkushtuar se Trump. Ai do t’i rikthehet përkushtimit të madh të kohës trashëgimisë së tij arkitekturore: nga Harku i Triumfit deri te Salla e Vallëzimit, ai dëshiron të shpërndajë monumente të Trumpizmit në të gjithë Uashingtonin. Do t’i duhet të ndjekë personalisht çdo projekt, kantier ndërtimi pas kantieri: është e vetmja gjë që i jep më kënaqësi, thonë ata që janë më afër tij. Por demokratët mund t’ia prishin lojën duke bllokuar financimin. Ndoshta ai do të kryejë disa spastrime: Sekretari i Luftës Pete Hegseth mund të shkarkohet, edhe pse Trump e mohoi këtë dje. Ai gjithmonë e ka mbrojtur atë, por është bërë një shënjestër e sigurt për demokratët. Ai mund të negociojë me ta me një shefe shtabi më të manovrueshme se Susie Wiles, një mbështetëse e fortë dhe për këtë arsye e urryer nga shumë , por një mbështetëse e vendosur e tij. A do ta dorëzojë edhe atë?/ Corriere della Sera Xh.K/ReportTv.al donald trump zgjedhjet ne shba SHBA Komento Komente Sondazhi i ditës: Cilin mbështesni në përplasjen politike që u hap? Ramën 55.6% Veliajn 23.2% Asnjërin 21.2% Vota total: 538 Sondazhi i ditës: Cilin mbështesni në përplasjen politike që u hap?
