Më shumë se 25 shtete amerikane u kërkojnë nxënësve të mësojnë të lexojnë dhe të shkruajnë me shkrim kursiv. Nga Mary Jean Tecce De Carlo/ Dikur, të mësoje të lexoje dhe të shkruaje me shkrim kursiv ishte një etapë e rëndësishme për pothuajse çdo nxënës amerikan.Lexo edhe:Horoskopi, 26 gusht/ Çfarë parashikojnë yjet për secilën shenjë Deri në fillim të shekullit XX, fëmijët në SHBA mësoheshin përgjithësisht të shkruanin me shkrim kursiv ose shkrim dore, në vend të shkrimit me shkronja të veçuara që u mësohet zakonisht fëmijëve të vegjël sot. Në atë kohë, disa njerëz mendonin se karakteri i një personi mund të gjykohej nga cilësia e shkrimit të tij. Në gjysmën e parë të shekullit XX, kaligrafia mësohej shpesh si lëndë më vete në shkollat fillore amerikane. Fëmijët mund të kalonin deri në 45 minuta në ditë duke mësuar dhe ushtruar shkrimin me dorë. Gjatë këtyre viteve, nxënësit zakonisht mësonin shkrimin me shkronja të veçuara në kopsht, në klasën e parë dhe të dytë. Shkrimi i lidhur zakonisht prezantohej në klasën e tretë ose më vonë, pjesërisht sepse disa studiues të zhvillimit të fëmijëve besonin se shkrimi me shkronja të veçuara ishte më i lehtë për t’u mësuar nga fëmijët e vegjël dhe përputhej me llojin e shkronjave që ata shihnin gjatë leximit. Unë jam produkt i këtij sistemi. E mësova shkrimin kursiv në klasën e tretë dhe fitova çmime për shkrimin tim të shkëlqyer nga murgeshat e pensionuara që dikur punonin në shkollën time katolike. Sot jam profesor klinik i studimeve të alfabetizimit dhe pedagog për mësuesit, ndërsa merrem me kërkime mbi leximin dhe shkrimin. Megjithatë, përvoja ime nuk është më tipike, pasi mësimi i shkrimit kursiv ka humbur popullaritetin gjatë dekadave të fundit. Megjithatë, disa shtete dhe shkolla po e rishqyrtojnë vlerën e tij për nxënësit e sotëm. Largimi nga shkrimi kursiv Në vitet 1980, koha kushtuar mësimit të shkrimit kursiv në disa shkolla ishte ulur nga 45 minuta në ditë në vetëm 30-60 minuta në javë. Koha e caktuar për të vazhdoi të zvogëlohej, pjesërisht për shkak të lëvizjes së viteve 1990 drejt standardeve të unifikuara, e cila krijoi programe mësimore të mbingarkuara me përmbajtje. Standardet e reja të matematikës kërkonin që analiza e të dhënave dhe probabiliteti të përfshiheshin në mësimin e matematikës që në klasat e para, përfshirë kopshtin. Ndërkohë, standardet për shkencat shoqërore pasqyronin një qasje më të gjerë ndaj historisë, duke i kushtuar më shumë vëmendje figurave si MansaMusa, udhëheqësi i Perandorisë së Malit në fillim të viteve 1300. Në të njëjtën kohë, kompjuterët u bënë gjithnjë e më të pranishëm në shkolla dhe në shtëpi, duke e bërë aftësinë për të shkruar në tastierë të dukej si një aftësi e domosdoshme. Shkrimi kursiv nisi të dukej i vjetruar. Standardet e përbashkëta të arsimit, një grup standardesh kombëtare për nxënësit nga kopshti deri në klasën e 12-të, u miratuan në një formë ose në një tjetër nga 45 shtete midis viteve 2009 dhe 2014. Këto standarde kërkonin që fëmijët të mësonin të shkruanin në tastierë, duke bërë që koha e çmuar e mbetur për mësimin e shkrimit të përdorej për të mësuar shtypjen në tastierë. Rikthimi i shkrimit kursiv? Nuk kaloi shumë kohë që, në fillim të viteve 2010, penduli të niste të lëkundej sërish në favor të shkrimit kursiv. E paraqitur si një rikthim te bazat, Karolina e Veriut miratoi ligjin e parë për shkrimin e lidhur në vitin 2013. Ai u kërkonte nxënësve të ishin në gjendje të lexonin dhe të shkruanin me shkrim kursiv deri në fund të klasës së pestë. Ligji u kërkonte fëmijëve gjithashtu të mësonin përmendësh tabelën e shumëzimit. Deri në vitin 2015, edhe 14 shtete të tjera kishin vendosur një lloj detyrimi për mësimin e shkrimit kursiv. Në vitin 2026, më shumë se 25 shtete, përfshirë Pensilvaninë, Floridën, Kaliforninë dhe Miçiganin, kërkojnë që shkrimi kursiv të mësohet në shkolla. Ligjvënësit përmendin disa arsye për ta bërë atë të detyrueshëm në shkolla. Ligjvënësit në Pensilvani dhe Florida argumentojnë, për shembull, se një shoqëri qytetarësh të informuar duhet të jetë në gjendje të lexojë dokumente historike, të cilat shpesh janë shkruar me shkrim kursiv. Në vitin 2025, një përfaqësuese e Miçiganit sugjeroi se leximi i shkrimit kursiv ishte gjithashtu thelbësor për ruajtjen e historisë familjare. Mbesa e saj arriti të lexonte një letër që babai i saj i ndjerë, djali i ligjvënëses, kishte shkruar me shkrim kursiv vetëm sepse shkolla e saj vazhdonte ta mësonte këtë aftësi. Një anëtare e Asamblesë së Kalifornisë kishte në mendje një realitet më modern, duke sugjeruar se shkrimi kursiv mund të përdorej për t’u siguruar që nxënësit të mos përdorin inteligjencën artificiale për të kryer detyrat e shkollës. Përfitimet e shkrimit kursiv Aftësia për të shkruar kursiv mund të ketë përfitime për nxënësit. Një studim i vitit 2020, i kryer në Norvegji, lidhi 12 të rritur dhe 12 paraadoleshentë me pajisje për imazherinë e trurit, ndërsa ata shkruanin me shkrim kursiv, vizatonin dhe shtypnin në tastierë. Studiuesit zbuluan se shkrimi me dorë aktivizon valët e trurit dhe rrugët nervore që përdoren për të mësuar dhe për kujtesën. Mësimi i shkrimit kursiv lidhet gjithashtu me rezultate më të mira te nxënësit me disleksi dhe disgrafi, një çrregullim neurologjik i të nxënit që e bën të vështirë shkrimin. Studime të tjera kanë treguar ndikimin e shkrimit kursiv në rrjedhshmërinë dhe cilësinë e të shkruarit. Disa studime tregojnë se shkrimi kursiv mund t’i ndihmojë njerëzit të shkruajnë më shpejt, ndërsa studime të tjera kanë zbuluar se fëmijët që shkruajnë kursiv mund të mos kenë ndonjë avantazh në shpejtësi. Nxënësit e klasës së parë në Portugali, të cilëve u ishte mësuar shkrimi kursiv, shkruanin në “blloqe” më të gjata, gjë që studiuesit ia atribuuan rrjedhës së pandërprerë të këtij lloj shkrimi. Madje ka kërkime që sugjerojnë se shkrimi kursiv u jep nxënësve një nxitje të hershme në aftësitë e leximit, jo vetëm në aftësinë për të shkruar. Një studim i vitit 2019, me 141 nxënës të klasës së parë, zbuloi se fëmijët që mësonin shkrimin e lidhur lexonin më mirë në fund të vitit shkollor sesa shokët e klasës që nuk e kishin mësuar atë. Një teori është se mësimi i shkrimit kursiv e stërvit trurin që t’i përpunojë shkronjat në mënyrë më efikase. Shkrimi kursiv në botën e sotme Jo të gjithë janë të bindur se shkrimi kursiv e meriton këtë rikthim. Së pari, provat shkencore janë më të dobëta nga sa pretendojnë mbështetësit e tij. Ka prova të forta se shkrimi me dorë është më i mirë se shtypja në tastierë për të mësuar dhe për kujtesën. Ajo që është shumë më pak e qartë është nëse shkrimi kursiv ka vërtet avantazh ndaj shkrimit të zakonshëm me shkronja të veçuara. Është e mundur që një pjesë e madhe e kërkimeve të fundit mbi trurin, të cituara në parlamentet shtetërore nga Pensilvania deri në Kaliforni, të jenë kryer me fëmijë që shkruanin shkronjat veçmas dhe jo duke i lidhur ato me njëra-tjetrën. Megjithatë, mësimi i shkrimit kursiv në shkollat e sotme nuk është domosdoshmërisht i thjeshtë. Shumë prej mësuesve të sotëm, si edhe shumë prej atyre që do të bëhen mësues nesër, nuk e kanë mësuar kurrë shkrimin kursiv. Kjo do të thotë se shtetet tani po u kërkojnë pedagogëve të mësojnë një aftësi që vetë nuk e zotërojnë. Pastaj është edhe çështja e kohës. Mësimi i duhur i shkrimit kursiv mund të kërkojë rreth 70 minuta në javë, ndërsa fëmijët përpiqen ta përvetësojnë këtë aftësi. Si mund të përshtatet kjo me ditët e ngarkuara të shkollës? Për më tepër, jo çdo fëmijë do ta pëlqejë mësimin e shkrimit kursiv. Mjafton të pyesni një mësues që është përpjekur të entuziazmojë një klasë plot me 7-vjeçarë për të mësuar se si të formojnë siç duhet një G të madhe me shkrim kursiv. /Washington Post – Syri.net
