“Sa me fat jam që kam diçka që e bën kaq të vështirë të thuash lamtumirë”. Nëse thelbi i Sydney Towle do të mund të përmblidhej në një fjali, do të ishte pikërisht kjo. Influencerja e kishte shndërruar sëmundjen e saj në një manifest në rrjetet sociale, në një himn për jetën që pasqyrohej në përmbajtjet që publikonte edhe në momentet më të vështira. Por mbi të gjitha, ishte vetëm 26 vjeçe dhe kishte një dëshirë të jashtëzakonshme për të jetuar, e cila nuk e braktisi deri në fund. Deri më 5 gusht, ditën kur një formë e rrallë e kancerit i mori jetën. Lajmi u bë i ditur sot në profilin e saj në Instagram me mesazhin: “Një rreze dielli e përjetshme. Një bijë, një motër dhe një mike e shumë njerëzve”. Postimi i saj i fundit daton më 23 korrik. Javët e fundit të jetës i kaloi në një qendër të kujdesit paliativ. Jeta e saj ndryshoi papritur një ditë të zakonshme, tre vjet më parë. Sydney jetonte në Los Anxheles, sapo ishte diplomuar në Dartmouth dhe punonte në sektorin e marketingut. Ditët e saj kalonin mes punës, miqve dhe surfit. Çdo moment dokumentohej me kujdes në foto dhe video. Më pas nisën një fryrje e lehtë në bark dhe një ndjesi djegieje që nuk mund ta shpërfillte. Në urgjencë mori diagnozën: kolangiokarcinomë, një formë e rrallë kanceri që prek rrugët biliare, kanalet mikroskopike që lidhin mëlçinë me zorrët. LEXO edhe...‘Duhet të zgjedhim JD’, Trump ‘piketon’ Vance si pasardhësin e tij për zgjedhjet 2028! Zv. presidenti ende i pavendosur Që nga ai moment nisi rrëfimi i saj për atë që do të thotë të jesh i sëmurë dhe, njëkohësisht, të kesh një dëshirë të madhe për të jetuar. Ajo tregoi se këto dy gjëra nuk janë të papajtueshme. Nuk kërkoi kurrë mëshirë; e udhëhiqte ajo që mund të përkufizohej si një frymë informuese, ndërsa vetë përballej me ndryshimet e trupit të saj, që herë e tradhtonte e herë i jepte shpërblime të vogla. Publikoi video ku shumë të rinj si ajo kuptuan për herë të parë çfarë do të thotë t’i nënshtrohesh kimioterapisë, të ndihesh fizikisht i rraskapitur dhe i dëshpëruar. Por tregoi edhe entuziazmin që mund të gjendet në bukurinë e gjërave të vogla, në udhëtime dhe në dashurinë e njerëzve të afërt. Sipas saj, kanceri nuk duhej ta fshinte gjithçka tjetër. As mundësinë për t’u dashuruar me një qytet, për të udhëtuar vetëm, për të ngrënë një akullore apo për të kërcyer në kuzhinë. Ky ishte thelbi i rrëfimit të saj, i cili me kalimin e kohës fitoi mbi një milion ndjekës në TikTok dhe Instagram: të tregonte sëmundjen pa e shndërruar atë në të vetmin përkufizim të vetes. Në videot e saj kalohej nga salla e kimioterapisë në një shëtitje në Spanjë, nga një udhëzues se si të përballohej rënia e flokëve, së bashku me nënën e saj, duke vendosur kompresa me akull në kokë për ta zvogëluar atë deri te një udhëtim vetëm në Evropë pas një operacioni delikat që përfshiu heqjen e tëmthit dhe të një pjese të mëlçisë. Çdo etapë bëhej një mundësi për të treguar se çfarë do të thotë të jetosh me një diagnozë që ta ndryshon të ardhmen, pa hequr dorë nga ndërtimi i së tashmes. “Shkoni merrni një kuti akullore, shikoni filmin tuaj të preferuar, kujtoni se jeta është e bukur dhe se ndonjëherë ndodhin gjëra të këqija, por kjo nuk e bën jetën të keqe”, thoshte ajo në një nga videot e saj më të njohura. Ishte një mesazh i thjeshtë që përmblidhte filozofinë me të cilën kishte vendosur ta përballonte sëmundjen. Në videot e saj ajo nuk premtonte se gjithçka do të shkonte mirë. Përsëriste diçka shumë më të vështirë: se lumturia nuk duhet shtyrë për kohën kur dhimbja të ketë marrë fund. Ajo duhet kërkuar në kohën që kemi. Me kalimin e kohës, Sydney u bë edhe një pikë referimi për shumë të rinj të prekur nga kanceri. Përmes rrëfimit të saj, ajo kontribuoi në rritjen e ndërgjegjësimit për rëndësinë e kërkimit shkencor dhe i dha zë një brezi pacientësh që shpesh mbetet i papërfaqësuar. Ajo nuk fshehu as anët më të vështira të sëmundjes. Tregoi për vetminë, miqësitë që ndryshonin dhe vështirësinë për të imagjinuar një marrëdhënie romantike ndërsa bashkëmoshatarët e saj ndërtonin jetën e tyre. “Si mund t’u tregosh të tjerëve çfarë ke bërë kohët e fundit, kur ajo që ke bërë është të kalosh kimioterapinë?”, pyeste ajo në një nga monologët e saj. Në vitin 2024, pas rikthimit të sëmundjes në mëlçi, ajo u transferua në Nju Jork për t’u trajtuar në Memorial Sloan Kettering Cancer Center. Edhe atëherë zgjodhi ta tregonte ndryshimin në stilin e saj: me një video ku kërcente në rrugët e qytetit nën tingujt e këngës “Welcome to New York” të Taylor Swift. “Gjithmonë kam ëndërruar të jetoj në Nju Jork”, shpjegonte ajo. “Dhe jeta është e shkurtër, siç më kujtohet vazhdimisht”. Megjithatë, paralelisht iu desh të përballej edhe me një betejë tjetër. Një grup i madh komentuesish dashakeq në internet, të gatshëm të sulmonin për çdo arsye, nuk e kurseu as atë. Disa përdorues në Reddit filluan të pretendonin se ajo po shtirej sikur ishte e sëmurë. Ata analizonin çdo video të saj, vinin në dyshim trajtimet që merrte, kontaktonin madje edhe markat me të cilat bashkëpunonte dhe, në një rast, edhe mjekët që e trajtonin. Sydney vendosi të mos u përgjigjej kurrë publikisht këtyre akuzave. Ajo vazhdoi thjesht të bënte atë që kishte bërë gjithmonë: të dokumentonte jetën e saj të përditshme. Historia e saj, përfshirë edhe ngacmimet që pësoi në internet, u trajtua në një artikull të gjerë të The New York Times në maj të vitit 2025. “Më vjen keq që janë kaq të zemëruar, sepse të jetosh me kancerin mund të jetë ndryshe nga sa e imagjinojnë”, kishte komentuar ajo. Sot videot e saj mbeten ende në internet, ashtu siç i kishte menduar: jo si ditari i një sëmundjeje, por si rrëfimi i një jete të jetuar plotësisht. Ndoshta ky është mesazhi që u la atyre që e ndoqën: se një diagnozë mund të ndryshojë mënyrën se si e jeton kohën, por jo domosdoshmërisht dëshirën për ta jetuar atë./Corriere P.J/ReportTv.al sydney towle kancer SHBA Komento Komente Sondazhi i ditës: GJKKO kërkon të kufizojë aksesin e mediave dhe të drejtave të gazetarëve gjatë seancave, a jeni dakord? Po 35.3% Jo 59.5% Nuk e di 5.3% Vota total: 1920 Sondazhi i ditës: GJKKO kërkon të kufizojë aksesin e mediave dhe të drejtave të gazetarëve gjatë seancave, a jeni dakord?
