Festa hebraike e Kasolleve (Sukot) sapo kishte përfunduar dhe kishte nisur Shabati. Në vilën e tij në Cezare, buzë detit, punonjësit filipinas kishin mbledhur tashmë degët e palmës, kedrit, mirtës dhe shelgut që përdoren gjatë lutjeve të kësaj feste, ndërsa Benjamin Netanyahu ishte shtrirë për të fjetur pak më vonë se zakonisht. Thuhet se kryeministri izraelit, ashtu si princi i Kondesë në rrëfimin e Alessandro Manzonit, fjeti thellë natën para masakrës së 7 tetorit. Nuk ishte veçanërisht i lodhur dhe, njësoj si princi i Kondesë, nuk kishte lënë asnjë udhëzim për mëngjesin. Arsyeja ishte se telefonata e presidentit të Emirateve të Bashkuara Arabe, Mohammad Bin Zayed, i cili dhjetë ditë më parë e kishte paralajmëruar për një sulm të mundshëm nga Hamasi, nuk e kishte shqetësuar aq sa duhet. LEXO edhe...Britania, Franca dhe Kanadaja vendosin sanksione tregtare ndaj kolonive hebreje në Bregun Perëndimor, Londra: Atje po ndodh spastrim etnik! Izraeli: Mbyllim konsullatën britanike në Jeruzalem Bibi – siç njihet Netanyahu – nuk mund ta imagjinonte se po niste ajo që më vonë do ta quante "lufta mes bijve të dritës dhe bijve të errësirës". Dita më e vështirë në tridhjetë vitet e karrierës së tij politike. Sot, Izraeli po pyet veten pikërisht për atë që bëri kryeministri atë mëngjes: si reagoi, çfarë urdhrash dha, sa u vonua, çfarë la pa bërë dhe, ndoshta, nëse tha të vërtetën. Ngjarjet po rindërtohen minutë pas minute, duke e detyruar Netanyahun të publikojë kronologjinë e tij, e cila paraqet boshllëqe dhe mospërputhje. Ndërkohë, ushtria dhe shërbimet sekrete po thirren të japin shpjegime, ndërsa pritet ngritja e një komisioni hetimor pas zgjedhjeve për t'iu përgjigjur pyetjeve që prej 152 javësh mbeten pa përgjigje: A e dinte dikush? Kush? Dhe a mund të ishte bërë diçka për ta parandaluar? Ora 06:29. Në WhatsApp i vjen një telefonatë nga gjenerali Avi Gil, këshilltari ushtarak i kryeministrit, i cili e njofton për sulmin. Telefonata nuk regjistrohet. Janë minuta të çmuara dhe ndjesia është se një pjesë e tyre tashmë ka humbur. "Po të më kishin zgjuar," do të thoshte Bibi tre vjet më vonë, "gjërat do të kishin shkuar krejt ndryshe", duke iu referuar faktit se shërbimi sekret i brendshëm izraelit, Shin Bet, kishte zbuluar lëvizjet e para në Rripin e Gazës dhe kishte më shumë se një orë që dispononte informacione. Netanyahu dhe Gil flasin sërish në orën 06:40, këtë herë përmes telefonit të sigurisë, për katër minuta. Bibi thotë se, i zemëruar, pyeti "pse nga informacionet e inteligjencës që më ishin dhënë nuk kishte dalë në pah asgjë". Ai pyet nëse është e nevojshme të mobilizohen rezervistët dhe nëse është e mundur të eliminohen drejtuesit e Hamasit. "Pyeta edhe nëse ishte e mundur të mbyllej kufiri me Gazën, sepse isha shumë i shqetësuar se mund të merrnin pengje," ka deklaruar ai. "Edhe ne kështu mendojmë," ishte përgjigjja e Avi Gil. Hetimet ushtarake, disa muaj më vonë, do të zbulonin se Forcat e Mbrojtjes së Izraelit (IDF) nuk arritën ta mbyllnin për orë të tëra kufirin me Rripin e Gazës, sepse njësia e dislokuar atje, me vetëm 767 ushtarë, u përball me rreth 5 mijë militantë. Në minutat e para, Netanyahu duket i tronditur. Një ish-zyrtar i qeverisë, i intervistuar nga media izraelite, do të komentonte: "Kërkoi të eliminohej udhëheqja e Hamasit. Por çfarë do të thoshte kjo? Eliminimi i drejtuesve është diçka që bëhet gjatë një operacioni, jo në mes të një lufte. Pyeti nëse duhej të thirreshin rezervistët. Ndërkohë, ne në orën 08:00 kishim nisur t'i mobilizonim, dy orë para se ai ta urdhëronte." Kryeministri nuk telefonon as shefin e ushtrisë, gjeneralin Herzi Halevi, dhe as drejtorin e Shin Bet-it, Ronen Bar. Një veprim që ngre pikëpyetje. Ora 07:30 Netanyahu thotë se u nis drejt Kirya-s, kompleksit ushtarak në Tel Aviv ku ndodhen Ministria e Mbrojtjes dhe qendra e komandës së ushtrisë. "U nisa pasi u përgatit autokolona e kryeministrit. Në sallën nëntokësore të komandës mbërrita në orën 08:00," ka deklaruar ai. Por procesverbalet e Shin Bet-it flasin për orët 08:22 dhe 09:03 si momentet kur ai zbriti në bunker. Sipas burimeve të tjera, të cituara nga televizioni izraelit Channel 12, Netanyahu mund të mos ketë mbërritur në Kirya para orës 09:00-09:30. Në çdo rast, ish-kryeministri Yair Lapid, sot në opozitë, vë në dyshim këtë version. "Nuk ka asnjë arsye që të duhen 45 minuta për të organizuar një autokolonë. Truproja mund të jetë në rrugë brenda tre minutash dhe nuk ka nevojë për ndonjë përgatitje të veçantë." Edhe fqinjët e Netanyahut në Cezare thonë se ai u nis më vonë. Një fakt është i sigurt: në orën 07:30, në Kirya kishte mbërritur tashmë ministri i Mbrojtjes, Yoav Gallant, i cili jeton në Amikam, rreth 80 kilometra larg, ndërsa Cezarea ndodhet vetëm 20 kilometra nga Tel Avivi. Gjatë rrugës, Netanyahu flet me Gallantin, i cili i shpjegon se ende nuk ka një tablo të qartë të situatës. Megjithatë, në mënyrë të pashpjegueshme, gjatë gjithë udhëtimit ai vazhdon të mos telefonojë Ronen Barin. Mbi të gjitha, ende nuk ka folur me shefin e Shtabit të Përgjithshëm, Herzi Halevi, me të cilin do të kontaktojë vetëm tre orë e gjysmë pas sulmit. Ora 08:40 Gallant thërret Ronen Barin dhe Herzi Halevin në mbledhjen e parë të emergjencës. Netanyahu nuk është i pranishëm. Ora 09:30 Kanë kaluar tre orë nga sulmi dhe vetëm tani Netanyahu mbledh takimin e parë. Ora 09:47 Gjenerali Avi Gil, këshilltari ushtarak i Netanyahut, lexon "për herë të parë" vlerësimin e situatës që Ronen Bar kishte përgatitur në një takim informues në orën 05:15, rreth një orë para sulmit. Pyetja është: çfarë dinte Shin Bet-i që në atë moment? Dhe nëse dokumenti është i saktë, pse u deshën katër orë e gjysmë që informacioni t'i përcillej qeverisë? Netanyahu e konsideron këtë provën se informacione të rëndësishme mbetën në duart e shërbimeve sekrete dhe nuk mbërritën tek ai. Ora 09:55 Netanyahu zhvillon bisedën e parë me Herzi Halevin. Në takim marrin pjesë edhe Ronen Bar, Yoav Gallant, drejtori i Mossad-it David Barnea, këshilltari për Sigurinë Kombëtare Tzachi Hanegbi dhe shefi i operacioneve ushtarake, gjenerali Oded Basiuk. Një nga këshilltarët e Netanyahut, Topaz Luk, mbron reagimin e kryeministrit: "Mund të tregojnë çfarë të duan. Unë isha ndër të parët që mbërrita në Kirya atë ditë të mallkuar. I vetmi që funksiononte dhe drejtonte ngjarjet ishte Netanyahu. Shefi i Shtabit, drejtori i Shin Bet-it dhe e gjithë kupola e sigurisë ishin në një gjendje shoku të paprecedentë." Ora 10:30 Netanyahu merr telefonatën e parë nga një lider i huaj. Është kryeministri holandez Mark Rutte, i cili në atë kohë nuk ishte ende sekretar i përgjithshëm i NATO-s. Shumë komentues janë pyetur pse telefonata e parë erdhi pikërisht nga drejtuesi i një vendi që nuk ka një rol kryesor në Lindjen e Mesme. Ora 11:35 Netanyahu del në televizion me një deklaratë për vendin. "Qytetarë të Izraelit, jemi në luftë." Ora 12:30 Netanyahu shkon në zyrën e tij në Tel Aviv dhe takohet me ministrat e Financave, Punëve të Jashtme, Sigurisë Kombëtare, Strehimit dhe Çështjeve Strategjike. Ora 13:45 Pothuajse shtatë orë pas sulmit, kryeministri urdhëron shkatërrimin e forcave të Hamasit që kishin hyrë në Izrael, por kërkon që vëmendja të mbetet edhe te Bregu Perëndimor dhe Hezbollah-u. Ora 15:15Telefonatë me presidentin francez Emmanuel Macron. Ora 16:15 Telefonatë me presidentin amerikan Joe Biden. Ora 16:30 Netanyahu pret në takim liderin e opozitës, Yair Lapid. "Sot kryeministri vazhdon të përsërisë marrëzinë se 'nuk e zgjuan', përndryshe do të kishte aktivizuar aviacionin dhe gjithë ushtrinë. Vërtet? Unë jam një nga të paktët që e takova më 7 tetor. Isha ulur përballë tij dhe e di çfarë po ndodhte. Prandaj pyes: kur të zgjuan, çfarë bëre? Dëshmitë janë të qarta: deri në orën 16:30 Netanyahu ishte praktikisht pasiv dhe nuk ndërmori asnjë veprim." "Gjithçka është e dokumentuar, gjithçka ndodhet në procesverbalet që ai përpiqet me çdo kusht t'i mbajë të fshehta. Ushtria propozoi masat që duhej të merreshin dhe ai thjesht i miratoi, pa diskutuar. Nga ana e tij nuk erdhi asgjë. Asnjë propozim, asnjë veprim. Nuk foli me komunitetet e sulmuara, nuk zhvendosi asnjë brigadë, nuk dha asnjë urdhër të vetëm, nuk drejtoi asnjë operacion, nuk sugjeroi kurrë të dërgoheshin forca në jug dhe nuk urdhëroi evakuimin e asnjë komuniteti." "Çfarë bëri, përveçse foli me Rutte-n – po, gjeti kohë edhe për këtë – dhe më tha se, edhe në një moment të tillë, nuk ishte i gatshëm të largonte ministrat e tij të ekstremit të djathtë, Ben-Gvir dhe Smotrich, sepse nuk donte një qeveri uniteti kombëtar?" Netanyahu i hedh poshtë të gjitha këto si "propagandë elektorale" dhe "akuza të rreme". "Është një përpjekje për të larguar vëmendjen nga ajo që tashmë e dinë të gjithë: Ronen Bar dhe Herzi Halevi i kishin parë të gjitha shenjat paralajmëruese shumë orë përpara sulmit. Nëse, në vend që të druheshin nga një përshkallëzim i situatës, do të kishin urdhëruar ndalimin e sulmit dhe do të më kishin njoftuar në kohë, ajo masakër e tmerrshme mund të ishte parandaluar" ka deklaruar ai/ CorrieredellaSera U.D/ReportTv.al Benjamin Netanyahu Izrael Hamas Komento Komente Sondazhi i ditës: Ngërçi për pagat e drejtësisë, kujt i jepni të drejtë? Qeverisë 78.2% Magjistratëve 15.8% Nuk e di 6% Vota total: 2831 Sondazhi i ditës: Ngërçi për pagat e drejtësisë, kujt i jepni të drejtë?
