Gjetjet, të publikuara në Nature Metabolism, ofrojnë një vështrim jashtëzakonisht të detajuar mbi mënyrën se si trupi i njeriut reagon gjatë një agjërimi të zgjatur. Studiuesit gjetën prova të efekteve biologjike që shkonin përtej humbjes së peshës, megjithëse shumë prej ndryshimeve që mund të lidhen me shëndetin nuk u bënë të dukshme derisa pjesëmarrësit kishin kaluar afërsisht tre ditë pa ushqim. Shkencëtarë nga Precision Healthcare University Research Institute (PHURI) i Queen Mary University of London dhe Norwegian School of Sports Sciences zhvilluan këtë studim. Duke identifikuar ndryshimet molekulare që lidhen me agjërimin, studiuesit shpresojnë të krijojnë një bazë për studime të ardhshme që, përfundimisht, mund të çojnë në trajtime të afta të riprodhojnë disa nga efektet e agjërimit.Lexo edhe:Pijet dietike apo uji? Studimi 2-vjeçar zbulon cilat ndihmojnë më shumë në humbjen e peshës Kjo mund të jetë veçanërisht e rëndësishme për njerëzit që mund të përfitojnë nga disa efekte biologjike të agjërimit, por që nuk mund t'i nënshtrohen në mënyrë të sigurt një agjërimi të zgjatur ose të ndjekin qasje që imitojnë agjërimin, siç janë dietat ketogjenike. Si përshtatet trupi me agjërimin Njerëzit kanë evoluar për të toleruar periudha të zgjatura pa ushqim, një aftësi që ishte thelbësore në kohët kur vaktet ishin të paparashikueshme. Sot, miliona njerëz agjërojnë për arsye kulturore, fetare, mjekësore ose për humbje peshe. Agjërimi ka gjithashtu një histori të gjatë në mjekësi. Ai është përdorur në forma të ndryshme për të ndihmuar në menaxhimin e gjendjeve të tilla si epilepsia dhe artriti reumatoid. Një nga ndryshimet më të qarta gjatë agjërimit lidhet me furnizimin me energji të trupit. Në kushte normale, një pjesë e madhe e energjisë që trupi ka në dispozicion vjen nga glukoza e marrë përmes ushqimit. Sapo kjo energji që vjen nga jashtë zhduket, trupi gradualisht fillon të mbështetet më shumë te yndyra e depozituar. Shkencëtarët e kuptonin tashmë këtë ndryshim bazë metabolik. Ajo që ka qenë shumë më pak e qartë është se çfarë i bën agjërimi i zgjatur pjesës tjetër të trupit, duke përfshirë edhe nëse ai shkakton ndryshime biologjike që mund të jenë të dobishme, të dëmshme ose të dyja. Analiza moderne e proteinave ka bërë të mundur shqyrtimin e këtyre pyetjeve në një nivel shumë më të detajuar. Proteinat kryejnë një gamë të jashtëzakonshme funksionesh në trup, nga ndërtimi i indeve deri te kontrolli i reaksioneve kimike dhe transmetimi i sinjaleve midis qelizave. Prandaj, matja e mijëra proteinave në qarkullimin e gjakut mund të ofrojë një pamje të gjerë të mënyrës se si organe dhe sisteme të ndryshme biologjike po reagojnë. Ndjekja e një agjërimi shtatëditor vetëm me ujë Për studimin, studiuesit ndoqën 12 vullnetarë të shëndetshëm, të cilët përfunduan një agjërim shtatëditor vetëm me ujë. Pjesëmarrësit u monitoruan nga afër çdo ditë. Shkencëtarët matën ndryshimet në rreth 3,000 proteina në gjakun e tyre para agjërimit, gjatë gjithë periudhës së agjërimit dhe pasi ata filluan të ushqeheshin përsëri. Më pas, studiuesit i kombinuan këto matje të proteinave me informacionin gjenetik nga studime të mëdha të popullsisë. Kjo u mundësoi atyre të shqyrtonin se cilat rrugë biologjike po ndryshonin gjatë agjërimit dhe të parashikonin disa nga pasojat e mundshme shëndetësore që lidhen me këto ndryshime. Siç pritej, trupi filloi të largohej nga glukoza dhe të mbështetej te yndyra e depozituar si burim kryesor energjie gjatë dy ose tre ditëve të para pa ushqim. Pjesëmarrësit humbën mesatarisht 5.7 kilogramë gjatë agjërimit, ku humbja vinte si nga masa dhjamore, ashtu edhe nga masa e dobët trupore. Masa e dobët trupore përfshin indet që nuk janë yndyrë trupore, si muskujt dhe indet e tjera të pasura me ujë. Tre ditë pasi pjesëmarrësit rifilluan të ushqeheshin, pesha e tyre e përgjithshme mbeti nën nivelin fillestar. Megjithatë, pjesa më e madhe e masës së humbur të dobët trupore ishte rikthyer, ndërsa ulja e masës dhjamore mbeti. Një ndryshim i madh u shfaq rreth ditës së tretë Gjetja më e rëndësishme lidhej me atë që ndodhi pas afërsisht tre ditësh agjërim. Në atë pikë, studiuesit filluan të zbulonin ndryshime të dallueshme në nivelet e proteinave në të gjithë trupin. Modeli sugjeronte se kufizimi i plotë i kalorive po shkaktonte një reagim të koordinuar në të gjithë trupin, dhe jo thjesht një ndryshim në mënyrën se si trupi siguronte energjinë. Rreth një e treta e të gjitha proteinave të matura ndryshuan ndjeshëm gjatë periudhës së agjërimit, me efekte të lidhura me të gjitha organet kryesore. Shumë prej këtyre ndryshimeve u shfaqën në mënyrë të qëndrueshme te pjesëmarrësit. Studiuesit zbuluan gjithashtu shenja biologjike që nuk mund të shpjegoheshin vetëm nga humbja e peshës. Një shembull përfshinte ndryshime në proteinat e lidhura me mbështetjen strukturore të neuroneve në tru. Neuronet janë qeliza të specializuara që transmetojnë informacion në të gjithë sistemin nervor, ndërsa proteinat që i rrethojnë dhe i mbështesin ndihmojnë në ruajtjen e strukturës dhe funksionimit të tyre. Rezultatet sugjerojnë se agjërimi i zgjatur mund të ndikojë në një gamë shumë më të gjerë procesesh biologjike sesa vetëm metabolizmi i yndyrave. Përfitimet e mundshme shkojnë përtej humbjes së peshës Claudia Langenberg, Drejtore e Precision Health University Research Institute (PHURI) të Queen Mary University of London, tha: “Për herë të parë, ne jemi në gjendje të shohim se çfarë po ndodh në nivel molekular në të gjithë trupin kur agjërojmë. Agjërimi, kur kryhet në mënyrë të sigurt, është një ndërhyrje efektive për humbjen e peshës. Dietat e njohura që përfshijnë agjërimin si agjërimi me ndërprerje pretendojnë se kanë përfitime shëndetësore përtej humbjes së peshës. Rezultatet tona ofrojnë prova për përfitimet shëndetësore të agjërimit përtej humbjes së peshës, por këto u bënë të dukshme vetëm pas tre ditësh kufizim të plotë të kalorive më vonë nga sa mendonim më parë.” Koha është e rëndësishme. Agjërimi me ndërprerje mund të përfshijë periudha shumë më të shkurtra pa ushqim, ndërsa ky studim shqyrtoi kufizim të plotë të kalorive që zgjaste disa ditë. Prandaj, rezultatet nuk nënkuptojnë se periudhat më të shkurtra të agjërimit prodhojnë domosdoshmërisht të njëjtat efekte. Në vend të kësaj, studimi ndihmon në identifikimin e momentit kur fillojnë të shfaqen disa nga përgjigjet molekulare më të rëndësishme ndaj agjërimit të zgjatur. A mund t'i riprodhojnë shkencëtarët efektet e agjërimit? Të kuptuarit e arsyes pse agjërimi prodhon ndryshime të caktuara biologjike mund të rezultojë përfundimisht më i rëndësishëm sesa vetë agjërimi. Nëse studiuesit mund të përcaktojnë se cilat rrugë molekulare janë përgjegjëse për efektet potencialisht të dobishme, mund të bëhet e mundur zhvillimi i trajtimeve që aktivizojnë këto rrugë pa kërkuar që pacientët të ndalojnë së ngrëni për disa ditë. Kjo mund të jetë veçanërisht e dobishme për njerëzit, gjendjet mjekësore të të cilëve e bëjnë agjërimin e zgjatur jopraktik ose të pasigurt. Maik Pietzner, drejtues i të dhënave shëndetësore në PHURI dhe bashkëdrejtues i Computational Medicine Group në Berlin Institute of Health at Charité, tha: “Gjetjet tona kanë ofruar një bazë për disa njohuri shumë të vjetra mbi arsyen pse agjërimi përdoret për disa gjendje. Ndërsa agjërimi mund të jetë i dobishëm për trajtimin e disa gjendjeve, shpeshherë agjërimi nuk do të jetë një mundësi për pacientët që vuajnë nga probleme shëndetësore. Shpresojmë që këto gjetje të mund të ofrojnë informacion se pse agjërimi është i dobishëm në raste të caktuara, i cili më pas mund të përdoret për të zhvilluar trajtime që pacientët mund t'i ndjekin.” Studimi ofron një hartë të detajuar molekulare të mënyrës se si trupi i njeriut përshtatet gjatë agjërimit të zgjatur. Ai gjithashtu nxjerr në pah një prag të rëndësishëm: ndërsa kalimi drejt djegies së yndyrës së depozituar fillon brenda ditëve të para, shumë nga ndryshimet më të gjera biologjike të lidhura me agjërimin bëhen të dallueshme vetëm pas rreth tre ditësh pa kalori. Ky dallim mund t'i ndihmojë studiuesit të ndajnë efektet e humbjes së peshës nga përgjigjet më të thella biologjike të shkaktuara nga agjërimi i zgjatur, duke ofruar njëkohësisht të dhëna të reja se si këto përgjigje mund të riprodhohen një ditë pa kërkuar që njerëzit të kalojnë periudha të gjata pa ushqim./ScienceDaily
