Jared Kushner dhe Steve Witkoff “Shqipëria nuk është në shitje”, është mesazhi që përcjellin kohët e fundit rrugët e Shqipërisë, tradicionalisht pro-amerikane. Nëse të dërguarit e Trump do të kishin veshë të dëgjonin, edhe pjesë të tjera të botës po përpiqen t’u thonë të njëjtën gjë... Ka një arsye pse Marco Rubio i qëndron larg zhurmës së të shtënave. Edhe pse është sekretari amerikan i Shtetit dhe këshilltari i Sigurisë Kombëtare, i pari që i mban njëkohësisht këto dy poste që nga Henry Kissinger, Rubio mund të dallojë një ose tre baste të humbura. Qoftë përpjekja për të ndërmjetësuar një marrëveshje mes Rusisë dhe Ukrainës, bisedimet bërthamore me Iranin apo zgjidhja e çështjes së Gazës, atij i mungon përvoja në pasuritë e paluajtshme që Presidenti Donald Trump kërkon te negociatorët e tij. Politikanët zakonisht duan të jenë në qendër të vëmendjes. Fakti që Rubio nuk shqetësohet kur qëndron jashtë saj na tregon shumë.
Jared Kushner dhe Steve Witkoff i njohin mirë pasuritë e paluajtshme dhe të dy janë miliarderë që ndërthurin biznesin me politikën. Kjo u jep atyre besueshmëri kur flasin në emër të Trump. Kjo është pjesërisht arsyeja pse si Vladimir Putin, ashtu edhe Volodymyr Zelensky i trajtuan me kaq respekt gjatë udhëtimit të tyre të pafrytshëm në Moskë dhe Kiev fundjavën e kaluar. Ata vijnë me premtime për një bum investimesh “fitimprurëse për të dyja palët”, që do të pasonte çdo marrëveshje. Por ambiciet e tyre mund të jenë më të mëdha se mundësitë reale. Arritja e një marrëveshjeje të qëndrueshme është mjaft e vështirë. Nëse synimi i tyre i vërtetë është ëmbëlsira, ka gjasa të prishin pjatën kryesore.
Taktika kryesore e Kushner dhe Witkoff është t’i joshin bashkëbiseduesit me përfitimet e mundshme të pasluftës. Pse duhet ukrainasit dhe rusët të vazhdojnë të vrasin njëri-tjetrin kur mund të bashkëpunojnë me SHBA-në për nxjerrjen e mineraleve kritike dhe ndërtimin e qendrave të të dhënave për inteligjencën artificiale? Kjo qasje i keqkupton të dy udhëheqësit. Megjithëse vlerësimet ndryshojnë, pasuria e Putinit mendohet të jetë shumë më e madhe se ajo e secilit prej të dërguarve të Trump, si edhe e vetë Trump.
Putini kërkon diçka që marrëveshjet e imagjinuara të biznesit pas një armëpushimi nuk mund ta blejnë: ta riintegrojë Ukrainën, tërësisht ose pjesërisht, në atdheun e tij të dashur rus. As Zelensky nuk e ka mendjen te “ëmbëlsira”. Detyra e tij është të mbrojë Ukrainën nga Rusia. Në praktikë, perspektivat e biznesit i mbajnë Trump dhe të dërguarit e tij të angazhuar, jo anasjelltas. Fiksimi pas përfitimeve që mund të vijnë më vonë i largon ata edhe më shumë nga El Doradoja.
Një lexim biznesi i Rusisë dhe Ukrainës tregon se Rusia ka më shumë peshë, sepse është më e madhe dhe ka më shumë burime natyrore. Një lexim ushtarak tregon se Ukraina ka avantazhin e të qenit pala që mbrohet. Ukraina është më inovative sepse duhet të jetë e tillë. Siç thotë shprehja: “Nëse Rusia ndalon së luftuari, lufta mbaron. Nëse Ukraina ndalon së luftuari, Ukraina mbaron.”
Duke qenë se Witkoff dhe Kushner e kanë vizituar Rusinë përkatësisht shtatë dhe tri herë gjatë 18 muajve të fundit, ata duhej ta kishin bërë Kievin ndalesën e parë në udhëtimin e tyre të fundit diplomatik. Por fillimisht shkuan në Moskë. Më pas, sipas raportimeve, i paraqitën Zelenskyt një ofertë të Putinit edhe më të ashpër se ajo që ai kishte refuzuar më parë. Nëse kushtet e reja dukeshin sikur ishin hartuar në Kremlin, kjo ndodhte sepse pikërisht aty ishin hartuar.
E njëjta gjë vlente për planin 28-pikësh të paqes për Ukrainën, të përkthyer dobët, të cilin Putini e hartoi për Witkoff në nëntorin e kaluar. Një nga pikat parashikonte që SHBA-ja të ndërmjetësonte çdo mosmarrëveshje mes NATO-s dhe Rusisë. Kjo anashkalonte faktin se SHBA-ja vazhdon të jetë anëtare e NATO-s. Edhe një fillestar do ta dallonte këtë hile. Por Witkoff dhe Kushner duken po aq të çliruar nga hollësitë gjeopolitike sa janë të familjarizuar me marrëveshjet e pronave të financuara me borxh. Ekspertët e fushës zakonisht nuk i shoqërojnë në negociata.
Besimi i gabuar në njohuritë e tyre mbi ciklin e karburantit bërthamor gjatë takimit SHBA-Iran në Gjenevë, në fund të shkurtit, kontribuoi në vendimin e Trump për të nisur Operacionin “Epic Fury” dy ditë më vonë. Vëzhguesit nga Omani dhe Mbretëria e Bashkuar menduan se Irani kishte bërë një hap fillestar të zbatueshëm. Witkoff dhe Kushner nuk e panë kështu. Megjithatë, një marrëveshje e barabartë ose më e mirë se ajo e Barack Obamës konsiderohej e arritshme, nëse negociatave do t’u jepej kohë.
Obamës iu deshën 20 muaj për të negociuar marrëveshjen bërthamore SHBA-Iran të vitit 2015. Ekspertët amerikanë të çështjeve bërthamore morën pjesë në çdo fazë. Asnjë prej tyre nuk iu bashkua Witkoff dhe Kushner në Gjenevë. Nëse Trump do të mund të merrte sot atë që Irani ofronte në fillim të këtij viti, hollimin e pjesës më të madhe të materialit të tij të zbërthyeshëm nën mbikëqyrje, ai do ta pranonte menjëherë. E thënë ndryshe, Kushner dhe Witkoff nuk po i japin shumë vlerë për paratë e tij.
E njëjta gjë vlen edhe për Gazën, të cilën të dy burrat e kanë përshkruar si një vijë bregdetare joshëse. Kushner thotë se Gaza “mund të jetë shumë e vlefshme”. Edhe këtu, dhëndri i presidentit shpërqendrohet nga paratë. Ai ka sugjeruar zhvendosjen me faza të popullsisë së Gazës jashtë Rripit, ndërsa territori rindërtohet. Javën e kaluar, Kushner tha se Gaza “në thelb u ndërtua nga OJQ-të dhe terroristët”. Sipas tij, zhvilluesit e pasurive të paluajtshme duhet të marrin drejtimin. Ashtu si Witkoff, Kushner ka hequr dorë nga çdo interes personal biznesi në bumin e supozuar të Gazës. Shtëpia e Bardhë na kujton se secili prej tyre punon pa pagesë dhe pa u lodhur për publikun amerikan.
Megjithatë, zotimi i tyre për të shmangur konfliktin e interesit është i mirëpritur. Bilanci i Kushner në bizneset jashtë vendit nuk është i shkëlqyer. Ai e ka ndihmuar Shqipërinë të shkojë në prag të një “revolucioni me ngjyra” me marrëveshjen e tij për ndërtimin e deri në 10.000 vilave luksoze në një zonë të mbrojtur të vijës bregdetare. Protestat masive kanë adoptuar si simbol flamingon, që gjendet përgjatë bregdetit.
“Po të mos ishte Jared Kushner... askush nuk do të interesohej për flamingot”, tha kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, për ‘Financial Times’. Kushner u tërhoq së fundmi nga një marrëveshje për një Trump Tower në Serbi, pjesërisht për shkak të një reagimi të ngjashëm.
“Shqipëria nuk është në shitje”, është mesazhi që përcjellin kohët e fundit rrugët e Shqipërisë, tradicionalisht pro-amerikane. Nëse të dërguarit e Trump do të kishin veshë të dëgjonin, edhe pjesë të tjera të botës po përpiqen t’u thonë të njëjtën gjë./Përshtati “Pamfleti” nga “Financial Times”witkoff kushner Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Rajoni dhe Bota Nafta shtrenjtohet me shpejtësi, konflikti SHBA-Iran rikthen çmimin mbi 100 dollarë 9 Shtator 2026, 17:3217:32Rajoni dhe Bota Netanyahu: Regjimi i Iranit është në prag të kolapsit! OKB: Operacionet e Izraelit në Siri përbëjnë krime lufte 9 Shtator 2026, 17:3117:31Rajoni dhe Bota Dronët ukrainas godasin zemrën e gazit rus, sulm 2,800 km larg kufirit 9 Shtator 2026, 17:1717:17Rajoni dhe Bota Picula thirrje për t'i dhënë fund tolerancës së BE-së ndaj Serbisë dhe Vuçiçit: Ka ardhur koha për masa më të ashpra 9 Shtator 2026, 16:3316:33Rajoni dhe Bota Mallkimi i 11 Shtatorit; si Trump po përsërit gabimet që e zhytën Amerikën në luftra 9 Shtator 2026, 13:5513:55Rajoni dhe Bota Rrëfimet e ish-partnereve të Elon Musk, dokumentari: A është ai njeriu më i rrezikshëm në botë? 9 Shtator 2026, 13:4413:44Rajoni dhe Bota