Xi Jinping Ndryshimet e fundit në hierarkinë e Partisë Komuniste Kineze po nxjerrin në pah një brez të ri drejtuesish që mund të konkurrojnë për udhëheqjen e vendit. Megjithatë, për presidentin Xi Jinping, zgjedhja e pasardhësit nuk lidhet vetëm me besnikërinë politike dhe aftësitë drejtuese, por edhe me garantimin e vazhdimësisë së trashëgimisë së tij politike… Që kur Xi Jinping vendosi të mos respektonte praktikën e kufizimit të mandatit presidencial në dy periudha, çështja se kush do ta pasojë në krye të Kinës dhe të Partisë Komuniste Kineze (PKK) ka tërhequr vëmendje të vazhdueshme.
Xi ka larguar nga skena politike disa figura që konsideroheshin pasardhës të mundshëm. Megjithatë, mosha e tij dhe nevoja për të siguruar vazhdimësinë e sistemit që ka ndërtuar mund ta shtyjnë të përzgjedhë një drejtues të besuar, edhe nëse synon të qëndrojë në pushtet për disa vite të tjera.
Aktualisht, asnjë zyrtar nuk gëzon njohje të gjerë si pasardhës i mundshëm. Një figurë e tillë vështirë se do të dalë në pah përpara Kongresit të 21-të të Partisë Komuniste, që pritet të zhvillohet në vitin 2027.
Megjithatë, ndryshimet e fundit në drejtimin e provincave kineze japin disa tregues për mënyrën se si Pekini po përgatit brezin e ardhshëm të udhëheqjes.
Një brez i ri po ngjitet në hierarkinë politike
Më 4 shtator, autoritetet kineze emëruan Zhu Zhongming, të lindur në vitin 1972, kryetar të përkohshëm të bashkisë së Shangait, pasi ai kishte shërbyer si zëvendëssekretar i Partisë Komuniste në qytet.
Ky emërim nxiti interpretime se Pekini mund ta përgatiste Zhu-në për të pasuar Xi Jinpingun. Megjithatë, zhvillimet e mëvonshme tregojnë se procesi është më i gjerë dhe nuk përqendrohet te një kandidat i vetëm.
Më 23 shtator, tre provinca të rëndësishme ndryshuan drejtuesit partiakë. Li Lecheng mori drejtimin e Anhuit, Zhou Zuyi atë të Henanit, ndërsa Zhao Long u ngrit nga posti i guvernatorit në sekretar të Partisë Komuniste në Fujian.
Më 24 tetor, dy ditë përpara hapjes së Plenumit të Pestë, autoritetet përshpejtuan emërimet. Wang Zhijun mori drejtimin partiak të Hunanit, ndërsa Mo Gaoyi atë të Yunnanit.
Paralelisht, zyrtarë më të rinj u pozicionuan për poste guvernatorësh. Mes tyre janë Guo Ningning, e lindur në vitin 1970, Zhuge Yujie, i lindur në vitin 1971, dhe Xie Weijiang, i lindur në vitin 1973.
Këto lëvizje tregojnë një ndryshim brezash. Postet e sekretarëve partiakë në provinca po u besohen gjithnjë e më shumë zyrtarëve të lindur gjatë viteve 1960, ndërsa ata të lindur gjatë viteve 1970 po marrin përgjegjësi më të mëdha në administratën provinciale.
Në këtë grup përfshihen edhe guvernatori i Zhejiangut, Liu Jie, guvernatori i Jiangsusë, Liu Xiaotao, drejtuesi i Guangxit, Wei Tao, si dhe guvernatori i Shanxit, Lu Dongliang.
Edhe në administratën qendrore po shfaqet i njëjti prirje, me emërimin e zyrtarëve të lindur në vitet 1970 në poste ministrore dhe në institucione të rëndësishme shtetërore.
Zyrtarët që deri pak vite më parë konsideroheshin kuadro të rinj po bëhen gradualisht pjesë e nivelit më të lartë të administratës kineze.
Besnikëria ndaj Xi Jinpingut nuk mjafton
Pyetja kryesore nuk është vetëm se cilët zyrtarë kanë mundësi të ngjiten në krye të Partisë Komuniste, por çfarë lloj pasardhësi kërkon Xi Jinping.
Kriteret që ai përdor për emërimet e larta përfshijnë besnikërinë politike, integritetin, përgjegjshmërinë, kompetencën profesionale dhe aftësinë për të menaxhuar krizat.
Megjithatë, përzgjedhja e sekretarit të përgjithshëm të Partisë Komuniste kërkon garanci shtesë. Për Xi Jinpingun, kriteri më i rëndësishëm mund të jetë mbrojtja e trashëgimisë së tij politike.
Pas më shumë se një dekade në pushtet, Xi e ka lidhur ngushtë drejtimin e Kinës me emrin, doktrinën dhe orientimin e tij politik. Për këtë arsye, ai do të kërkonte një pasardhës që nuk do të vinte në diskutim themelet e sistemit të ndërtuar gjatë qeverisjes së tij.
Historia politike ofron shembuj që mund të ndikojnë në këtë përllogaritje.
Nikita Hrushovi kritikoi trashëgiminë e Josif Stalinit pasi mori drejtimin e Bashkimit Sovjetik. Ndërkohë, Deng Xiaoping ruajti statusin historik të Mao Ce Dunit, por ndryshoi rrënjësisht orientimin ekonomik dhe politik të Kinës.
Xi mund të synojë të shmangë të dy skenarët.
Dilema e pushtetit: një drejtues i fortë, por i parashikueshëm
Një tjetër kriter i rëndësishëm është parashikueshmëria politike.
Një zyrtar që sot i bindet Xi Jinpingut nuk do të sillet domosdoshmërisht në të njëjtën mënyrë pasi të marrë pushtetin më të lartë.
Vetë karriera e Xi-së e ilustron këtë ndryshim. Përpara se të merrte drejtimin e Partisë Komuniste, ai paraqitej si një figurë bashkëpunuese dhe relativisht e përmbajtur. Pas ardhjes në pushtet, ndërtoi me shpejtësi një sistem politik të përqendruar rreth autoritetit të tij.
Kjo krijon një dilemë për zgjedhjen e pasardhësit.
Një drejtues me aftësi të mëdha dhe autoritet të fortë mund të zhvillojë më vonë një bazë të pavarur pushteti. Nga ana tjetër, një figurë që mbështetet vetëm te besnikëria personale mund të mos ketë kapacitetin e nevojshëm për të drejtuar Kinën.
Xi duhet të gjejë një ekuilibër ndërmjet këtyre dy kërkesave.
Drejtimi i Kinës në vitet 2030 do të kërkojë përvojë të gjerë
Pasardhësi i Xi Jinpingut do të përballet me sfida që shkojnë përtej rritjes ekonomike.
Ai do të duhet të menaxhojë problemet strukturore të ekonomisë kineze, ndryshimet shoqërore, konkurrencën teknologjike dhe gjeopolitike me Shtetet e Bashkuara, si dhe rreziqet e sigurisë që lidhen me Tajvanin.
Njëkohësisht, do të drejtojë një sistem politik me mbi 100 milionë anëtarë të Partisë Komuniste, një administratë të gjerë shtetërore dhe një ekonomi ku ndërmarrjet publike vazhdojnë të kenë rol të rëndësishëm.
Për këtë arsye, përvoja në drejtimin e provincave dhe qyteteve kryesore mbetet një kriter i rëndësishëm.
Pekini, Shangai, Guangdongu, Jiangsu dhe Zhejiangu kanë peshë të veçantë politike ose ekonomike. Drejtimi i tyre u jep zyrtarëve mundësinë të dëshmojnë aftësitë në administrimin e strukturave komplekse.
Megjithatë, rezultatet në periudha të zakonshme nuk janë domosdoshmërisht prova vendimtare.
Mënyra se si një drejtues reagon ndaj krizave ekonomike, aksidenteve të mëdha, trazirave shoqërore ose tensioneve ndërkombëtare mund të ndikojë më shumë në vlerësimin e tij politik.
A do të qëndrojë Xi Jinping në pushtet deri në vitin 2037?
Një faktor vendimtar për procesin e pasardhjes është koha kur Xi Jinping synon të largohet nga pushteti.
Autori i analizës vlerëson se Xi mund të qëndrojë në krye të Kinës edhe për dy mandate të tjera, nga viti 2027 deri afërsisht në vitin 2037.
Ky është një parashikim analitik, jo një vendim i shpallur nga udhëheqja kineze.
Nëse ky skenar realizohet, Xi nuk ka arsye të përcaktojë menjëherë një pasardhës.
Përzgjedhja e hershme e një trashëgimtari politik mund të krijojë një qendër të dytë ndikimi brenda Partisë Komuniste. Zyrtarët mund të fillojnë të ndërtojnë marrëdhënie me pasardhësin e mundshëm, duke i dhënë atij ndikim përtej kompetencave të postit që mban.
Një zhvillim i tillë do të binte ndesh me modelin e drejtimit të centralizuar që Xi ka konsoliduar.
Prandaj, sipas analizës, ai ka më shumë gjasa të krijojë një grup kandidatësh të mundshëm sesa të përzgjedhë tani një person të vetëm.
Zyrtarët e lindur ndërmjet viteve 1967 dhe 1975 përbëjnë grupin më të rëndësishëm për t'u ndjekur.
Nëse transferimi i pushtetit ndodh rreth vitit 2037, ata do të jenë afërsisht 62 deri në 70 vjeç. Mosha relativisht e madhe e pasardhësit mund t'i shërbejë Xi-së, nëse ai vlerëson se një drejtues më i moshuar do të ketë më pak prirje për të ndryshuar trashëgiminë politike të paraardhësit.
Kongresi i vitit 2027 mund të japë sinjalet e para
Kongresi i 21-të i Partisë Komuniste Kineze pritet të sjellë ndryshime të rëndësishme në përbërjen e Komitetit Qendror.
Sipas parashikimit të autorit, përveç Xi Jinpingut dhe disa drejtuesve të tjerë të lartë, shumica e zyrtarëve të lindur gjatë viteve 1950 do të largohen nga ky organ.
Në vend të tyre, zyrtarët e lindur në fund të viteve 1960 pritet të marrin një rol më të madh, ndërsa përfaqësimi i brezit të viteve 1970 do të rritet ndjeshëm.
Mes figurave që mund të fitojnë rëndësi janë Zhao Long, kryetari i bashkisë së Pekinit Yin Yong dhe guvernatori i Shaanxit Zhao Gang.
Nëse zyrtarë më të rinj, si Zhu Zhongming, Lu Dongliang, Liu Jie ose Liu Xiaotao, arrijnë të hyjnë në Byronë Politike që në Kongresin e vitit 2027, kjo do të përbënte një sinjal më të fortë për perspektivën e tyre në udhëheqjen e ardhshme.
Megjithatë, as ky zhvillim nuk do të garantonte përzgjedhjen e një pasardhësi.
Kongresi i vitit 2027 mund të tregojë se cilët drejtues kanë hyrë në grupin më të ngushtë të kandidatëve për udhëheqjen e Kinës gjatë viteve 2030, por vështirë se do të përcaktojë përfundimisht se kush do ta pasojë Xi Jinpingun.
Për sa kohë presidenti kinez ruan kontrollin e përqendruar mbi Partinë Komuniste, pasardhja mbetet një proces që varet jo vetëm nga karriera dhe aftësitë e kandidatëve, por mbi të gjitha nga përllogaritjet politike të vetë Xi-së. /Përshtati Pamfleti nga ForeignPolicy/ xi jinping kina trashegimia Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Rajoni dhe Bota Trump mbetet pa gratë e tij të fuqishme, kush i mbijetoi ndryshimeve në Shtëpinë e Bardhë? 8 Nëntor 2026, 08:5908:59Rajoni dhe Bota Kush do ta sfidojë Trumpizmin në 2028? Emrat e rinj që po ndryshojnë Partinë Demokratike 8 Nëntor 2026, 07:5307:53Rajoni dhe Bota Nga arena e luftimeve në Shtëpinë e Bardhë, Trump i bën ofertën e papritur Dana White 8 Nëntor 2026, 07:4007:40Rajoni dhe Bota “Sulm i tmerrshëm ndaj jetës”, Tusk shpall dy ditë zie pas masakrës në Krakovë 8 Nëntor 2026, 07:3007:30Rajoni dhe Bota Izraeli në udhëkryq, 28 ditë që do të përcaktojnë qeverinë e re; çfarë pritet të ndodhë? 8 Nëntor 2026, 07:1607:16Rajoni dhe Bota Eisenkot zotohet t'i japë fund qeverisjes së Netanyahut, fton deputetët e Likud-it t'i bashkohen koalicionit të ri 7 Nëntor 2026, 22:3822:38Rajoni dhe Bota