Lajme Zone
Studimi i ri zbulon pse Ebola mund të jetë fatale: Reagimi i fortë imunitar mund ta përkeqësojë sëmundjen
PolitikëSyri

Studimi i ri zbulon pse Ebola mund të jetë fatale: Reagimi i fortë imunitar mund ta përkeqësojë sëmundjen

Ebola mund të bllokojë mesazhet e sistemit imunitar brenda qelizave të infektuara, duke i mbajtur mekanizmat mbrojtës të organizmit aktivë për një kohë më të gjatë dhe duke e përkeqësuar potencialisht sëmundjen.

Ebola mund të bllokojë mesazhet e sistemit imunitar brenda qelizave të infektuara, duke i mbajtur mekanizmat mbrojtës të organizmit aktivë për një kohë më të gjatë dhe duke e përkeqësuar potencialisht sëmundjen. Një virus vdekjeprurës si Ebola mund të pritet të shkaktojë vdekjen duke çaktivizuar mekanizmat mbrojtës të organizmit.Lexo edhe:Vetëm 1 gradë më shumë gjatë verës/ Studimi zbulon rrezikun për personat me sëmundje të zemrës Virusi Ebola prodhon vërtet proteina që bllokojnë një sinjal kyç, të cilin organizmi e përdor për të luftuar infeksionin. Megjithatë, ajo që vërehet te pacientët është e kundërta. Personat që vdesin nga Ebola shpesh shfaqin nivelin më të lartë të aktivitetit të gjeneve që luftojnë viruset. Shkencëtarët janë përpjekur prej vitesh ta shpjegojnë këtë fenomen. Ebola mund të zgjasë aktivizimin e mekanizmave mbrojtës Një studim i ri e drejton vëmendjen te pikëzat mikroskopike të përbëra nga proteina dhe ARN, të cilat virusi Ebola i krijon brenda qelizave të infektuara. Këto pikëza njihen si kondensate virale dhe brenda tyre bllokohen edhe mesazhet imunitare të vetë qelizës. Pasi bllokohen, këto mesazhe nuk shpërbëhen në kohën kur normalisht duhet të ndodhë ky proces. Për pasojë, përgjigjja mbrojtëse mbetet aktive. Kjo përgjigje e zgjatur mund të jetë një nga faktorët që e rëndojnë kaq shumë gjendjen e pacientëve. Gjetjet publikohen në një periudhë kur në Republikën Demokratike të Kongos po zhvillohet një shpërthim i madh epidemik. Deri më 17 nëntor, Qendrat për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve (CDC) kishin raportuar 11.613 raste të konfirmuara dhe 5.678 vdekje të konfirmuara në Republikën Demokratike të Kongos. Shpërthimi epidemik përfshin virusin Bundibugyo, një të afërm të ngushtë të virusit të studiuar në këtë kërkim. Ebola krijon struktura të vogla që ngjajnë me fole Virusi Ebola përmban vetëm shtatë gjene. Dy prej tyre prodhojnë proteina të quajtura NP dhe VP35. Të dyja lidhen me ARN-në virale dhe me njëra-tjetrën, duke u grumbulluar në pikëza që nuk kanë membranë të jashtme. Gjatë një infeksioni, këto struktura mund të zënë nga një e pesta deri në një të tretën e një qelize. Jingru Fang drejtoi punën kërkimore në laboratorin Saphire, pranë Institutit të Imunologjisë La Jolla. Fang tani punon në Institutin e Bioinxhinierisë Omenn-Darling të Universitetit Princeton. “Kur zogjtë vendosen në një vend të ri, ata ndërtojnë fole ku mund të rrisin të vegjlit e tyre”, tha Fang. “Mund t'i përfytyroni kondensatet virale si fole për një virus.” Pikëzat virale bllokojnë ARN-në Për të studiuar këto pikëza, studiuesit futën proteinat NP dhe VP35 në qeliza të veshkave njerëzore. Virusi i vërtetë nuk u përdor, por pikëzat u formuan gjithsesi. Më pas, ARN-ja mesazhere në këto qeliza u ngjyros për t'u bërë e dallueshme. ARN-ja mesazhere mbart udhëzimet që një qelizë përdor për të prodhuar një proteinë. Përqendrimi i ARN-së mesazhere ishte më i lartë brenda pikëzave sesa në lëngun qelizor përreth tyre. Në qelizat njerëzore, grumbullimi arriti afërsisht në 40%. Qelizat e veshkave të lakuriqëve egjiptianë të frutave shfaqën një grumbullim edhe më të madh. Kur proteina NP u modifikua në mënyrë që të mos mund të lidhej më me ARN-në njëvargëshe, ky grumbullim u ul afërsisht përgjysmë. Një ndryshim i ngjashëm në proteinën VP35 pati pak ndikim në qelizat njerëzore. Kjo tregon se NP duket se luan rolin më të madh në grumbullimin e ARN-së. Jo të gjitha mesazhet hyjnë brenda Kjo shifër përfshin të gjitha mesazhet së bashku dhe nuk tregon se cilat prej tyre grumbullohen. Për këtë arsye, ekipi përdori një metodë të aftë për të analizuar njëkohësisht mijëra lloje ARN-je, duke përfshirë 136 gjene të lidhura me infeksionin nga Ebola dhe përgjigjen imunitare. U ekzaminuan rreth 90.000 qeliza dhe pikëza u gjetën në afërsisht 30% të tyre. Nga 66 gjenet që u matën në mënyrë të besueshme, të gjitha, përveç dy prej tyre, shfaqën përqendrim më të lartë brenda pikëzave. Sasia e ARN-së ndikonte shumë pak. Mesazhet e rralla grumbulloheshin brenda, ndërsa të tjera, shumë më të zakonshme, mbeteshin jashtë. Kjo tregonte se vendndodhja e tyre përcaktohej nga diçka tjetër, përveç sasisë. Forma e ARN-së përcakton hyrjen Forma rezultoi të ishte shpjegimi më i përshtatshëm. ARN-ja nuk është gjithmonë një varg i drejtë. Pjesë të saj bashkohen aty ku bazat përputhen, duke bërë që molekula të paloset në struktura në formë sythesh dhe kërcellesh. Mesazhet që kishin më pak palosje në pjesët e tyre që kodojnë proteinat hynin më lehtë. Për ta testuar këtë, udhëzimet gjenetike në disa mesazhe u rishkruan. Versionet e reja prodhonin të njëjtën proteinë, por paloseshin ndryshe. Ato që kishin më pak palosje hynin më lehtë. U ekzaminuan gjithashtu dhjetë viruse që përmbajnë ARN me varg negativ, përfshirë Ebolën, fruthin, tërbimin dhe Marburgun. Te të gjitha këto viruse, rajonet që kodojnë proteinat kishin më pak palosje sesa mesazhet njerëzore që mbeteshin jashtë. Interferoni ndryshon se cilat mesazhe hyjnë Gjetja më e rëndësishme lidhej me interferonin. Interferoni i tipit I, i cili çlirohet kur një qelizë zbulon praninë e një virusi, aktivizon qindra gjene mbrojtëse në qelizat përreth. Pasi qelizat u trajtuan me interferon, pikëzat filluan të grumbullonin mesazhe të ndryshme. Mesazhet e më shumë se 20 gjeneve mbrojtëse u shfaqën brenda pikëzave. Ndryshoi gjithashtu rregulli që përcaktonte hyrjen. Pjesa që kodon proteinën nuk ishte më treguesi më i mirë. Në vend të saj, rëndësi më të madhe mori pjesa fre e secilit mesazh, segmenti që vjen pas udhëzimeve për prodhimin e një proteine. Mekanizmat mbrojtës imunitarë mund të kthehen kundër organizmit Mesazhet e mbrojtjes imunitare shpesh kanë pjesë fre të gjata dhe shumë të palosura. Sa më e palosur të ishte pjesa fre, aq më shumë nga ai mesazh gjendej brenda pikëzave. Interferoni rrit gjithashtu sasinë e proteinave që lidhen me ARN-në dhe disa prej tyre mund të ndihmojnë në tërheqjen e mesazheve imunitare brenda pikëzave. Personat që vdesin nga Ebola shpesh shfaqin aktivitet më të lartë të gjeneve të tyre mbrojtëse sesa ata që mbijetojnë. Edhe personat që shërohen mund të shfaqin shenja të aktivitetit të gjeneve të lidhura me inflamacionin vite më vonë. Erica Ollmann Saphire, e cila drejtoi studimin së bashku me Fang, është presidente dhe drejtoreshë ekzekutive e Institutit të Imunologjisë La Jolla. “Këto janë përgjigje të fuqishme imunitare, por ato nuk funksionojnë mirë”, tha Ollmann Saphire. Mesazhet i shpëtojnë procesit të shpërbërjes Normalisht, qelizat e shpërbëjnë ARN-në mesazhere pasi ajo ka përmbushur funksionin e saj. Enzima si XRN1 ndihmojnë në kryerjen e këtij procesi. Ngjyrosja tregoi se brenda pikëzave kishte më pak XRN1 sesa në lëngun qelizor përreth. Kjo ngriti një pyetje tjetër: a mbijetojnë më gjatë mesazhet e bllokuara brenda, sepse enzimat nuk mund t'i arrijnë ato? Mesazhet e mbajtura brenda pikëzave shpërbëheshin më ngadalë sesa të njëjtat mesazhe në qelizat që përmbanin një proteinë NP të modifikuar, e cila nuk mund të lidhej me ARN-në. Mesazhet që mbeteshin jashtë shpërbëheshin me ritme të ngjashme në të dy grupet. “Përgjigjja antivirale është si një armë dhe qelizat e përdorin shpërbërjen si një mënyrë për ta çaktivizuar atë armë”, shpjegoi Fang. Pikëzat ndryshojnë prodhimin e proteinave Ndryshime u vunë re edhe në prodhimin e proteinave. Një proteinë që i nevojitet qelizës për të nisur prodhimin e proteinave të tjera mungonte pothuajse plotësisht brenda pikëzave. Në mungesë të interferonit, më shumë ARN mesazhere grumbullohej brenda, por prej saj prodhohej më pak proteinë. Në prani të interferonit, të dyja u rritën: një mesazh mbrojtës u shtua më shumë se gjashtëfish dhe nivelet e dy proteinave mbrojtëse u rritën krahas tij. Në një eksperiment përfundimtar u përdor një virus Ebola i dobësuar, të cilit i mungonte një gjen i nevojshëm për replikim. Një mesazh mbrojtës i quajtur IFIT3 u gjet gjithashtu brenda pikëzave të këtyre qelizave të infektuara. Pse lakuriqët e natës mund të jenë të ndryshëm Lakuriqët e natës mund të mbartin filoviruse pa u sëmurë. Këto viruse i përkasin së njëjtës familje me Ebolën. Gjenet e lakuriqëve të natës nuk mund të analizohen me mjetet e krijuara për ARN-në njerëzore. Për këtë arsye, u përdorën modele kompjuterike për të parashikuar mënyrën se si do të paloseshin 45 nga mesazhet e grumbulluara te lakuriqët e natës, ferretët dhe makakët. Ferretët dhe makakët mund të sëmuren rëndë nga Ebola, gjë që i bën ata të dobishëm për krahasim. Brenda grupit të gjeneve mbrojtëse, versionet e lakuriqëve të natës kishin pjesë fre më pak të palosura sesa ato njerëzore. Pjesët fre te ferretët dhe makakët ishin shumë më të ngjashme me ato të njerëzve. Gjenet jashtë grupit mbrojtës nuk shfaqën dallime domethënëse midis specieve. Temperatura e lartë trupore shpesh shoqërohet me një përgjigje të interferonit, ndaj parashikimet u përsëritën në temperaturën 102 gradë Fahrenheit (39 gradë Celsius). Mesazhet që përmbanin pjesët fre të ARN-së së lakuriqëve të natës u sollën ashtu siç ishte parashikuar nga modeli i palosjes. Pjesa fre më pak e palosur e ARN-së së lakuriqëve të natës e mbajti mesazhin e saj jashtë pikëzave më mirë sesa pjesa përkatëse njerëzore. Për këtë arsye, mesazhet imunitare të lakuriqëve të natës mund të kenë më pak gjasa të bllokohen. Nëse mbeten jashtë, qelizat mund t'i shpërbëjnë ato në kohën e zakonshme. Çfarë nuk mund të tregojnë qelizat e veshkave Shumica e eksperimenteve përdorën qeliza të veshkave të kultivuara në laborator. Procesi nuk u testua te pacientët njerëzorë ose te kafshët e gjalla dhe, në pjesën më të madhe të punës kërkimore, proteinat NP dhe VP35 u përdorën në vend të virusit të plotë. Qelizat u analizuan vetëm në një moment, 24 orë pas futjes së proteinave, duke përfshirë 136 gjene nga afërsisht 20.000 gjithsej. Qelizat e veshkave njerëzore reaguan dobët ndaj interferonit. Për këtë arsye, u përdorën përqendrime më të larta për periudha më të gjata sesa mund të nevojiten në inde të tjera. Modelet e palosjes së ARN-së ishin parashikime kompjuterike. Ato nuk mund të tregojnë plotësisht se si sillet çdo molekulë ARN-je brenda një qelize të gjallë. Shpërbërja e pikëzave mund të ndihmojë Krahasimi me lakuriqët e natës përfshiu vetëm një specie. Ajo u zgjodh pjesërisht sepse shkencëtarët ende nuk e kanë identifikuar bartësin natyror të virusit Ebola. “Nuk e dimë nëse ky ndryshim mund të shpjegojë gjithçka, por ai u jep studiuesve një pikënisje për të vazhduar kërkimet dhe për të konfirmuar atë që kemi zbuluar në mostra të tjera njerëzore ose shtazore”, shtoi Fang. Autorët shkruan se shpërbërja e pikëzave mund të jetë një mundësi që ia vlen të shqyrtohet si trajtim. Kjo mund të ngadalësojë virusin dhe të parandalojë që mesazhet imunitare të mbeten aktive për një kohë tepër të gjatë. Sfida kryesore është që kjo të arrihet brenda qelizave të gjalla, pa i shkatërruar ato./Earth.com