Katër vite më parë, më 11 gusht 2022, një tragjedi e rëndë tronditi familjen Sako në fshatin Suk-1 të Roskovecit. 14-vjeçari, i biri i Novruz Sakos, kishte dalë për të peshkuar në lumin Seman, por u zhduk në ujërat e lumit. Pas rreth 24 orësh kërkime nga banorët dhe Policia, trupi i të miturit u gjet pa shenja jete. Djali kishte trashëguar zanatin e peshkimit nga babai i tij, i cili kishte ndërruar jetë disa vite më parë. Në atë kohë, vëllezërit dhe motrat e 14-vjeçarit treguan për vështirësitë e mëdha ekonomike të familjes, e cila përbëhej nga nëna dhe tetë fëmijë. Ata thanë se familja mbahej me të ardhurat që nëna siguronte duke punuar me ditë, pasi nuk kishte një punë të qëndrueshme. Tragjedia ishte edhe më e rëndë pasi rreth 10 vite më parë, një tjetër fëmijë i familjes, vetëm 7 vjeç, kishte humbur jetën nga mbytja.
Në redaksinë e JOQ Albania mbërriti atëherë një denoncim i fortë, ku një banor i Suk-1 akuzonte kryetaren e Bashkisë Roskovec, Majlinda Bufi, se familjes Sako i ishte hequr ndihma ekonomike, pavarësisht gjendjes së rënduar sociale. Sipas denoncuesit, familja jetonte në kushte ekstreme varfërie dhe 14-vjeçari punonte në sera për të siguruar të ardhura, ndërsa një pjesë të kohës shkonte për të peshkuar në lum për të siguruar ushqim për familjen. Denoncuesi pretendonte se heqja e ndihmës ekonomike e kishte rënduar edhe më tej situatën e familjes dhe e kishte detyruar të miturin të kontribuonte për të siguruar një vakt. Në denoncim, banori e drejtonte përgjegjësinë politike dhe morale ndaj kryebashkiakes Majlinda Bufi, duke përdorur edhe akuza tepër të rënda ndaj saj. Këto ishin pretendime të një qytetari të publikuara në atë kohë dhe nuk përbëjnë një konstatim gjyqësor se ndihma ekonomike apo vendimet e Bashkisë shkaktuan vdekjen e 14-vjeçarit.
Sot, katër vite pas tragjedisë, historia e familjes Sako rikthehet si një kujtesë e fortë për varfërinë, mungesën e mbështetjes sociale dhe pasojat e rënda që mund të kenë familjet në nevojë. Pyetja që mbetet për t’u ngritur është nëse institucionet vendore kishin bërë gjithçka që duhej për të mbështetur një familje me nëntë anëtarë, e cila, sipas dëshmive të dhëna në atë kohë, jetonte në kushte shumë të vështira ekonomike. Katër vite më pas, emri i Novruz Sakos dhe i djalit të tij 14-vjeçar mbetet i lidhur me një prej tragjedive më të dhimbshme të komunitetit të Suk-1, ndërsa denoncimi i bërë atëherë për ndihmën ekonomike dhe përgjegjësinë e institucioneve mbetet pjesë e historisë së kësaj ngjarjeje.