Një studim i ri sugjeron se Revolucioni Industrial nuk ndryshoi aq shumë kohëzgjatjen e gjumit, sa orarin e tij. Njerëzit modernë mund të mos flenë domosdoshmërisht më pak se paraardhësit tanë, por mënyra se kur flenë dhe sa të rregullta janë oraret e gjumit ka ndryshuar ndjeshëm. Studiuesit zbuluan se njerëzit që jetojnë sot në komunitete gjuetarësh-mbledhësish në vende të ndryshme të botës, pa ndriçim elektrik, flenë po aq ose edhe më pak se banorët e qyteteve.Lexo edhe:A duhet të flini në të njëjtin shtrat me beben tuaj? Por ata zgjohen dhe shkojnë në shtrat shumë më herët, duke ndjekur ciklin natyror të dritës dhe errësirës, ndryshe nga njerëzit që jetojnë në zona të urbanizuara. Studimi, i botuar në revistën Brain Medicine, ndërthur antropologjinë, historinë dhe filogjenomikën, fushën që bashkon studimin e evolucionit me gjenomikën, për të argumentuar se ajo që i dallon më shumë modelet moderne të gjumit nga ato të paraardhësve tanë është koha dhe rregullsia e tij, jo kohëzgjatja. Një ekip ndërkombëtar studiuesish zbuloi se njerëzit që jetojnë pa ndriçim elektrik në tri shoqëri të veçanta gjuetarësh-mbledhësish në dy kontinente flenë nga 6,4 deri në 7,1 orë në natë, një shifër e ngjashme me ose më e ulët se mesatarja në shoqëritë e industrializuara. Në mesin e shekullit XIX, vunë në dukje studiuesit, besohej se një ditë mesatare për një person që jetonte në një zonë të industrializuar përbëhej nga tetë orë punë, tetë orë pushim dhe tetë orë gjumë. Kjo ide u kthye gradualisht në një të vërtetë të pranuar gjerësisht, megjithëse në atë kohë modelet e gjumit nuk ishin studiuar në mënyrë sistematike. Autori i parë i studimit, Seithikurippu Pandi-Perumal, nga Universiteti Chandigarh në Mohali të Indisë, tha: “Literatura vazhdon të pyesë nëse flemë më pak se paraardhësit tanë dhe ne mendojmë se kjo është pyetja e gabuar. “Kur vendos të dhënat nga terreni përkrah dokumenteve arkivore dhe të dhënave gjenomike, ajo që e dallon gjumin e shoqërive industriale nga ai i shoqërive paraindustriale është koha kur ndodh dhe sa rregullisht përsëritet. Jo sa orë zgjat.” Tri popullatat e gjuetarëve-mbledhës të përdorura për krahasim ishin Hadza të Tanzanisë, San të Namibisë dhe Tsimane të Bolivisë. Studiuesit zbuluan se gjumi i tyre ndjek nga afër ciklin lokal të dritës dhe errësirës. Studimi tregoi se industrializimi bëri që gjumi të shtyhej më vonë, rregullsia nga një ditë në tjetrën të dobësohej, përshtatja me dritën natyrore të binte dhe çrregullimet e diagnostikueshme të gjumit të bëheshin më të zakonshme. Megjithatë, sipas gjetjeve, numri i përgjithshëm i orëve të gjumit ndryshoi më pak se të gjitha këto. Studimi sugjeron gjithashtu se ndryshimet klimatike mund të çojnë në rritjen e çrregullimeve të gjumit. Projeksionet tregojnë se, në një skenar me emetime të larta dhe nëse nuk merren masa të tjera për përshtatjen e sjelljes ose teknologjisë, rritja e temperaturave mund të sjellë nga gjashtë deri në 14 net me gjumë të pamjaftueshëm për çdo 100 persona në vit, gjatë periudhës 2050–2099 në SHBA. Pasojat do të ndiheshin më shumë nga njerëzit me të ardhura të ulëta dhe banorët e rajoneve më të ngrohta. Bashkautori i studimit, Haitham Jahrami, nga Universiteti i Gjirit Arab në Bahrein, shtoi: “Gjumi nuk shpërndahet në mënyrën që njerëzit mendojnë. “Zhurma, drita, nxehtësia dhe cilësia e banesave ndikojnë më shumë te njerëzit që kanë më pak mundësi për t’u mbrojtur prej tyre, dhe secili prej këtyre faktorëve mund të menaxhohet.Rregullat e ndërtimit dhe standardet e ndriçimit janë masa që ndikojnë drejtpërdrejt te gjumi, edhe pse askush nuk i klasifikon zakonisht në këtë mënyrë.” /Talker News – Syri.net
