Premisa e Hararit, me të cilën pajtohem, është se ajo që po ndodh sot është diçka për të cilën shumica prej nesh nuk janë plotësisht të vetëdijshëm: fundi i njerëzimit siç e njihnim, që nisi rreth 10 000 vjet më parë, kur fiset e Epokës së Gurit filluan të përdornin gjuhën. Me rritjen e shpejtë të inteligjencës artificiale, gjuha nuk është më thjesht një mjet që njerëzit e përdorin për komunikim dhe ndërveprim. Ajo fiton pavarësi të plotë dhe fillon të veprojë si një agjent më vete, duke këputur kordonin që e lidhte me majmunët e brishtë të quajtur njerëz. Këtu has në problemin e parë: a funksionon ende si gjuhë një gjuhë pa subjekt ose subjekte, një gjuhë që vepron si agjent i pavarur? Për më tepër, a mund të reduktohet vërtet gjuha në dy funksionet e saj: llogaritjen intelektuale dhe shprehjen e emocioneve? Por me këtë çështje jam marrë diku tjetër.
100% Neutrale
Shumica e burimeve raportojnë neutrale.
Përditësuar 1 orë më parë
Artikulli ka një kornizim analitik dhe kritik mbi inteligjencën artificiale dhe vizionin e Hararit, pa favorizuar ndonjë aktor politik shqiptar.
Analiza e kornizimit bëhet automatikisht. Si funksionon →