Ora po ecën për të gjithë ne - por jo me të njëjtën shpejtësi për të gjithë. Ndërsa disa njerëz ende bëjnë parashutë në moshën 80 vjeç, të tjerë përballen me probleme me gjunjët ose çrregullime të ekuilibrit shumë më herët. Vetëm data e lindjes, pra, thotë pak për gjendjen fizike dhe shëndetin e një personi. Kjo është arsyeja pse studiuesit e plakjes kanë zhvilluar të ashtuquajturat orë molekulare për vite me radhë: bazuar në ndryshimet biologjike, këto modele vlerësojnë se sa është plakur në të vërtetë një trup.Lexo edhe:Zbulimi i ri për skizofreninë, shkencëtarët identifikojnë sinjalin e trurit që mund të zbulojë sekretin e simptomave Shumë nga këto orë matin ndryshimet molekulare, siç është se sa ndryshe janë aktivë gjenet ose cilat segmente të ADN-së janë të ndezura dhe cilat janë të heshtura. "Këta shënjues përdoren kryesisht në kërkimin mbi plakjen dhe janë interesantë, por në të vërtetë tregojnë vetëm se çfarë po ndodh brenda vetë qelizës", thotë André Rendeiro. Hetuesi Kryesor në Qendrën Kërkimore për Mjekësinë Molekulare (CeMM) të Akademisë Austriake të Shkencave (ÖAW) dhe në Institutin Ludwig Boltzmann për Mjekësinë e Rrjetit shpjegon: "Vetëm pse disa qeliza tregojnë më shumë shenja plakjeje nuk do të thotë domosdoshmërisht se qelizat po funksionojnë pak më mirë ose se trupi nuk është në gjendje të kryejë aktivitetet e tij të përditshme." Gjurmët në inde Një orë e re, e prezantuar së fundmi nga Rendeiro në revistën Nature Medicine, vlerëson ndryshimet jo në qelizat ose ADN-në individuale, por në inde. Ndërsa plakemi, organet dhe indet tona gjithashtu ndryshojnë: indet mund të tkurren ose të krijojnë plagë, organet mund të bëhen më të ngurta ose më të buta. "Me orën tonë, ne duam të jemi në gjendje të masim moshën biologjike, por mbi të gjitha, se si ndryshon funksioni i indeve." Për të zhvilluar këtë orë indesh, ekipi i kërkimit përdori një koleksion mostrash indesh. Me ndihmën e inteligjencës artificiale, ata analizuan 25,712 seksione indesh nga 40 lloje të ndryshme indesh, duke kërkuar për veti që ndryshojnë me moshën. "Në thelb si patologët që mund të identifikojnë ose përcaktojnë sasinë e sëmundjeve të caktuara bazuar në ndryshimet e indeve", shpjegon Rendeiro. Jashtë sinkronizimit Dallimi, siç ndodh shpesh me inteligjencën artificiale, qëndron në vëllimin e madh të të dhënave. Ekipi përdori inteligjencën artificiale për të nxjerrë informacion sasior dhe për të përkthyer imazhet në numra që një kompjuter mund t'i përpunojë. "Asnjë njeri nuk mund të vlerësonte sistematikisht mbi 25,000 seksione indesh në të njëjtën mënyrë çdo herë - qoftë edhe vetëm sepse perceptimi ynë ndryshon pas mijëra imazheve, dhe ne do t'i vlerësonim imazhet fillestare ndryshe. Kështu, inteligjenca artificiale e bën analizën më të krahasueshme." Bazuar në këtë, studiuesit trajnuan modele për të njohur moshën e një personi bazuar në ind - një orë e veçantë për secilin organ individual. Studimi zbuloi se te shumica e njerëzve, orët e të gjitha organeve të tyre tik-takojnë në unison. Por te disa, organet nuk janë në sinkron; për shembull, ora e indeve të veshkave të tyre mund të tregojë një moshë më të vjetër se ora e trurit të tyre. "Shumica e njerëzve janë të sinkronizuar; mëlçia e tyre është saktësisht në të njëjtën moshë me zemrën ose zorrët e tyre. Por te disa njerëz, një organ ose sistem organesh mbetet prapa dhe plaket më shpejt." Me sa duket, organet nuk janë në sinkron në kohë të ndryshme. Mushkëritë, veshkat, pankreasi dhe gjëndrat mbiveshkore mund të fillojnë të plaken më shpejt që në moshën 20 deri në 40 vjeç; organet e tjera fillojnë të plaken vetëm më vonë në jetë. Në mitër, për shembull, një përshpejtim i ndjeshëm i plakjes u vu re rreth menopauzës. Kërkim i vështirë për shkaqet Në të ardhmen, Rendeiro dëshiron të hetojë pse dhe kur disa organe plaken më shpejt. "Jam i interesuar për kalimin midis gjendjes së shëndetshme, në të cilën të gjitha orët e trupit funksionojnë në sinkron, dhe gjendjes kur një organ plaket më shpejt. A ndikon, për shembull, një mëlçi që plaket më shpejt edhe në organet e tjera dhe a shkakton plakjen e tyre më shpejt? Nëse po, do të dinim se duhet të jemi të kujdesshëm për problemet me organet e tjera tek këta individë në të ardhmen." Megjithatë, këto orë kanë një problem: Për të përcaktuar nëse gjëndrat mbiveshkore apo truri plaken më shpejt, indet duhet të nxirren së pari nga organi. Tek individët e shëndetshëm, kjo nuk është as praktike dhe as realiste. Prandaj, studiuesit kërkuan një rrugë të shkurtër - dhe gjaku ofroi një zgjidhje, pasi ekzistojnë të dhëna për shumë individë, indet e të cilëve ishin të disponueshme në koleksion, duke detajuar se cilat gjene ishin aktive në qelizat e tyre të gjakut. Analiza e gjakut në vend të biopsisë Ekipi i Rendeiros hetoi nëse në të dhënat e gjakut mund të gjendeshin modele që zbulonin se sa shpejt plaket një organ. Edhe këtu, ata trajnuan një model të veçantë për secilin ind, duke përdorur një mostër gjaku për të vlerësuar nëse veshkat, zorrët ose pankreasi dukeshin më të vjetra apo më të reja se mosha kronologjike. Studiuesit me të vërtetë gjetën sinjale specifike për organin. Tek njerëzit me sëmundjen e Alzheimerit, modeli parashikoi një moshë biologjike më të lartë të trurit bazuar në analizën e gjakut, ndërsa për njerëzit me sëmundjen e Crohn, ai parashikoi një moshë më të lartë të traktit intestinal. Në të ardhmen, sipas Rendeiro-s, kjo do të bëhet një analizë gjaku që përcakton rrezikun e sëmundjeve të ardhshme. Hapi tjetër, megjithatë, është që studiuesi të zbulojë saktësisht se si lidhen plakja dhe sëmundja. Aktualisht, analiza e gjakut nuk mund të parashikojë se kush do ta zhvillojë sëmundjen në të ardhmen, pasi deri më tani është zhvilluar dhe testuar në mostra nga njerëz që e kanë kaluar tashmë sëmundjen. "Është një problem si ai i pulës dhe vezës: A plaken organet më shpejt për shkak të sëmundjes, apo sëmuren organet për shkak të plakjes së përshpejtuar? Me analizën e gjakut, ne mund të vëzhgojmë plakjen e organeve gjatë një periudhe më të gjatë tek i njëjti person, si para ashtu edhe pasi të sëmuren."/ Standard.
