Artikulli paraqet kritikën e opozitës ndaj procedurave të qeverisë si qendrore, me gjuhë akuzuese ('antikushtetuese'), ndërsa mbështetja e PD për marrëveshjen në parim zbehet në krahasim me fokuson në shkelje kushtetuese.
Shpërndarja e mbulimit
62% Pro-Opozitës
8 nga 13 burimet anojnë pro-opozitës.
Përditësuar 2 minuta më parë
Si e titulluan burimet
Artikulli paraqet qeverinë përmes deklaratave pozitive të një zëdhënësi qeveritar, duke e cilësuar marrëveshjen si 'historike' dhe duke theksuar arritjet në mbrojtje, pa përfshirë zëra kritikë ose opozitarë.
Artikulli paraqet marrëveshjen përmes zërit të qeverisë me tone pozitiv ('historike', 'besim', 'shkëlqyese'), ndërsa kritika e opozitës (Berisha) është e shkurtër dhe pa detaje, me titull sensacionalist që favorizon narativën qeveritare.
Artikulli paraqet marrëveshjen si historike dhe pozitive, me zërin kryesor të PS-së, ndërsa opozita përshkruhet me ton kritik dhe ironi (mospajtimet e Berishës me pozicionin e tij të kaluar).
Artikulli përdor gjuhë dramatike dhe akuzuese ndaj qeverisë, duke theksuar sekrecin, procedurën të përshpejtuar dhe sjelljen e dyshimtë të deputetit të qeverisë, ndërsa paraqet kritikën e opozitës si të justifikuar.
Artikulli përdor gjuhë akuzuese dhe dramatike ('ikën me vrap', 'rrëmbeu') për të paraqitur qeverinë si intransparente dhe në shkelje të procedurave kushtetuese, me burime kryesisht opozitare.
Artikulli përdor gjuhë akuzuese dhe dramatike ('ikën me vrap', 'rrëmbeu') për të paraqitur qeverinë si intransparente dhe në shkelje të procedurave kushtetuese, duke amplifikuar kritikën e opozitës.
Artikulli paraqet ekskluzivisht pozicionin e Berishës me akuza të forta ndaj Ramës ('dhunon Kushtetutën', 'procedura antikushtetuese'), pa përfshirë përgjigjen ose perspektivën e qeverisë.
Artikulli përqendrohet në kritikën e ashpër të Berishës ndaj qeverisë, duke përdorur gjuhë të fortë akuzuese ('turpshme', 'antikushtetuese', 'sundimtar pa ligj') dhe paraqet opozitën si mbrojtëse të Kushtetutës.
Artikulli paraqet qeverinë si aktor që merr vendime të nevojshme (procedurë e përshpejtuar), ndërsa opozita (PD) përshkruhet me veprime negative (bllokim, pengim).
Artikulli paraqet kritikën e opozitës ndaj qeverisë për procedurën e marrëveshjes, duke përdorur akuzat e Bardhit si kornizë kryesore pa balancim të dukshëm me përgjigjen e qeverisë.
Artikulli përdor gjuhë akuzuese ('fshehtësi', 'konfidenciale', 'procedurë të përshpejtuar', 'mbahen sekret') për të paraqitur qeverinë si intransparente dhe manipuluese në një çështje të rëndësishme financiare.
Artikulli paraqet marrëveshjen si 'historike' dhe 'dëshmi besimi', me zë qeveritar dominues (Balla), ndërsa kritikat e Berishës përfshihen minimalisht pa elaborim.
Analiza e kornizimit bëhet automatikisht. Si funksionon →

