Emmanuel Macron Aspekti më interesant i fundit të dekadës së Macronit është se rënia e tij nuk mund të klasifikohet ndër dështimet e së majtës... Kryengritja studentore franceze, gjatë së cilës janë djegur qindra shkolla, një deficit buxhetor që tejkalon 5 për qind të PBB-së dhe një borxh publik që rivalizon borxhin e lartë të Italisë, përbëjnë sot shenjat dalluese të dështimit politik të Emmanuel Macronit. Këtë dështim e ka përkeqësuar njëfarë arrogance personale, e cila e ka bindur se është aq i pazëvendësueshëm dhe i paimitueshëm, sa nuk ka arritur të “ndërtojë” kandidaturën presidenciale të një pasardhësi të njohur. Madje, ai është përfshirë në një garë vetëshkatërruese mes pasardhësve të tij të mundshëm për të tërhequr votat e qendrës politike.
Situatën e bën edhe më serioze synimi i tij i qartë për t’u paraqitur si shpëtimtari i vendit pesë vjet më vonë, duke marrë si të mirëqenë fitoren e Marine Le Pen në zgjedhjet presidenciale të vitit 2027. Ndryshe nga Kushtetuta amerikane, Kushtetuta franceze lejon një mandat të tretë apo të katërt presidencial, për sa kohë që ai nuk pason menjëherë mandatin e dytë.
Aspekti më interesant i fundit të dekadës së Macronit është se rënia e tij nuk mund të klasifikohet ndër dështimet e së majtës. Triumfi i tij i papritur në vitin 2017 dhe rizgjedhja në vitin 2022 përfaqësuan, në fakt, një ripozicionim të suksesshëm, rinor, energjik dhe origjinal në qendrën e gravitetit politik francez. Ky ripozicionim shoqërohej me pranimin se ekuilibri politik i shekullit XX mes së djathtës gaulliste, dhe për rrjedhojë liberale, dhe së majtës reformiste të udhëhequr nga Mitterrand, pra jodogmatike, ishte prishur. Elektorati francez iu përgjigj me entuziazëm këtij propozimi politik novator.
Kjo mbrojtje postideologjike e qendrës politike u pasqyrua më pas rregullisht në përzgjedhjen e krerëve të qeverisë nga presidenti i ri. Ata mund të vinin nga e majta, si Édouard Philippe ose Élisabeth Borne, nga tradita neogaulliste, si Michel Barnier dhe Jean Castex, ose nga demokracia kristiane, si François Bayrou. Pra, nuk kishte paragjykime për shkak të përkatësisë apo ideologjisë.
Por kishte një problem, dhe ishte një problem i madh: kryeministrat ishin tepër të shumtë. Vetëm gjatë mandatit të dytë pesëvjeçar pati pesë të tillë, një simptomë konkrete dhe të padiskutueshme e mënyrës së paqëndrueshme dhe, në fund, të papajtueshme me të cilën presidenti menaxhoi pushtetin ekzekutiv.
Në të vërtetë, mes shumë humbësve përballë së djathtës ekstreme që janë shfaqur në vende të ndryshme të botës gjatë viteve të fundit, presidenti francez është një rast centrist dhe postideologjik, i cili nuk mund t’i atribuohet së majtës bashkëkohore. Megjithatë, duhet thënë se ky dështim nuk buron nga vetë formula centriste, por nga gabimet e dukshme politike që presidenti bëri gjatë zbatimit të saj, duke përfunduar kështu duke e minuar atë.
Gabimi i tij më i rëndë ishte shpërfillja e politikës së brendshme franceze, menaxhimin e së cilës ua delegoi gradualisht dhe pothuajse tërësisht kryeministrave të shumtë, ndërsa presidencën e tij dhjetëvjeçare e përdori për të fituar personalisht një pozicion të rëndësishëm në skenën ndërkombëtare.
E vetmja çështje e politikës së brendshme që e angazhoi në mënyrë të konsiderueshme ishte reforma e detyrueshme e pensioneve. Për çështjet e tjera, ai nuk arriti të angazhohej me popullin francez dhe elektoratin e tij, pasi vëmendjen e kishte përqendruar te çështjet e mëdha ndërkombëtare. Çështja e emigracionit është një nga shembujt kryesorë. Sot ajo përbën një temë thelbësore elektorale dhe një nga faktorët kryesorë të suksesit politik të Le Pen.
Me fjalimin e mbajtur në Les Mureaux më 2 tetor 2020, Macron tregoi aftësinë e tij për të identifikuar problemet dhe për të denoncuar si separatizmin islamist, ashtu edhe synimin e Vëllazërisë Myslimane për të zëvendësuar parimet kushtetuese me ligjin e Sheriatit. Fjalimi dëshmoi aftësinë e tij politike, zotësinë retorike, kulturën e tij politike dhe, mbi të gjitha, kuptimin e shqetësimeve të elektoratit francez.
Megjithatë, pas kësaj nuk pasoi pothuajse asgjë. Macron ia besoi dosjen kryeministrit të tij, Jean Castex, i cili miratoi një ligj të debatueshëm kundër separatizmit, mbylli disa xhami dhe më pas çështja humbi përparësinë politike. Për gjashtë vitet që pasuan, Macron la në plan të dytë çështjet e emigracionit, islamizmit dhe Vëllazërisë Myslimane. Pikërisht në këtë terren kandidatura e Le Pen vazhdoi të forcohej ndjeshëm.
Presidenca e tij pati gjithashtu rezultate problematike në fushën vendimtare të ekonomisë, ku Macron mund të kishte shfrytëzuar më mirë përgatitjen e tij të fortë teknike, të fituar fillimisht në bankën Rothschild dhe më pas si ministër i Ekonomisë gjatë presidencës së François Hollande. Pasi ua delegoi këtë dosje kryeministrave dhe ministrave të ndryshëm, gjatë presidencës së Macronit borxhi publik u rrit ndjeshëm: nga 2.218,4 miliardë euro, ose 97,7 për qind e PBB-së në vitin 2017, në 3.595,5 miliardë euro në vitin 2026, ose 119 për qind të PBB-së.
Kjo përfaqëson një rritje prej 1.377,1 miliardë eurosh në një periudhë relativisht të shkurtër. Sipas këtij interpretimi, përmasat e rritjes janë sot shqetësuese dhe përbëjnë një nga faktorët që ushtrojnë presion mbi normat e interesit të obligacioneve qeveritare të vendeve evropiane me nivele të larta borxhi.
Për më tepër, Macron po shkon drejt përfundimit të mandatit të tij në një moment kur sondazhet tregojnë një mbështetje të konsiderueshme për Marine Le Pen dhe të djathtën ekstreme. Kjo prek pikërisht fushën së cilës Macron i ka kushtuar një pjesë të madhe të presidencës së tij: Evropën dhe politikën ndërkombëtare.
Sipas kësaj analize, ardhja e së djathtës ekstreme në krye të Francës do të kishte pasoja të rëndësishme jo vetëm për boshtin franko-gjerman, por mund të hapte gjithashtu një fazë të re tensionesh për të gjithë arkitekturën politike të Bashkimit Evropian./Përshtati "Pamfleti" nga "Linkiesta"macron elize Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Rajoni dhe Bota Drejtonin një platformë online me 17 mijë foto nudo, arrestohen dy vëllezër në Francë! 7 Tetor 2026, 22:4222:42Rajoni dhe Bota Murtaja në Rusi, Trump: Nuk mendojmë se është armë biologjike, së shpejti do të kemi më tepër informacion 7 Tetor 2026, 22:1322:13Rajoni dhe Bota Irani shton presionin në Hormuz, paralajmëron mbylljen e disa korridoreve detare 7 Tetor 2026, 21:4321:43Rajoni dhe Bota Një gjyq, qindra të akuzuar: Brenda gjyqeve masive të El Salvadorit 7 Tetor 2026, 20:5720:57Rajoni dhe Bota Shkrimi që fsi LaCivita, si strategu i Donald Trump u ‘ble’ nga Milorad Dodik 7 Tetor 2026, 20:0320:03Rajoni dhe Bota AfD-ja bën thirrje për ndërprerjen e mbështetjes për Ukrainën 7 Tetor 2026, 19:5619:56Rajoni dhe Bota