Pas fasadës së “kredive të shpejta” dhe dixhitalizimit modern, institucioni financiar Iute po përballet me denoncime të rënda që e përshkruajnë atë si një makinerri gjobitjeje dhe haraçi financiar mbi qytetarët. Denoncimi më i fundit i një klienti zbulon një skemë të mirëfilltë ku tarifa të fshehura, të paarkëtuara qëllimisht në momentin e pagesës, kthehen brenda natës në “borxhe” që fryhen pa mëshirë me kamatëvonesa.
Viktima e radhës e këtij klani financiar raporton se kishte shlyer me korrektsi të plotë rreth 220 mijë lekë të reja detyrime. Por, kur priste mbylljen e kontratës, Iute i nxjerr nga "xhepi" një detyrim absurditeti prej 200 lekësh, të cilit i shtohet menjëherë edhe një "tarifë shërbimi" prej 200 lekësh të tjera.
Rasti nuk është thjesht një gabim sistemi, është një model pune i ndërtuar mbi kurthe financiare: Mashtrimi në arkë: Klienti paguan shumën që i kërkon vetë Iute, por kompania lë qëllimisht pa arkëtuar një pjesë minimale të tarifës.
Borxhi i padukshëm: Klienti nuk njoftohet, ndërsa shuma e paarkëtuar regjistrohet si mosshlyerje kontrate.
Mulli kamatash: Mbi këtë mbetje artificiale vihet në punë makineria e penaliteteve, duke e shumëfishuar shumën çdo ditë.
Lojë me suportin: Klienti ankohet, i premtohet zgjidhje për ta mbajtur në pezull, ndërsa “ora” e kamatës vazhdon të trokasë pa mëshirë. “Nuk është problemi te 200 lekët! Kam paguar 220 mijë lekë pa asnjë vonesë. Problemi është se si kjo kompani shpik detyrime të padukshme dhe më pas të vë litarin e kamatës në fyt”, shprehet qytetari i revoltuar.
Pas këtij sistemi që pi gjakun e konsumatorëve shqiptarë qëndrojnë emra konkretë drejtuesish që duhet të japin llogari publike dhe ligjore. Drejtori Akan Ajdini, administratori i përmbarimit Anis Hoxha dhe Dritan Abazi nuk mund të fshihen më pas logove abstrakte financiare.
A është kjo skemë një udhëzim i brendshëm i drejtuesve për të vjedhur qindarkat e fundit nga xhepat e qytetarëve përmes mikro-penaliteteve masive? Akan Ajdini duhet të sqarojë publikisht pse sistemi i Iute dështon qëllimisht të arkëtojë tarifat në momentin e pagesës fizike apo online.
Anis Hoxha, si administrator përmbarimi, duhet të tregojë mbi çfarë baze morale e ligjore këto mikrodetyrime të fshehura kthehen në dosje detyruese me kamata abuzive.
Dritan Abazi dhe drejtuesit e linjës duhet të përgjigjen se sa mijëra shqiptarë të tjerë gjobiten çdo muaj pa e ditur fare, sepse nuk kanë kohë apo mundësi të denoncojnë 200-lekëshat e shpikur. Kjo nuk është më çështje kredie, është çështje e mbrojtjes së konsumatorit nga grabitja e organizuar me klauzola të fshehta. Banka e Shqipërisë dhe Autoriteti i Konkurrencës nuk mund të qëndrojnë me sy të mbyllur përballë këtyre praktikave grabitqare. Iute dhe klanet drejtuese të saj duhet të hetohen me urgjencë për abuzim me pozicionin në treg dhe tjetërsim të detyrimeve kontraktuale.
Çdo qindarkë e marrë me kurthe të tilla është një fyerje për drejtësinë dhe një grabitje e hapur ndaj qytetarëve.