Foto ilustrim Një familje mbretërore që duket se kujdeset vetëm për veten humbet mbështetjen. Dy të tretat e publikut thonë se qeveria nuk duhet të paguajë për sigurinë e Sussex-ëve... “Nuk do të përfitoj kurrë nga vdekja e Dianës”, deklaroi vëllai i saj, Earl Spencer, në vitin 1998. Libri i tij i ri sensacional është botuar, kundrejt një shume që nuk është bërë publike, në prag të 30-vjetorit të aksidentit tragjik automobilistik. Të ardhurat pritet të mbulojnë më shumë se shpenzimet për mirëmbajtjen e Althorp-it, rezidencës madhështore që ka qenë në pronësi të familjes së tij për më shumë se 500 vjet.
Ndërsa askush nuk do ta dijë kurrë se çfarë u tha në të vërtetë, është e vështirë të besohet pretendimi i Spencer-it se Mbreti i tanishëm Charles ishte “jashtëzakonisht i gëzuar” nga vdekja tragjike e ish-bashkëshortes së tij dhe nënës së dy djemve të tij të vegjël. Biografi mbretëror Robert Hardman e përshkruan Mbretin si “një sentimentalist”, i cili thjesht nuk do t’i kishte “fishkëllyer” vargjet hollivudiane që Spencer ia atribuon.
Tashmë janë ngritur dyshime mbi vërtetësinë e librit për shkak të një pasaktësie shpifëse, të cilën edhe verifikimi më elementar i fakteve do ta kishte zbuluar: pretendimi se Piers Morgan kishte publikuar në Daily Mirror fotografi zbuluese të Dianës, Princeshës së Uellsit. Në fakt, Morgan nuk punonte atje në atë kohë. Kujtimet vërtet “ndryshojnë”, siç tha dikur Mbretëresha e ndjerë Elizabeth.
Çfarë po ndodh në botë? Familja e lashtë dhe fisnike Spencer e ka parë gjithmonë me përçmim Shtëpinë më të re të Windsor-it, emër i krijuar në vitin 1917 nga George V për të hequr gjurmët e Saxe-Coburg-Gotha-s. Mjafton të shihni fjalimin e fuqishëm të Spencer-it në funeralin në Westminster Abbey shumë vite më parë dhe do të dalloni si dhimbjen e thellë të një vëllai për humbjen e motrës, ashtu edhe një pakënaqësi të fortë ndaj pallatit, protokolleve të tij të ngurta dhe ndjenjës së superioritetit.
Shumica e njerëzve mendonin se Diana ishte me fat që po martohej me një pjesëtar të familjes mbretërore, por për familjen Spencer kjo ishte një marrëveshje më e barabartë. Aristokracia angleze ka hierarkitë e veta.
Libri është mjaftueshëm dëmtues sa pallati ka ndërmarrë hapin e rrallë të publikimit të një kundërshtimi, më shumë me trishtim sesa me zemërim: “dhimbja e pikëllimit vëllazëror mund ta errësojë arsyen”. Edhe nëse botuesit do të detyroheshin ta tërhiqnin librin, siç kërkon Morgan, publiciteti shtesë do të shiste edhe më shumë kopje.
Por ky zemërim i fundit, në fund, do të kalojë. Më i rrezikshëm për monarkinë është rikthimi i papritur në Britani i Princit Harry dhe bashkëshortes së tij, Meghan. Pasi kanë kërkuar pa drojë publicitet që kur u zhvendosën në Amerikë, ndonëse deklaruan se dëshironin “privatësi”, pyetja tani është nëse do të vazhdojnë ta kërkojnë dhe ta komercializojnë vëmendjen publike.
Jashtë vendit, ata mund të mbahen në distancë, siç ndodhi me Edward VIII pas abdikimit të tij. Në Britani, prania e tyre ushtron presion mbi Mbretin dhe Princin William që të bëjnë një lloj gjesti pajtues.
Kujt i intereson kjo sagë e shëmtuar? Më shumë prej nesh nga sa duam ta pranojmë: publiku vazhdon të jetë i magjepsur nga familja mbretërore. Më e rëndësishmja, monarku është garantuesi përfundimtar i kushtetutës, lirisë dhe sundimit të ligjit. Herën e fundit që e shfuqizuam monarkinë, morëm Oliver Cromwell-in. Ka shumë për të thënë, kur bota duket e ashpër dhe e paqëndrueshme, në favor të një monarkie që simbolizon stabilitetin, që mund të qëndrojë mbi politikën dhe t’u japë një shkëlqim ministrave dhe diplomatëve të Mbretërisë së Bashkuar që përpiqen të ruajnë ndikimin e vendit.
Është një marrëveshje delikate. Ne ua falim anëtarëve të lartë të familjes mbretërore ekzistencën e tyre të privilegjuar, sepse ata punojnë shumë. Nuk ua kemi zili pallatet, sepse jeta e tyre e përditshme përbëhet nga shtrëngime duarsh dhe promovimi i organizatave bamirëse, shpesh atyre më pak të njohura.
King’s Trust, të cilit Morgan ka thënë se do t’ia dhurojë çdo dëmshpërblim që mund të marrë nga padia e tij në pritje kundër Spencer-it, nisi në vitet 1990 të mentoronte të rinjtë që largoheshin nga sistemi i përkujdesjes. Princi William ka folur me pasion për shëndetin mendor të burrave dhe për të pastrehët, ashtu si nëna e tij përdori pozitën e saj për të thyer tabutë rreth AIDS-it.
Nga ana tjetër, një familje mbretërore që duket se kujdeset vetëm për veten humbet mbështetjen. Dy të tretat e publikut thonë se qeveria nuk duhet të paguajë për sigurinë e Sussex-ëve. Djali që duroi kufizimet e të qenit pjesëtar i familjes mbretërore duke e ditur se nuk do të bëhej kurrë mbret dhe karriera e suksesshme ushtarake e të cilit u ndërpre kundër dëshirës së tij, ka luftuar për të gjetur ekuilibrin.
Bërja e akuzave publike kundër të afërmve të tij dhe familjes mbretërore nuk është mënyra më e mirë për të arritur pajtimin që ai thotë se dëshiron. Humbja e tij e bujshme në Gjykatën e Lartë këtë verë, në një çështje kundër Associated Newspapers që, nëse merren parasysh komentet kritike të gjyqtarit, nuk duhej të ishte ngritur kurrë, sugjeron se ai mbetet thellësisht i cenueshëm ndaj këshillave të këqija. “Befasia” e çiftit ndaj një memorandumi të pallatit, sipas të cilit aktivitetet e tyre në Mbretërinë e Bashkuar nuk do të konsiderohen angazhime mbretërore, sugjeron se armiqësitë nuk kanë përfunduar.
Megjithatë, Princi Harry nuk ka reaguar publikisht ndaj librit të xhaxhait të tij. Lojërat Invictus për ushtarakët dhe veteranët e plagosur, në themelimin e të cilave ai ndihmoi, kanë pasur një ndikim jashtëzakonisht pozitiv në mbarë botën. Korrikun e ardhshëm, Lojërat do të zhvillohen në Birmingham, me Harry-n të përfshirë dukshëm në to.
Gushti do të shënojë 30-vjetorin e vdekjes së nënës së tij. Para kësaj do të shtrohet pyetja nëse Harry do të marrë pjesë në ceremonitë e së Dielës së Përkujtimit, ku, duke pasur parasysh shërbimin e tij në Afganistan, ai me siguri duhet të përfshihet.
Princi William nuk ka thënë asgjë publikisht për kthimin e vëllait të tij. Që nga funerali i Mbretëreshës Elizabeth, të dy janë parë së bashku publikisht vetëm dy herë: në kurorëzimin e babait të tyre në vitin 2023 dhe në shërbesën përkujtimore për xhaxhain e tyre, Robert Fellowes, në vitin 2024. Nuk pati asnjë shenjë ndërveprimi mes tyre. Por 30-vjetori duhet të ofrojë një shtysë për një lloj gjesti pajtimi.
Spencer ka përfituar financiarisht që më parë. “Në thelb, ky është një homazh i thjeshtë vëllazëror për një motër të jashtëzakonshme”, thotë ai me zemërim në Instagram, duke pretenduar se Diana “mendoj se do ta kishte miratuar çdo fjalë”.
Ky është pikërisht ai lloj debati që të bën të lodhesh nga e gjithë kjo histori. Kërcënimi më i madh për monarkinë është, në fakt, humbja e rëndësisë së saj. Dhe kjo nuk do t’i sillte dobi asnjërit prej protagonistëve.britani pallati mbretërorë Lini një Përgjigje Anuloje përgjigjen Rajoni dhe Bota E ardhmja e UNIFIL-it në pikëpyetje, Libani kërkon garanci për sigurinë në jug 25 Shtator 2026, 18:1218:12Rajoni dhe Bota Aeroporti i Malpensas merr zyrtarisht emrin e Silvio Berlusconit 25 Shtator 2026, 18:0018:00Rajoni dhe Bota Rusi-NATO, tensionet hyjnë në fazë delikate/ Erdogan paralajmëron skenarin e frikshëm 25 Shtator 2026, 17:3017:30Rajoni dhe Bota Meloni kthehet te retorika e vjetër, beteja për votat e së djathtës hyn në shkolla 25 Shtator 2026, 17:2817:28Rajoni dhe Bota Java që zbuloi dobësitë e Trumpit, pse Bota nuk i bindet më 25 Shtator 2026, 15:3815:38Rajoni dhe Bota BE i kërkon Trumpit të mos ndërpresë furnizimet me naftë 25 Shtator 2026, 15:3415:34Rajoni dhe Bota