Xhesjon Zogu nuk mbërriti dot në punë këtë mëngjes.
Një tjetër ditë kishte nisur për të si shumë të tjera. Një djalë i ri, vetëm 26 vjeç, ishte nisur drejt punës, pa e ditur se ajo rrugë do të ishte udhëtimi i fundit i jetës së tij.
Xhesjoni humbi jetën në një aksident tragjik, pasi një automjet, sipas të dhënave të para, kreu një parakalim të gabuar dhe u përplas me makinën e tij.
Por për familjen e tij, kjo nuk është thjesht një shifër tjetër në statistikat e aksidenteve rrugore. Është një jetë e këputur përgjysmë. Është një djalë që nuk do të kthehet më në shtëpi. Është një bir që la pas një nënë të sëmurë, një gjysh të moshuar dhe një familje që tashmë duhet të përballet me një dhimbje të pafundme.
Xhesjoni ishte rritur jetim. Nëna e tij është e sëmurë dhe ka kaluar dy infarkte, ndërsa së fundmi pritej t’i nënshtrohej edhe një ndërhyrjeje kirurgjikale. Familja jeton në një fshat të thellë të Krujës, larg qytetit dhe larg mundësive që shumë të tjerë i marrin të mirëqena.
Mes gjithë vështirësive, Xhesjoni ishte kthyer në forcën e shtëpisë.
Çdo ditë bënte rrugën drejt Tiranës për punë, por gjithmonë përpiqej të mos e linte nënën vetëm. Dy herë në ditë udhëtonte mes Tiranës dhe fshatit të tij, për të qenë pranë saj dhe pranë gjyshit të tij shumë të moshuar.
Sot, ajo derë ku Xhesjoni hynte çdo ditë nuk do të hapet më.
Ai nuk do të kthehet më për të pyetur nënën si është. Nuk do të ulet më pranë gjyshit. Nuk do të bëjë më rrugën e gjatë drejt Tiranës për të siguruar bukën e familjes.
Një vëlla e ka në burg, ndërsa familja e tij, sipas të afërmve, është përballur prej kohësh me vështirësi të mëdha. Tashmë, një tjetër goditje e rëndë ka rënë mbi këtë familje.
Të afërmit e përshkruajnë Xhesjonin si një nga djemtë më të mirë të Malësisë së Krujës. Një djalë punëtor, i përkushtuar ndaj familjes dhe gjithmonë pranë njerëzve të tij.
Por sot, Xhesjoni nuk është më.
Ai nuk humbi jetën duke kërkuar aventura. Nuk ishte në një garë. Nuk ishte duke rrezikuar jetën e të tjerëve. Ishte thjesht duke shkuar në punë.
Dhe ndoshta kjo është pjesa më e dhimbshme e kësaj tragjedie.
Në Shqipëri, njerëzit dalin nga shtëpia për të shkuar në punë, për të çuar bukën në familje, për të takuar të afërmit, por jo gjithmonë arrijnë të kthehen.
Një parakalim i gabuar. Një sekondë padurimi. Një vendim i marrë në timon.
Për dikë mund të jenë vetëm disa sekonda.
Për familjen e Xhesjonit, ato sekonda u kthyen në një dhimbje që nuk do të përfjë kurrë.
Xhesjoni nuk mbërriti dot në punë këtë mëngjes. Por mbi të gjitha, ai nuk do të mbërrijë më kurrë në shtëpinë e tij.