Kur mendojmë për një engjëll, zakonisht përfytyrojmë një burrë ose grua me krahë, veshje të bardha dhe aureolë. Por përshkrimet biblike janë shumë më të larmishme dhe, në disa raste, mjaft të frikshme. Madje, termi “engjëll” nuk përcakton një kategori të veçantë qeniesh: fjalët hebraike dhe greke prej të cilave vjen nënkuptojnë “lajmëtar”. Në Bibël, engjëjt janë kryesisht lajmëtarë të dërguar nga Zoti. Shpesh nuk përshkruhet pamja e tyre dhe, në disa raste, ata shfaqen si njerëz të zakonshëm. Megjithatë, përmenden edhe krijesa të tjera mbinatyrore, të cilat tradita e krishterë më vonë i përfshiu në konceptin e engjëjve.Lexo edhe:Rishikohet pema gjenealogjike e gjitarëve - Lakuriqët e natës e kanë origjinën në Evropë Serafinët Serafinët përmenden te Isaia 6, ku shfaqen pranë fronit të Zotit. Ata kanë gjashtë krahë: dy për të mbuluar fytyrën, dy për të fluturuar dhe dy për të mbuluar këmbët. Ata përsërisin vazhdimisht “I shenjtë, i shenjtë, i shenjtë është Zoti”, ndërsa zëri i tyre trondit tempullin dhe e mbush atë me tym. Njëri prej tyre prek buzët e Isaias me një prush dhe i thotë se mëkati i tij është shlyer. Emri “serafin” lidhet me një fjalë hebraike që nënkupton “të digjesh” ose “të jesh i zjarrtë”, ndaj këto krijesa lidhen shpesh me zjarrin. Kerubinët dhe “krijesat e gjalla” Kerubinët përmenden si roje pranë pemës së jetës në Kopshtin e Edenit, por pamja e tyre përshkruhet më hollësisht te Ezekieli. Profeti përshkruan katër krijesa me katër fytyra: njeri, luan, ka dhe shqiponjë. Secila ka katër krahë, këmbë të drejta dhe duar njerëzore nën krahë. Ato shkëlqejnë si bronzi i lëmuar dhe duken si krijesa të zjarrta që lëvizin me shpejtësi si rrufeja. Më vonë, Ezekieli konfirmon se këto “krijesa të gjalla” janë kerubinët. Te Zbulesa 4 përshkruhen gjithashtu katër krijesa të gjalla rreth fronit të Zotit. Ato kanë krahë dhe janë plot me sy, ndërsa vazhdimisht lavdërojnë Zotin. Ofanimët Një nga përshkrimet më të pazakonta gjendet te Ezekieli: rrota të mëdha të lidhura me krijesat e gjalla. Rrotat duket sikur janë të ndërthurura me njëra-tjetrën dhe mund të lëvizin në çdo drejtim pa u kthyer. Ajo që i bën veçanërisht të frikshme është se skajet e tyre janë të mbushura me sy. Ezekieli i sheh ato pranë kerubinëve dhe fronit të ndritshëm të Zotit. Termi “ofanim”, që do të thotë “rrota”, u përdor më vonë për t'i emërtuar këto qenie. Engjëjt dhe kryengjëjt Ndryshe nga këto krijesa, engjëjt e zakonshëm në Shkrimet kanonike nuk kanë një pamje të përcaktuar. Mikaeli dhe Gabrieli janë ndër engjëjt e emërtuar, ndërsa në tekste të tjera të lashta, si Libri i Enokut, përmenden shtatë kryengjëj. Mikaeli paraqitet si një figurë mbrojtëse, ndërsa Gabrieli shërben si lajmëtar. Në traditën e krishterë, Mikaeli shpesh paraqitet me krahë dhe shpatë, por Bibla nuk e përshkruan në këtë mënyrë. Pra, ideja moderne e engjëllit si një njeri me krahë, veshje të bardha dhe aureolë nuk pasqyron domosdoshmërisht përshkrimet biblike. Nëse kërkojmë “engjëjt biblikisht të saktë”, disa prej tyre do të ishin shumë më të çuditshëm: krijesa me shumë fytyra, gjashtë krahë ose rrota të mbuluara me sy.
